MoNENDA EDITORIS. 



IX 



In Meth. sex. - S. VI., omiss. inde a O. V.; — Cl. X. Telrag. pro anom. add. in S. XII. XIII. ; — Cl. XI. Trfff. jam in S. I. 

 pro Euphorbia anom. adest , a Meth. sex., restitut. a Sp. I. seq.; — C l. XI. Tetrag. in S. XII. XIII. adest pro niiom.; — 

 Cl.XI. Pentag. add. in Sp. I. seq. ; — Cl.XI. Octog. add. S. X. XII., &. S. XIII.; — Ct.XI. Dodecag. loro sequentis adest 

 in S. I. X. XII. XIII. et Sp. I. II.; — Cl.XI. Polyg. loco praecedentis in G. I-V. et S. VI., pro anom. in S. XIII.; — C l. XII. 

 Tetrag. add. Meth. sex - G. II. pro Philadelpho , omiss. Sp. I. G. V., restit. S. X. pro Tetragonia, omiss. Sp. II. seq.; — 

 C.l. XIV. Ord. 3. Polypetala adest pro Meliantho in G. II. V.; — Cl. XVI. Triandr. addenda est ex Am. ac. 8.; — 

 Cl.XVI. Hep.tund. pro anom. S. XII. XIII.; — C l. XVI. Enneand. loco sequentis pro Brownaea adest in S. XII.; — Cl. XVI. 

 Cl.Endeeandr.mid. Sp. II., restit. S.XIII ; — Cl.XVI. Dodec. add. Sp. II. seq.; — Cl. XVII. Pentandr. add. S.X. nec reliq. — 

 Cl. XVII. Oct undr. S. I.; — Cl. XVIII. Pentandr. et Icos and r. S. I. ; — Cl. XVIII. D o de c. add. S.XII.XIII.; — 

 Cl. XIX. Polyg. aequalis ah S. 1., ubi sub Monogamia; — Cl. XIX. Segregata , add. primo Sp. II. seq. ; — Cl. XX. 

 Octundr. add. in S. X. pro Pistia, in G. VI. pro Cytino; — Cl. XX. Dodecand. add. S. XII.; — Cl. XXI. Diandr. 

 add. Sp. I. seq.; — C/. XXI. Hexund. &. S. I.; — Cl. XXI. Heptand. add. Sp. I.seq.;— Cl. XXI. Monadelph. (in 

 S. XII. supra paginas bene Adelphia vocata) a. S. I. ad G. II. praecedit ordinem quendam „Poiya'deIphiae , cui conjuncta a 

 S.VI.;— Cl.XXI.. Oynand. add. S. VI. seq.; — Cl. XXII. Monand. S. I-G. II.;— Cl. XXII. Dodec. &. S.I-X.; — 

 Cl. XXII. Icos. &. in S. I. et Gen. V., nec in reliquis; — Cl. XXII. Gynund. I - G. I.; — Cl. XXIII. 3. in Sp. I. II. S.X. 



vocatur „Polyoecia" pro Tiioecia ; — Cl. XXIV. in S. I-VI. primus ordo vocatus „Pl u n t a e" (Ficus), &. a Sp.I.; — Cl. XXIV. fi. 

 ,,Llt hop liyt u" adest S.I-G.II.j — ,.App end i x" tandem , a G. I - Sp. II. obvia , in G. II. et V. voeatur Cluss. XXV. — 

 In Flor. Zeyl. habetur Class. XXV. Obscurae, XXVI. Dubiae, XXVII. Barbarae , quae quidem ad Systema L. non adnumerandae. 



§. 18. GENERA. singula classium eo ordine servamus, quo gaudent in S. XII. , mutalis 

 hic illis mutandis e S. XIII. — Observanda sequentia sunt : 



1) Numeros generum Linnaeanos retinere non potuimus , quoniam hi in Syst. ubique erant e proxime prae- 

 cedentibus Gen. pl. editionibus perpetnae citationis gratia servati. Sed quum L. in Syst. ordinem varie pertur- 

 baverit, jam evenit, ut series numerorum confusissima existeret , ita ut Conspectuum usus ad genera secun- 

 dum numeros quaerenda valde impediretur, nec nisi cum summa lectoris molestia genera numeris suis citari pos- 

 sent. Quare novos numeros dedimus, per totum Codicem continuos , et quidem Romanos. Voluimus cniin in 

 posterum Codicem non per paginas, sed per numeros citari. 



2) Nominibus generum adscripta- est editio illa, vel scriptum Linnaeanum , ubi primo ab autore recepfum est 

 nomen. Saepe haec nomina ab aliis sumpsit. Id quod sicubi in S. I., catalogum tantum nominnm referente, in- 

 dicavit ipse, tunc autoris citati nomen abbreviatum simul citamus, (v. c. ,.T. , Sl /.") Alioqui non: quia sta-" 

 tim sequens textus e Gen. pl. desumptus docere solet, unde ortum sit genus: — propterea etiam respectn S. ed. 

 II. id supervacaneum fuisset, praeter 9 nova genera ibi obvia. — Si Linnaeanum esse nomen signo indicatnr in 

 S. I. (cf. §. 28. obs. ), tunc nos „L. , S. I." scripsimus. — Qui cupiat annum ipsum , quo primum ortum est 

 genus , (qualia v. c. b. Sprengelius in Gener. pl. a se editis adjecit), evolvat citatum opus in Tabula I., 

 ordinem chronol. referente. 



3) Diagnoses Generum sive characteres specifici (r ef erunt characteresessentiales in Praef. G. 

 pl. §■ 17., Cod. p. 11., commemoratos) — primo dati sunt in S VI., species nondum exhibente. — Paullo auciiores 

 dein in S. X., XII. et XIII. — Nihil 5n his notandum, nisi quod ipsos distantibus litteris, discrepantiam vero 

 typis vulgaribus vel cursivis exprimi curavinius. 



4) Descriptiones generum, quae jam sequuntur, typis minoribus (ob spatii penuriam) excusae, sive charac- 

 teres naturales (quos vocat L. inpraef. gen. plant. §. 18., Cod. p.ll.), exhibentur in Generum pl. editionibus 

 originalibus ( I. II. V. et VI. ) eorumque appendicibus variis , in Corollario genernm , Fl. Zeyl. fine , S. X. fine, 

 Mantiss. I. II., in Amoen. acad. diss. (de novis generibus, v. c. Dassowiana, Chenoniana ct aliis) , postremo in va- 

 riis aliis libris, ut H. Cliff., FI. Lapp. etc. Istic undique collatae sunt more supra §. 11. 12. 13. descripto : libri- 



que , unde haustae, parenthesibus rectis [ ] inclusi in fme citantur, additis signis , ubi e planta sicca vel 



viva sumptae descriptiones (cf. Cod. p. 1 1 . §. 24. ). 



5) Obskrvationes dein variae sequuntur Linnaeanae, nostrae, alienae: quae textui non immiscendae erant, 

 licet necessariae , ut completus esset Codex. 



§. 19. SPECIES singulorum generum sequuntur eo plerumque ordine, quo invemun- 

 tur in S. XIII. atque S. XII. De his in universum observes haec : 



1) Ordo ipse spccierum, si quando in Mant. II. vel S. XIII. plane convertitur (ut v. c. in A chy ranthe 

 et Illecebro): tum , ne nimium dilaceraretur textus et cumulareutur discrepantiae , satius duximtis , antiqnum 

 servare ordinem, et notulis sub textu positis exponere innovationem istain. 



2) Subdivisiones specierum, in genere aliquo abundantiuni , Asteriscis plerumque notatae, quando inde a 

 Sp. I. usque ad S. XIII. eaedem sunt, tum non citavimus ea opera. Sia minus, semper juxta adscripsimus illud 

 opus, in quo vel primum, vel unice, ejusmodi subdivi.sio instituta est. 



3) Nlmbros speciebus omnibus novos et quidem per totuin Iibrum continuos dedimus, id quod in posfe- 

 rum summo emolumento erit ad citandum Codicem. Namque Linnaeani numeri, in S. X. ad Sp. I., in S. 

 XII. XIII. ad Sp. II. proprie relati, per tot ordinis mutationes ac tot novas species inter priores receptas tam con- 

 fusi sunt, ut citari nisi cum detrimento nequeant. 



4) Novo ghnhri aliquam speciem in serioribus editionibus adscriptam esse , raro tantum in eo, cui excidit, 

 genere notaudum esse judicavimus, quoniam Indcx in jine libri id per se cxplicabit. 



