MoNENDA EDITORIS. 



XXVII 



omni lcone" (ut alt Linn.), respectu posscssoris, sed vsnl publico improviso et sine commentariolis tradita decipiunt , nec acer- 

 rimus quidem criticus cupiet ipse ex snbito ereptis collectionibus suis potius quam ex operibus dijndicari. 



Obs. 2. Hcrbarium Linnaei, cujus aitornationem ipse descripsit in Philos. bot. et in Schedulis ab Afzelio editis (Egenh. 

 Anteckn. Sect. III. sub 3) , mortuo L. Filio a matre eius (vidua Linnaea) clam pretio 900. Liv. Sterl. venum datum est ad celeb. 

 J. E. Smithium, Banksio et Acrelio juvantibns , maxime autem invito Rege Sueciae , qui fere recuperasset irreparabiles basce 

 collectioues, navi bellica Anglos in portum usque persecutus. Dein in villa Norcicensi a Smithio accuratissime servatum, lustratumque 

 nna cum aliis Linnaei reliquiis. [Qua de re cf. ipsum S m. in epist. ad Stdvernm (vita Linn. tom. II. p. 149.^ — vide etiain 

 A. F(e (plagiarium ceteroqtii Stooeri et Afzclii) in Vie de Linne. Par. 1832. p. 319., — recentius autem Smithium in Laches. 

 Lapp. praefat. et dedic, et Schultesium in Flora, bot. Zeit. 1825.] — Jam vero anno 1828. pretiosam hanc collectionem 3000 

 Cuinearum pretio a S o ciet ute L inn a euna Londinensi emtam esse accepimus. 



Nondum Eruditis plena quaedain et peculiaris notitia de hoc herbario exhibita est ab Anglis. Singula quaedam Smithius et 

 Brownius commeniorant , quae vero dispersa variis locis et moleste conquirenda sunt. Nonnulla exemplaria Smithius descripsit 

 et pauca depingi curavit. Ipse cum suo et Banksiano herbario Linnaeanum diligenter comparavit. Dummodo (quod in paucis ccr- 

 tissime fecit) ubique cuncta Opera Linnaei simul adhihuisset , aut jam tum ejusmodi comparatam editionem, qualem Codex noster ex- 

 hibebit , vel novam Systematis editionem , quam voluetat , publici juris fecisset egregius Florae brit. autor ! Forsan serior aetas 

 hujus collectionis Monographum, ubique Opera Linnaeana et criticam sanam sine partium studio respicientem , aliquando videbit. 



Exemplaria hujus herbarii singula folio chartae papyraceae agglutinata extant. Kullae adpositae sunt notulae ma- 

 nuscriptae neque synonyma; sed numerus tantum adscriptus numeros specierum in Spec. pl. indicat : haud dubie editionis II. 

 cui respondent numeri in S. XII. XIII. Patet ex his, necessario bis a Linnaeo totum herbarium commutatum esse sc. nna 

 cum priore et una cum posteriore Specierum pl. editione ; etenim in Syst. X. XII. XIII. numeros ex his servavit. Ante 

 Spec. I. certo certius alia erat forma. Forsan adeo tunc schedulas adjecerat, nomina specifica sna et svnonvma necessaria conti- 

 nentes ? quoniam ea tam saepe plane eadem, et ut videtur facillime evoluta, in variis operibus citavit ? ( Ipse L. nusquam herbarii 

 a se mutati mentionem facit et schedula illa in Egcnh. Ant. , supra commemorata , vidctur aute Sj/. I. scripta). — Komina 

 botanicorum, a quibus exemplaria missa sunt, littera singula graeca indicaverat L., quorum signorum clavem sibi paraverat 

 Smithius. 



6. LOCI NATALES a Linnaeo indicati, praesertim speciales illi iq floris itineribusqne Suecicis exhibiti 

 quod specimina principalia attinet, summi haud dubie momenti sunt et reliquis auxiliis omni modo praefe- 

 rendi. ,,Necesse enim est , Linnaei plantas crescere, ubi eas se leg^sse dicit, et nulli dubitamus , quin locus habi- 

 tationis certissimam nobis praebeat ansam recuperandi ejus plantas originalcs, eamque multo certiorem , quam 

 specimina incerta herbarii Linnaeani. " JFklnb. lapp. p. XI. — Sed de omnibus hoc non valet, et cuivis cognitum 

 est, quomodo res comparata sit in celebrinm quoque Floristarum Iocis natalibus. Saepe tales exorti sunt ex alio- 

 rum relatione, immo ex rumore, nec visis exemplaribus , vel ex speciminibus mancis , vel (ut persaepe in itineri- 

 bus Linnaeanis) in transitu fugaci stylo notatis plantis, quae si domi investigasset , aliena coguovisset inventor — 

 ita ut saepe similis tantummodo plantae indicium dare possint. 



Obs. Linnaeum saepe leviter definivisse plantas Suecicas quasdain (ceterum in operilms systematicis nullibi dubias) in itinere 

 tantum visas, docent v. c. Sonc/tus maritimus Diss. Ft. Rybyens., Sisymbrium arenosum F l. Suec, Trifoiium alpestre 

 F,aun. Suec, Inttla dysentcrica , Arenaria media, Alopecurus paniceus et plura, (forsan adeo Viola moutunu?). Quare si 

 hujusmodi loci indicati in planta jampridem a Linnaeo distincta verbis maximeque diagnosibus operuiu 

 6 y s t em a t i c o r u m c o n t r a d i c a ltft , (ut in Atriplice patula Viss. de herbat. Ups.) tunc Ieve pondus habent, 

 nedum cum Friesio cx singulo aliquo It. Scanici loco natali Rumicem acutum ( ,,foliis cordato - oblongis acuminatis" ) quae- 

 ras in obtusifolio contra diagn. , syn. et icones. — Forsan itaque hac in re nimium Florae Suecicae Linnaeanae tri- 

 huere autores Suecici; sed ex altera parte tam saepe veram justamque sententiam, Lianaeanam illi explicarunt, tam saepe vete- 

 rem, discipulorum usu et ipsis Linnaei verbis sancitam interpretationem contra recentiera praestigia et ex herbario petitas dubi- 

 tationes restituerunt , tantopere postremum in dilucidandis non Suecicis solum, sad Europaeis piantis desudarunt : ut vix quisquam 

 e Linnaei interpretibus palmam iis eripere possit. 



7. AUTORES a Linnaeo citati non raro plantam originalem exhibent. ldque non solum in plantis Jac- 

 quinianis, Loejlingianis , Brownianis aliisque a L. vix unquam visis valet , verum adeo in vetustioribus quibusd. 

 Plumerianis, Sloanianis , Morisonianis aliisque (ut in Thalia geniculata , JSardo Gangiiide). Ubi princi- 

 palem non exhibent illi, certe (ob magnam Linnaei probitatem in citandis autoribus) similem plantam ibi 

 quaeras : hinc Friesius (Novit. p. 55.): „Synonymis Linnaeanis non coece quidem /idendum, tamcu non vili- 

 pendenda sunt : saltem habitum exprimunt. " 



Obs. 1. Prima Linnaei opera , imprimis Hortns Clif f or tianus et Flora Lapponica, nimia synonyma cumu- 

 iant , quibus nec ipse ubique fiderem, aut ab aliis non mutuata essc contenderem. Sed inde ab Horlo Upsaliensi, et maxime 

 In Spec. pl., pauca tantum eaque selecta synonyma citare solebat Linnaeus. Eaquc , maxime in »S. A". , Sp.I/., S. XII. et 

 Blant. I. exbibita , prae ceteris fida et ali ipso autore collata esse existimaverim. — • Ordo, quo citantur illa, valorem 

 non exprimit, sed Crilicae botanicae (Luydb. 1737. a L. cditac) leges sequitur. Illud syn, quod maxime barbarum 

 est, licet primarium, ubique postponitar eleganttus sonanti (ul in Amonto Cardamomo, ubi iitde error Willdenowii). — 

 In vnlgaribus plantis Spec. pl., Bauhiniana synonyina tantum citavit L., quae, tunc tempore apud omnes usitata , trivia- 

 libus suis nomin ibus exterminavit. Eaque re conteinpoFaneiS indicavit , volle sese hane illamve diu cognitain plantam novo 

 Uomlne comprehendere (cujus affines hodic a nobis distinctas tanquum varietates subsumpsit vcl pluite iynoravit) eodemque 

 modo nunc quoque S a n a ratio eas specics Linnaeauas interpretari jubet. 



O b «. 2. Ucnc iyilur , qtii cx summis I.inuuei crilicis : ,,Opera Linnaeana , — „ttit, — " sine collatione antecessorum 

 ct coaetaneorum , — haud rite intelliguntur. Immortalis Vir et Sueciae decus ipse Antecessorum studia non tollere, sed 

 perficerc voluit. " — — Sed etium ,,Bcforinatlo Linnaei emanans e philosophlco intuitu , cuius vim multi coaetaneorum 

 iiiiii perspexcrunt , in generalibus iiunquam satis celelirari potest , sed in SingUlaribuS permulta vcra et egregia peiliSSO , ut in 

 omni reformatione fit, non diffitcndum. " (Fries Noo. p. VI. VII.). 



8. TEXTUS LINNAEANUS , ubicunqne id fieri potest, nec ipsa verba ve'ant (ut in /flopccuro paniceo, 

 Ononide Cherlert), ita sempcr inter p r etandu s est, ac si ubivis unam eandemque plantam i n- 

 tellexcrit autor. — Suadet viri indolcs , qui iiequaquam is crat, qui sententiam frequenter niularet aut duo 



