XXXII 



MoNENDA EDITORIS. 



T A B. II. 



EXPLICATIO SIGNORUM 



HUJUS EDITIONIS PECULIARIUM. 



signific.it genus e planta viva descripium iu ca editione , cni praefixum est. Oritur ab ipso Linnaeo. — (Praeterea Aste- 

 risci nonnunquam a L. ad divisiones et subdivisiones adhihentur, et ad plantas anomalas in Conspectubus Ge- 

 nerum). 



genus e spccimine essiccato descriptum. (A nobis loco Linnaeani f. adhibitum , viile praefat. Cap. I. §. 2S. 



obs. l.j. 



.j. spcciem duhiam. ( Si in parenthesi cuni libro citato : illic pro dubia declaratur.) Signum Linnaeanum est. 



t)- Zt- <$• ©• ?• s 'S ,ia vulgaria botanicis, a nobis eodem modo adhibentur. Item in reliquis hotanicorum abbreviationihus et 

 signis ! 



significat deest. Huic signo citatus additur liher, in quo aliquid deest: v. c. „9. S. X." i. e. „<leest hoc verbum vel haec 

 plirasis (littcris discrepuntibus insignia, quibus sacpe insuper lineola praefixa!) in Sjst. nat. ed. Xma." 



a. a. — additis a ddendi s. 



e. e. — emendatis emendandis. 



o. o. — omissis omittcndis, ct sic porro. 



t. e. — tcrminis emcndatis diagnosium vel descriptionum in aliquo citato opere. His litteris cavimus, ne levissimae 

 quaevis mutationes terminovurn technicorum, sensim ab Linnaeo excultorum, recipiendae essent in Codice. Ipse L. eos 

 plerumque tacite mutavit. (Cfi. praef. Cilp. 1. §. 31. J 



B. — interdum nostris observationil>us addimus , ut melius a textu distingnantur. Celerum id litteris cnrsivis pcr se ma- 

 nifestum. 



Litterae rectae : textus Linnaeanus: Nostra verba sempcr et ubiquc liltcris cursicis expressa. 

 Litlerae cursitae : Linnacana et Nostra. Ceterum promiscue adhibitae sequentium ratione. 



Litterae distantes : cursivae et rectae: varias additiones, mutationes , omissionesve variarum editiontim signilicant. Cf. Cap. I. 



§. 12. — Contrarium nobis placuit in brevibus illis Cliaracteribus specificts generum (e S. VI — XIII. sumptisj': 

 ibi textus ad lectorem sublevandum dist anlibus , variationes autem saepe non distantibus litteris cxcusae sunt. 



Puncta post citatum aliquod addita, sequente iino alterove verbo et nova citatione: significant, antecedentia omnia 



congruere in utroque libro, sed in posteriore unum alteruinve vocabulum additum esse. (Cf. Praef. Cap. I. §. 12. 

 5. ). In locis natalibus puncta illa Linnaeana sunt , et illum incognihira esse indicant. 



— Lineis vulgari modo ad discernendum textum utimur , ubicungue vcrcmur , dubia lectorihus alioquin evasura. 



[ ] rectae parentheses nostrae uhique snnt (curvae et nostrae sunt et Autoris). Ubi illae, citatioitem includentes, 



in dextra parte lineae seorsim leguntur, v. c /. //.] .... tunc tota §. prae- 



cedens in libro , v. c. Spec. pl. ed. I. et II. convenit (praeter ea , quae discrepantibus litteris excusa sunt). Valet 

 hoc impfimis de synonymis, locis hat. observationibusque post diagnosin speciei alicujus obviis in Sp. I. et II. vel 

 Blantissis. Cf. Praef. Cap. 1. §. 22. 



JSumeri et specierum et generum novi et nostri sunt, ob inextricabilem numerorum Linnaeanorum confusionem : quos si 



retinuissemus , nec citari Codex noster nisi per paginas, nec evolvi secnnduin Conspeclus singulum genus potuisset. 



Reliqua hic non explicata partim Conspectus c h ro n o 1 o g i c u s operum Linnaeanorum Tab. I. additus cxplicat, par- 

 tim usus intcr hotanicos liodie vulgaris. 



