33S Cl. VI. Hexandria. Juscus. Ord. I. Monogynia. 



lata, altitudine culmi, erecta, depressa, laevia, tiia: a. ad ra.di- 

 cem, (J. in medio culmi, y. culmum instar spathae terminans. 

 Pedunc. duo , terminales : Gluma hillora flosculis duobus , sessili- 

 bus , gluma longioribus. Petala exteriora angustiora, acutiora, 

 concava, extus purpurascentia 5 interiora pallida. Stam. filifor- 

 mia. Anth. flavae. Germen majusculum. Stylus albus. Stigm. 

 tria, reflexa. [Sp. II.] 



Obs. Fl. suecicae add. in Fuun. Suec. II. app. p. 557. 



2541. J. Jacquini Mant.I.: J. folio subulato, capitulo 

 subquadrifloro terminali. Mant. I. p. 63. Si XII. n. 19. 

 — Jacq. vind. 237. t. 4. f. 2. — Habitat in Schneeberg 



Austriae. H. — Caulis folio unico , saepius elongato. Flores 

 in capitulum, fusco - purpurei, 4-7, glumis communihus propriisque 

 fuscis excepti, sextuplo majores quam in J. biglumi, a quo 

 diversissimus. . [-{-. Mant. I. ] 



2542. J. bighimis Sp. I. : J. folio subulato, gluma bi- 

 fiora terminali. Amoen. acad. 2. p. 266. t. 3. f. 3. Sp. I. 

 S.X. n.lL, Fl. suec. II. n.307. Sp.II. S.XII. «.13. — 

 Ocd. dan. 120. (S.XIII.) — Habitat in Alpibus Lappo- 

 nicis. D. Montin. 74. — Planta faciem gerit Schoeni 

 f e r r u g i 11 e i. [Sp. L U- ] 



„Habitat in locis paludosis alpium Lapponicarum, lectus in sum- 

 mitate montis Snirack. Descriptio novae speciei Junci haec est : 

 Radix fibrosa, simplex, perpendicularis , 74- Scapus pollicem 

 transversum longitudine paium Superans, teres , stria unica longi- 

 tudinali notatus, inferne ad radicem rudinientis foliorum emarcido- 

 rum, superne vero vagina folii vestitus. Folium unicum , longit. 

 scapi, hitidum, cx tereti subulatum, scapo duplo crassius, tubulo- 

 sum, apice sphacelatum , infra canaliculatum , scapum e medio ad 

 basin usque vaginans. Folia 4-5, quae infimam caulis partem 

 cingunt, mutata sunt in squamas et reliquias tantum praeteritorum 

 annofum ostendunt. Gluma bivalvis et biflora scapuin terminans. 

 Valvula exterior magna, ovata, acuminata , nigro - purpurascens, 

 dorso viridis, carinata (fig. c. ); interior duplo minor, acuta, un- 

 dique nigro - purpurea. Perianthium (fig. a. ) Gphyllum, foliolis 

 glumae concoloribus , tribus tamen exterioribus linea virescente 

 longitudinali in medio lateris interioris notatis , lanceolatis , parte 

 inferiore angustioribus (fig. b. ). Filain. (fig. d.)6, alba, quorum 

 tria foliolis pcrianthii interiorihus opposita prope hasin , reliqua 

 ad basin gcrminis adfixa; omnia ad altitudinem eandem finiuntur 

 ( fig. e. EE.). Pist. Germen 3quetium, ohtusuin, angulis quodam- 

 modo ciliatum. Stylus unicus. Stigm. 3, purpurascentia, pube- 

 scentia , longit. styli ( fig. f. F.)." Montin diss. de Splucltno in 

 Am. a c. I. c. p. 266-7. not. i ) : cum ic. rudiuscula. 



„Multa habet communia cuin praec. [71,2543.], cujus tamen 

 varietatem dicere vetant plurima. " Fl. S. 11., absque sijn. 



Obs. Forsan jani commcmoralus in Laches. lapp. tom. 1. 

 p. 294. , teste editore Sm. ibid. 



2543. J. triglumis Sp. I. : J. foliis planis , gluma 

 aphylla (Fl. S.) trifiora terminali. Fl. suec. I. n. 286. , 

 11.306. Sp.I. S.X. n.12., Sp.ll. S.XU. 71. 14. — Oed. 

 dan. 132. ( S. XII. e. e. XIII. ) • — J. gluma triflora cul- 

 mum terminante. Fl. lapp. n. 115. t. 10. f. 5. J. exiguus 

 montanus mucrone carens. Bauh. pin. 12. prodr. 22. 

 theatr. 183. Rudb. elys. 1. p. 103. f. 8. [Sm. Rel. Rudb. 

 24.] — Habitat frequens in Alpibus Lapponicis, Tauro 

 Rastadiensi. 74. [Sp. I. II.] 



F l. lupp. syn. Bauli. pin. prodr. , Rudb. , II. cc. ; — obs. 

 (i -y. ( de syn. Uanhini, ob descriptionem a Dillenio dubitato , sed 

 ex herb. Burseriano huc pertinente ) ; — b s. d. ,, Ne quis post 

 baec de mea planta dubitet. datae figurae 1. 10. f. 5. descriptionem 

 addam. Radix graminea ad hasin squamis aliquot fuscis erectis 

 (quae folioruin deperditorum reliquiae sunt) gaudet, inferne fibris 

 capillaribus instructa. Culmus digiti longitudine ( longior vel bre- 

 vior), erectus, crassitie setae porcinae. Folia (radicalium vel 

 primo vere vel anno praeterito deperditorum ramenta infimam 

 culmi partem circumstabant) culmi duo, quorum bases vaginae in- 

 star includebant basin culmi; inferioris folii vagina extendebatur 

 a radice ad altitudinem digiti miuimi transversi; superioris autem 

 vaginae duplo longior erat: utriusque tamen terminabatur in ipsa 

 radice. Folii vero ensis erectus erat, subulato - planus , apice suo 

 extensus ad altitudinem dimidiam culmi. Gluma florum culmum 

 truncatuin terminat eique erecta iusidet. Haec constat tribus val- 

 vulis, duabus scilicet exterioribus oppositis fuscis, quaium altera 

 major est, longior et acuminatior, ut fere aristatam primo intuitu 

 diceres ; tertia valvula concolor, sed minor, ad latus intra priores 

 collocatur; possem adhuc addere 3 alias consimiles, sed miuutis- 



simas valvulas interius flores distinguentes. lntra glumam praedi- 

 ctam 3 flosculi collocantur, quorum singuli 6 petalis ovato - acumina- 

 tis persistentibus et albis gaudent, exceptis apicihus petalorum 

 trium exteriorum fuscis ; absoluta vero florescentia omuia fusca 

 evadunt. Stam. 6 , alba quoad filam. et antheras. Gennen ova- 

 tum cum stigm. tribus , itidem albis. Cum fructu maturescente 

 capsulae accrescunt, depriniitur secuuda valvula glumae descripta 

 fere usque ad culmum, prima vero erecta persistit; sic gluma rin- 

 gens repraesentatur. " 



F l. S. I. II. sy n. Bauh. Rudb. II. cc. e t Raj. hist. 1304. 

 IMoris. hist. 3. p. 223.; — obs.: ,, Folia ad radicem vaginantia 

 cuhnum , plana, graminea. Culinus ahsque ramis aut foliis termi- 

 natur glunia, intra quam flosculi 3 sessiles. " 



2544. J. pilosns Sp.I.: J. foliis planis pilosis, corymbo 

 ramoso. Fl suec. I. n.287., II. 308. Sp. 1. S.X. n. 13., 

 Sp. II. S. XII. n. 15. - Oed. dan. 441. (& XIII.) — 

 [J. nemorosus latifolius major Tourn. inst. 246. Fl. 

 lapp. n. 123. R. ] J. foliis planis, panic. dilfusa, pedunc. 

 proliferis : fiosc. intermediis sessllibus. Roy. lugdb. 43. 

 Gramen nemorosum hirsutum latifolium majus Bauh. pin.7. 

 JVloris. hist. 3. p.225. s. 8. t. 9. f. 1. descr. — Var. (j. 

 Sp.I: Gr. hirsutum angustifolium perenne, lini utriculis. 

 Barr. ic. 748. — y. Sp.L: J. fol. planis, culmo panicu- 

 lato, flor. sparsis. Fl. lapp. n. 124. Gr. hirsutum nemoro- 

 sum angustifolium alpinum , panic. obscure rufescentibus. 

 Scheuch. gram. 312. t. 6. — S. Sp. I. : Gr. nemorosum 

 hirsutum latifolium majus Scheuch. gram. 317. Gr. hir- 

 sutum latifolium maximum, juncea panicula. Moris. hist. 3. 

 p. 225. s. 8. t. 9. f. 2. — £. Sp. I. : Gr. hirsutum angustifo- 

 lium majus Bauh. pin. 7. prodr. 16. theatr. 105. Moris. 

 hist. 3. p. 225. s. 8. t. 9- f. 3. Scheuch. gram. 318. — 

 £. Sp.I. : Gr. hirsutum latifolium minus Bauh. theatr. 102. — 

 Habitat in Europae sylvis; at varietates fi, d, s, £. in Eu- 

 ropae australioribus; y. in Alpibus. 74. [Sp.I. 0.0., //.] 



5 p. I. Add. v ar. 77. , vide sp. sequentem. — Va r. ce. Imzu- 

 lam pilosam , (J. L. Forsteri ? , y. L. spadiceam , S. ( et ? 'Q. ) 

 L. maximam, s. L. albidum, referre videntur. R. 



„Tam multa habet hic cum duobus sequentibus [71.2546 - 7.] 

 communia, ut verisimile videatur, eosdem ex una matre olim ortos 

 et forte a solo transmutatos , adeo ut , qui hos conjungat , minus 

 erret, quam qui plures species distinguat. " Fl. S. II. 



„Qui velit hune et J. campestrem in plures species di- 

 stinguere, consulat Hallerum. An suflicienter a J. campestri 

 distinctus ? " Mant. II. p. 368. 



Fl. lapp. Ti.123. ( citata in Fl. S.I., casuomissainSp. pl. 

 et Fl. S. II.) syn. Gr. hirs. latif. majus Bauli. I. c. (Sm. Rel. 

 Rudb. 5.), Gr. nemor. hirsutum vulgare Raj. hist. 1292. descr. 

 bona ; — add.obs.fi: „ Odor plantae virosus vires ejus su- 

 spectas reddit." 



Fl. S. I. II. syn. Roy. Bauh. Bloris. II. ( ad a.) cc. et 

 Bauh. theat. 101., Gr. hirs. latif. majus Scheuch. gram. 315., Gr. 

 nem. hirsut. vulg. Raj. I. c. (et: Tourn. Fl. lapp. H, Cc. , Cype- 

 rella nemorensis, capitulis in sing. petiolis, latifolia. Rupp.jen. 130., 

 in ed. I.); — add. var. (J. (ul y. Sp.) cam syn. Fl. lapp. 124. 

 Scheuch. II. cc. , Gr. latif. glabrum , granis hirsuti primi facie. 

 Rudb. elys. 1. p. 63. f.S. 



F l. lapp. n. 124. syn. Scheuch. (t.7.) Rudb. II. ( ad (I. 

 Fl. S. ) cc. ; — add. obs. §: „ Parum dilfert a priori [ i. e. a. 

 Sp.pl.]; forte tantummodo variatio est a loco producta, brevem 

 ergo ejus addam descriptionem. Culmus fere spithamaeus, erectus, 

 duohus geniculis iiura ejus partem inediam distinctus. Folia ensi- 

 formia: radicalia quam plurima; caulina 2, longitudine dimidii 

 digiti, quorum unicum minutissimum, spathae instar caulem termi- 

 nans, paniculam emittit. Panicula trihus constat pedunculis seta- 

 ceis, communibus , inaequalis longitudinis , alternatis, emittentibus 

 minores pedicellos , quorum inferiores longiores sunt et in alios 

 simili ratione deliquescunt, ita ut flores tantum 12 , nonnunquam 1S, 

 communi pedunculo insideant, licet singuli propriis pedicellis a se 

 invicem remoti. Flosculi ex fusco rubri sunt. In antecedentis 

 plantae [J.piloso tt. Sp.] foliis crines distincti et remoti ponun- 

 tur, qui in hac deficiunt. " [Obs. Planta liaee , quae (}. Ft. S. 

 et y. Sp. pl., teste Whlnb. lapp. p. S6. est J. spadiceus All., 

 tcste Willd. J. parviflorus Ittz. — Cl. SmiUtius in Fl. 

 lapp. II. observat , iconem Rudb. ( quae Sm. rel. Rudb. 4. ) 

 J. luteo All., qui J. campestris £. L. Sp. I. II., sinulem vi- 

 deri. R. ] 



