I 



MoNENDA EDITORIS. 



XI 



Obs. 4. Reliqua Sy.nonyma ex operibus minoribus (§. 5. 2, 3.) notis textui subjectis recensemus. 

 §. 24. LOCI NATALES e diclis operibus hausti (§. 5. 1.) ilem liunc lextum intrant, addito 

 interdum uno aliove ex Am. ac. 



Obs. Nequaquam vero speciales illos locos natales Florarnm Siiecicarum etc. recepimus, quippe qui operibus illis e 

 methodo nostra (§. 14. 3.) ad simplices catalogos redactis , inserendi foreut uliquando edendis Operibus Linnaeanis. Et illie sane 

 etiam loci natales e\ itineribus Linnaeanis speciatim recensendi forent. 



§. 25. DESCRIPTIONES ex libris (§. 5. n. 1.) ad syslema pertinentibus hunc texlum se- 

 quuntur, litteris interdum minoribus excusae, spatii gratia. 



Obs. Descriptiones Operum minorum (§. 5., 2, 3,) quantum fieri potuit omnes recepimus sub 

 fextu il!o typisque -minoribus excudi curavimus : exceptis tamen , quae nimis longae pro codicis volumine atque ob 

 satis cognitam speciem, supervacaneae forent, ut v. c. paucae ex Fl. Lapp. et H. Cliff. Vix putamus singulas ex 

 omissis a lectoribus desideratum iri, atque ut hae quoque a cupidis evolvi et in codicis exemplar transscribi pos- 

 sint, ipsos quoque citavimus verbo „cf. " addito. — Sed descriptiones et observationes ex operibus systeraaticis 

 (§. 5. 1. ) omnes in codice invenies. 



§. 26. NOTULAE, typis minoribus excusae, quae jam sequuntur texlum comme- 

 moratum (§.22. — 25.), ad reliqua opera conferenda et criticain cujuscunque speciei absolvendam 

 inserviunt. 



« Obs. 1. Synonyma minorum operum (§. 5. 2,3.) ubi fere eadem sunt, brevissima methodo reddimus , ubi 

 plane eadem, verbis ,,syn. eadem" indicamus, intelligentes quidem synonyma autorum botanicorunl veterum (cf. 

 §. 23. obs. 1.). 



Obs. 2. Lo co s n at ales ex his minoribus operibus comparamus saepissime in his notuUs, si non manifesto 

 supervacancum (§. 24. obs. ) id visum fuerit. 



Obs. 3. Descriptiones et Animadversiones ad botanicen diagnosticam pertinentes, quantum fieri 

 potest cunctas Linnaeanas recepimus (cf. §. 25. obs. et §. 14.) e libiis istis specialibus (§.5. 2.3.). 



Obs. 4. Tandem etiam ex libris recentioribus autor i t at e genuina ad explicandos locos Linnaea- 

 nos dubios pollentibus (v. c. Suecicis et Anglicis) locos excerpsimus vel sententias autorum breviter addidiivsns. — 

 Nostram vero opinionem brevissime et aphoristice tantum adjecimus, nequaquam ea freti, et potius ad excitandas 

 V. D. disquisitiones. Forsan alio tempore et loco, praecipue in Epheraeridibus botanicis, dubia quaeJam Linnaeana 

 illustrare in animo nobis est. 



§. 27. HISTORICE tractari singulam quamcjue speciem, ita ut singttla opera strenuo 

 ordine chronologico citarentur, et in textu ipso, et in notulis: primo intuilu optimum nobis vide- 

 batur. Lectori certe commodissimum fuisset. Sed spatio quain maxime consulendum erat J 

 Quare plerumque ea opera, quae simillima, slatim post textum ipsum (§.22.): reliqua, qnae magis 

 discreparent, serius recensuimus. Quod ne quis codice usurus inique ferat, C o n s p e c t u m o p e- 

 rum chronologicum (tab. I.) addidimus. Quem si diligenter consulas L. B. (id quod jam 

 vitare non poteris!) summo einolumento cujuscunque speciei historiolam tibimet ipse conslrues. 



Obs. Ita evenit v. c. , ut saepissime scripserimus „Sp. I. II," „S. X. XII," licet inter Sp. I. et II. temporis ratrone habita 

 Fl. S. II. et S. X. intersit, et sic porro. Sed his mox adscuescet L. B! 



§. 28. SIGNA et ABBREVIATIONES recepimus ea, quae inter bolanicos vulgaria nunc 

 sunt: et nostra explicaviinus illa Tab. II., has tab. I. et II. 



Obs. Ipse L. signis varium in modum utebatur in diversis operibus. Ita in S. I. signum f Gcmss novum 

 Linnaeanum denotat (id quod nos, praeeunte S. II., littera „L." expressimus ubicunque in S. I. inveneramus). — 

 contra # inc ertum ab autoribus receptum (quod nos verbis). — In Gen. pl. * sign. plantam vivam, et -{• 

 (quod nos in JSf rautavimus) siccam examinatam. — In FI. Lapp. eadem # et f ad specierum diagnoses addun- 

 tur; ubi quid indicent, incertum est , teste Smith in Fl. Lapp. ed. II. praefut. Nonne vero rursus siccam el 

 vivam plantam denotare putes? Praeterea asterisci * ad subdivisiones classium generumve saepe adliibentiir. — 

 Signum -j* in Sp. I — S. XIII. indicat plantam dubi am, s. inco gnitam , quod nos retinuimus ; idem \ in 

 Conspectubus ad classes singulas (ex Syst. X — XIII.) denotat anomalas plantas ex aliis classibus. — Signum 

 •* in Spec. pl. adhibitum, teste praefatione significat descriptionem in aliquo cilato opere dari (qiiod nos 

 verbo ,,(<Zesc.J" reddidimus. Hoc signo nonnulli, qui leviter iuspexerant Species Plantarum, decepti sunt, ut cre- 

 derent opus praecipuum et prae ceteris fidum eo indicari, id quod nunquam iu mentein venit Linnaeo. 



Obs. 2. Abbreviationes Linnaei, ut par est , nostris commutaviinus. Ita v. c. Generum pl. edit. I. 

 in Musa Clifl*. citatur „Characteres", iu Fl. Lapp. „C. Gf." Rursus in S. X. ,,6'en. significat editionem Vtam, 

 in S. XII. editionem Vltam. Nos ergo scripsimus „G. I. " „G. V." etc. — Porro in Spec. I. „Fl. Suee. 55" 

 denotat „FI. Suecicae edit. I. n. 55", et in Sp. II. scribitur „Fl. Suec. 55. , 61.", quod nos „Fl. S. I. n. 55., 

 II. n. 61." 



06». 3. Quae nunc vulgaria sunt signa et abbreviationcs inter botanicos, nullibi cxplicavimus , quia hoc 

 supervacaneum fuisset. 



