X 



MoNENDA EDITOIUS. 



Obs. i. Lcves variationes nominis non notavimus, uti v. c. in voce, „caespitosus' 1 ' , ante Sp. II. 

 plurimum sola littera „e" scripto. Sic L. in Sp. II. scripsit „heder ifolia" etc, contra ..lieder ae folia" in Sp. I. 

 et S. XIII. — Quodsi melior aderat lectio, eam elegimus : sin minus, Linnaeanam non mutandam esse judicavimus. 



Obs. 2. NOMIINA TRIVIAMA exorta sunt a Sp. I. ( cf. Aphor. n. 11. Cuj>. /II.) Ncque ex priore aliquo opere, 

 etiamsi verba eadem sint , derivavimus ea unquam ! Perperam feeisseinus ; etenim arbitraria tunc sunt, nec nomina consulto 

 imposita! Nec quisquam scripserit „Plantago major Camer." ,,Rubia tinctorum Bunh." Slulto vero pejor est eorum con- 

 suetudo , qiii nomina trioialia Linnaeana retro adhibent , (liceat enim ita dicere) , ad opera ante nom. trivialia (1735 — 52.) 

 scripta! Et quemadmodum scriptorum , Species plunturum W illdenoicii , non inspectis liiiris Linnacanis, exscribeiitium, 

 levitas peperit „Costum arabicum H. Cliff." „Cypencm rotundum Fl. Zeyl." etc.~ — ita, nisi strenue iterumque moniti, scripto- 

 res botanici , mox per singularem methodum autorum Suecicoruin (Fries , Wahlenb.) seducentur, ut scrihant" Curex leporina Fl. 

 ftapp." „Ornithogulum minimum Fl. S. I." et sic porro , licet ibi nusquam occurrant ejusmodi nomina trivialia, sed ubique 

 specifica tantum , i. e. diagnoses. Unde mirabilem auguramur in re botanica confusionem evasuram! 



§. 21. DIAGlNOSES si>ecierum deinde secjuentes omnibus in libris accurate denuo com- 

 paraviinus, nusquam (ut semper) fisi citationibus Linnaeanis. Secpiuntur illas ci~ 

 tata opera, iu quibus eaedem yel parum discrepanles inveniuntur, cursivis ubi nos, rectis 

 litteris ubi L i n n. citavit. 



Obs. 1. In citandis diagnosibus scilicet L. initio quidem accuratus erat, donec eas loco nominum 

 specificorum valere contenderet: tantum terminos earum interdum tacite mutavit. Sed inde a Sp. pl. 1. 

 editis, tum ob nomina triv. introducta, tum quod rebus magis quam verbis studeret, valde levis esse in his in- 

 cepit; saepe totam diagnosin mutavit, adscriptis tamen prioribus citationibus: saepe etiam ipsam illam, Fl. S.II. 

 v. c. , editionem, in qua primo nova quaedam diagnosis introducta est, ad veterem phrasin citavit, brevitatis 

 causa, quod ibi jam scriptum inveniret „Fl. S. I." citatum in exemplari quod recudi curavit primae editionis. Quae 

 quidem a nobis ad ipsos libros cautissime et probissime correcta sunt. Addidimus praeterea citationem variorum 

 Systcmatis et Specierum Pl. editionum, accuratiss. collatarum. Et si tam diagnosis, quam numerus speciei 

 c o n v e n i r e t in omnibus edit. , inde a Sp. I. usque ad S. XIII. , tunc brevitatis causa scripsimus : „Sp. I — S. XII. 

 n. 10." — Saepe etiam opus unum alterumve ex iis, quae vulgo citat L., omissum est (casu plerumque et 

 fugaci calamo, perraro vero consilio) suo loco post diagnosin. Ibi vel in textu id cursivis litteris usi citavimus, 

 vel tantum in notulis subditis recensuimus. 



0'os. 2. Paginas operum ad systema pertinentium non citamus, nisi ordo turbatus: in fine libri adjuncturi 

 clavem paginarum ad omnes has editiones originales. 



Obs. 3. S. XIII. ubi non citatum, plane cum S. XII. convenit. (cf. Cap. II. n. 18.) 

 §. 22. TEXTUS diagnoses sequens, plerumcpie e Sp. I. et 11. depromptus est: inter- 

 dum eliam ex Mantissis, e S. XII. addilamenlis binis, vel e textu S. XII. XIII., si qua nova 

 species illic fusius proposiia , vel ex Am. acad. etc. — In fine hujus textus Lineae ultimae 

 dextram parlem occupant parentheses 2 rectae , opera unde totus ille sumplus est cilala inclu- 

 dentes, v. c. „[Sp. l.II.]" 



Obs. 1. Textus hic, synonyma, locum natalem atque observationes Linnaennas includens , interdum etiam in 

 operibus specialibus, v. c. Am. ac. , Floris etc. plane convenit, ita ut eae quoque in parenthesi illa recta citari 

 potuerint, summa inde brevitate orta. 



Obs. 2. Divisimus hunc textum interdum , neque ratione commemorata commiscuimus , sed tanquam 2 

 diversae species essent, seorsim (alterum post alterum) tradidimus , (ut in Panico alopecuroide, Sedo rubente, 

 Phlomide italica). Id factum, ubi verebamur, ne 2 diversae plantae intellectae fuermt, vel ubi adeo multiplex ille 

 f uit , ut disjunctione magis perspicuus fieret. 



§. 23. SYNONYMA boc textu solum ea recepimus, quae in operibus ad Systema naturae 

 specialim periinenlibus (§. 5. 1.) leguntur. Si cpiod syn. additum vel omissum in alicpio ex bis, 

 litteris discr ep antibus notatum est, aaldita parenthesi cum libri citatione (cf. §.12.). 



Obs. 1. Synonyma vocamus in notulis nostris praecipue aliena illa, nec Linnaeana (quippe quae L. ipse 

 quavis occasione repetere solebat). Quodsi ergo scribimus „Fl. Lapp. syn. eadem", manifestum est , sermonem 

 non esse de illis operibus Linnaeanis vel Pseudolinnaeanis , quae textui insunt, post Floram Lapp. promulgatis, sed 

 de synonymis aliorum, veterum sc, botanicorum. 



Obs. 2. Synonyma Rum phi ana Linnaeus post Sp. I. primo addidit in opere S. X., indeque, nisi emenda- 

 verit, pura in Sp. II., recepit. Id quod verbo „(A». X. sq.)" expressimus ')• 



Obs. 3. Synonyma Florae Danicae (Oed. dan.) pauca in S. XII. (inSp. II. paucissima) addidit Linnaeus. 

 Plura in S. XIII. Murray, ut videtur, adjecit. — Tabulas Jacquini (amer.), in Sp. II. per pag. citati, plurimas 

 L. in S. XII. adjecit. 



1) Itumphii opus pretiosum Linnaeus anno 1753. a comite a Tessin inter alia pretiosa dona accepit , ut ipse testatur in Egenh. 

 Anteckn. (cers. yerm. p.55.J. Hinc , fere finito opere Spec. pl. ed. I. , tantum in ultimis hujus libri paginis tabulas Rumphtanas ci- 

 tare potuit , addiditque in calce libri (Tom. II. Append. pag. 1199.) sequentia, quac , tfimin meliorem locum in tota nostra editione 

 inveitire ne</uenmus, /lic inserimUS : „0pus eximium beati Rumpfii cura ampliss. D. Burmanni orbi botanico redditum, ad me accessit 

 „primum absoluto a typographo opere , cujus itaque synonyma alibi seorsim tradere animus est. " — Huic consilio obtemperavit edita 

 diss. de h e r b a r. Amb oin. Ups. 1754 (Am. acad tom. 4. n. 56), per se jam satis memorabili , et a nobis quoque collata: sed 

 insuper omnes tabulas aptas citavit in Syst. nat. ed. X., quod proximum erat opus niajusculum editum. 



