Cl. X. Decandria. 



hoc tamen certum , adeo affines esse cum Iiac , ut vix notae pro 

 differentia sufficiant. Variat immense petalorum colore, magnit. , 

 multiplicatione, ut duas similes reperire difficilius sit, quam diver- 

 sas. Ex hisce varr. integram condidere scientiam artis amatores, 

 ex qua botanicorum secta cum ego non sim, me ab iis recensen- 

 dis excipio. — Singularis prae reliquis est var. (?. [ §. Sp. 1. ] 

 quae constituit singularem speciem plenitudinis et qualem vix novi 

 aliam ullam: squamae enim istae 4 calycinae multiplicantur 20sies 

 et imbricatim sibi invicem iricumbunt, nec tamen majores factae, 

 constituuntque spicam 4gonam digiti longit. Raro ex apice profert 

 fl. magnum simplicem. — Duplex pistillum iuterdum longissimum 

 evadit, quod dum fit, revolvitur in spinam, ceteroquin actus flore- 

 scentiae s. generationis incassum rueret; cavendum etiam ne haec 

 nota habeatur pro specifica , quae omnino variat ; ex seminib. 

 enim ab una eademque planta collectis enatae sunt filiae et pist. 

 longissimis et quae brevihus gaudebant. " 



H. ups. syn. Raj. hist. I. c. , Bauh. I. (ad a. Sp. ) c. ; var.fi. 

 C; fl. pleno Bauh. Loc. nat. 0. Obs.: „Variat immense colore 

 et plenitudine. Petala suaveolentis faciunt hanc officinalem. " — 

 Mat. med. syn. C. hort. fl. pleno majore Bauh. pin. I.c. 



Pfiil. bot. I. c. memoratur var. S. 



3210. D. pomeridianus Sp.II. app.: D. flor. solita- 

 riis: squamis calycinis binis cordatis brevissimis , cor. 

 emarginatis subintegerrimis. Sp. II. p. 1673. XII. n. 18. 

 Caryophyllus sylvestris et saxatilis , flore magno lacteo 

 subtus ad spadiceum vergente. Tournef. cor. 23. Habitat 

 Constantinopoli , Forskahl ; in Palaestina, Hasselquist. 

 ZJ.. — Herba simillima D. Cary ophylla. Radix vix se mul- 

 tiplicans. Caulis raniis 3 , 4ve, simplicibus, longis, IBoris. Caly- 

 cis squamae tantum duae, breves, acutae, non acuminatae. Cor. 

 lutea, suhtus virescenti - alhida. Petala lateribus revoluta, hinc 

 convexa nec dilatata, sed distantia, calycis tubo breviora, obtu- 

 sissima, parum emarginata, linea exarata. Stamina longit. calycis, 

 alba. Pistilla demum excrescunt in longit. corollae. Flos aperi- 

 tur hora diei duodecima cum dimidia , clauditur noctis hora de- 

 cima. [ Sp. II. app.~\ 



3211. D. deltoides Sp.I.: D. flor. (fcre- II. cl.) so- 

 Iitariis : squamis calycinis lanceolatis binis (Sp.I. seq.), 

 cor. crenatis. H. cliff. p. 164. n. 3. Fl. suec. I. n. 342., 

 11.382. Sauv. monsp. 143. Sp. I. S. X. n. 6., Sp. II. 

 S.XII.n.7. — OctI.dan.b77. (S.XIII.) - Caryophyl- 

 lus minor repens nostras Raj. hist. 988. Dill. elth. 402. 

 Car. simplex supinus latifolius Bauh. pin. 209. Betonica 

 coronaria s. Caryophyllus minor, folio viridi - nigricante, 

 repens. Bauh. hist. 3. p.329. Habitat in Europae pratis. 

 ZJ. lSp.I.e.e.,II.] 



H. cliff. syn. Raj. , Dill., C. Bauh. , II. cc, J. B. I. c. 

 „descr. bona. " ; — l. nut. in pratis sabulosis Sueciae, praes. 

 inferioris , vulgatiss. , maxime si formicarum acervus adstet; in 

 Gall. Angl. Germ. Dania. — Descr.: „Rami aileo procumbunt, 

 ac si pondere terram versus depressi essent , ex apice proferen- 

 tes 1, 2, 3, rarius 4 flores, propriis pedunculis, longit. ad mini- 

 mum calycis adscendentibus, insidentes , qui petalis omni nocte 

 vel accedente pluvia clauduntur. In hortis plantata major evadit, 

 fol. duplo majora molliora flaccidiora , praesertim in caule majora, 

 producit. " — [Ois. Locus Itic in Sp.I.lI. bis citatur , sc. ad 

 seg. quoque ■• ubi etiam cit. in H. ups. ] 



Fl. S.I.II syn. Raj. Dill. Bauh. utriusq. II. cc. 



3212. D. glaucus Sp. I. : D. flor. subsolitariis : squa- 

 mis calycinis lanceolatis quaternis (&. II.vps.) brevi- 

 bus (S.X. sq.), cor. crenatis. H. ups. p. 104. n.2. Sp.l. 

 S.X. n. 8., Sp. II. S.Xll. n. 9. Tunica ramosior, tlore 

 candido cum corolla purpurea. Dill.elth.400. t.298. f.348. 

 Habitat in Anglia. l[. [ //. ups. , Sp. I. II., o. o. J 



„A(leo affmis est Dianthi F 1. S. I. n. 342: [ deltoH.'}, ut 

 demta magnit. et colore difficile distinguantur. Cor. subtus vire- 

 scentes, supra alhae, annulo coccineo dentato. Anth. caerulesccn- 

 tes. Caulis longior, erectior." //. ups. 



[ 04«. II. cliff., huc etium citutus in II. ups. Sp. I. II., ad 

 praec. pertimt. II. ] 



3213. D. cliinensis Sp.L: D. flor. solitariis: squamis 

 calycinis subulatis patulis tubum aequantibus; H. cliff. 



p.I64. n.4. H. ups. p. 104. n.3. Roy. lugdb. 443., 



cor. cr cn a t is (dentatis Sp.IL). Sp. I. S. X. n. 8., 

 Sp.II. S.XII. n.9. — Caryophyllus sinensis supinus, lcu- 

 coji folio, Horc unico. Tourncf. act. 1705. p.348. f.5. — 



Ord. II. Digynia. 427 



mHl. ic. 81. /. 2. (S. X. Sp. II.) — Habitat in China. 

 0. [Sp. I. II.] 



„Hah. in China ZJ. Radix vivax, parum repens. Caules peda- 

 les, erectiusculi, superne dichotomi, laeves. Folia lanceolata, an- 

 gusta, glabra, acuminata. Calycis squamae aequales , fere tubi 

 longitudine , erecto - patulae , e Iata basi lineares^ acuminatae. 

 Cor. crenatae , subtus subvirescentes , supra sanguineae , margine 

 incarnato , annulo centxali nigro crenato. Anth. caeruleae. Styli 

 inflexi." H. nps. ( cum syn. Tourn.) 



H. cliff.syn. Tourn. I. c. et Boerh. lugdb. 1. p. 219. ; — 

 varr. cc. ... fl. rubro, p 1 . albo, y. pleno Boerli. ; — /. nat. idem. 



3214. D. monspessulanus Cent. II. : D. flor. solita- 

 riis : squamis calycinis subulatis (&. S. X.) tubum aequan- 

 tibus, petalis multifidis, Cent.II. n. 146. in Amoen. acad.4. 

 p. 313. Sp.II. n. 10. , — caule erecto. S. X. n. 8. A. 

 etS.XII. XIII. n.10. [sub D. monspeliaco.] — Habi- 

 tat Monspelii, Veronae. 2}. [Sp.II.] 



„Hab. Monsp. Sauvages; Veronae Segu. Rad. fibrosa. Caul. 

 pedalis. Fol. oninia graminea, viridia nec glauca, laxa, longa. 

 Flor. suhsolitarii. Calycis squamae 4 , lanceolato - suhulatae , pa- 

 tulae, longit. calycis, apice fuscescentes. Pet. profunde incisa et 

 multifida ut in plumariis, sed minus quam in D. superbo, 

 cui squamae calycinae breves." Am. ac. 



3215. D. plumarius Sp. I. : D. flor. solitariis : squamis 

 calycinis subovatis brevissimis, corollis multifidis fauce 

 pubescentibus. Sp. I. S. X. n. 9. , Sp. II. S. XII. n. 12. 

 D. fior. subsolit. , petalis multifidis basi caniculatis. H. ups. 

 p. 105. n.4. Sauv. monsp. 143. — Cary ophyllus syl- 

 vestris,flore laciniato sinecorniculis,odo- 

 r o. Bauh. pin. 210. (S.XII. sq.) — Caryoph. sylv., 

 fior. lanuginosis hirsutis. Bauh. pin.210. Caryoph. sy lv.V., 

 species alia. Clus. hist. 1. p. 284. — Habitat in Euro- 

 pae et Canadae pascuis nemorosis. — Folia rore caesio 

 glauca. [Sp. II. e. e.] 



Obs. In Sp. I. II. huc citantur syn. Fl. lapp. suec. et 

 H. clilf. Roy. 11. ad seq. pertinentibus : quae neglic/entia perstitere 

 ex S'p. I. Nondum enim tunc distinxerat D. superbum, loco 

 illo „ad templum Kemi " {Lachesis tapp. II. p. 147.) primo tectum, 

 ab hortensi planta. — Sp. 1. praeterea syn. H. ups. Sauv. II. cc, 

 Car. fl. tenuiss. dissecto Bauh. I. c. , Car. sylv. fl. lac. odoratiss. 

 Bauh. 1. c. [cf. seq. ]; l. nat. idem. 



H. ups. syn. C. fl. tenuiss. diss. Bauh. , C. plumarius, fl. in- 

 odoro tenuiss. diss. Moris. Irist. 2. p. 562. , C. sylv. V. Clus. I. c. ; 

 — I. nat. Austria. Z| , sempervirens. — ■ Descr. ,,Radix vi- 

 vax. Stolones numerosi cespitem densam latamque foliorum con- 

 stituentes. Fol. viridia , glauca. Caules decumbentes , pedales, 

 ramosi, divaiicati , virides , rore glauco. Calyeum squamae sub- 

 ovatae brevissimae obtusae cum angulo acuto ; tuhus saepe rufe- 

 scens. Corollae petala ad medium multifida, concava, incarnato- 

 alba, basi deiiiscentia. Anth. pallidae. Styli longi revoluti. Pe- 

 tala supra pilis vix manifestis remotis adspersa suavissime olent, 

 praesertim nocte. — Varietas est forte [ D. superbus) Fl. 

 suec. 1. n. 344., sed suecica magis ad basin petalorum bai- 

 bata, cum haec pilis vagis adspersa est, uti reliquae anteceden- 

 tes [«.3209. 3213.]. Suecica minus cespitosa, fol. latiora pro- 

 ducit. Laciniae petalorum angustissime remotae profundiores in 

 sylvestri sunt." 



3216. D. superbus Cent.L: D.flor. paniculatis: squa- 

 mis calycinis brevibus acuniinatis, cor. multihdo - capilla- 

 ribus , caule erecto. Cent. I. n. 30. in Amoen. acad. 4. 

 p.272. Fl. suec. II. n.383. S.X. n.9. A., Sp.IL S. XII. 

 n.U. — Jacq.obs.W. t. 25. (S.XH. sq.) - Ocd. 

 dan. 578. (S.XIII.) — [ D. flor. solit., squ. cal. ov. 

 acutis , cor. lacero - partilis. Fl. S. I. n.3-l4. D. petalis 

 multifidis. Fl.lapp. nA70. II. cliff. p. 164. n.2. Roy. 

 lugdb. 443. — II. J Caryophyllus sylvestr. alter, flore la- 

 ciniato odoratissimo. Bauh. pin. 210. Caryoph. sylve- 

 stris VI. Clus. hist. 1. p. 284. — Tunica montana 

 altissima, fl. lcnuiss imc laciniato. Rupp. 

 jen.2. p. 118. (Mant. II. sq.) — Habitat in Gallia, 

 Germania, Dania, Kemi (Sp.lL). $. (l\. Am. ac. ) 



[Am. ac-, Sp.IL, a.a.) 



[ Obs. Cf. dc orig. specit i praecedenlem .' Differrc utramqve 

 jam obs. in, 11. scan. p.li. 372. et H, nps. II.'] 



„Flores fragrantissimi , praesertim noclu." Mant. II. ;>. 3H4. 

 S. XIII. 



54* 



DlANTHUS. 



