968 



C1.XXII. Dioecia. 



Salix. 



Ord. II. Diandria. 



„ Folia conferta , ovata utrinque , lanata , integerrima, subsessi- 

 lia." Sp. I. II. — „FoIia, inprimis recentiora, alba lana to- 

 mentosa sunt, ut venae non conspiciantur , eaque ramuli penitus 

 obvoluti. Stipulae nullae." Fl. S. II. n. 892. 



Fl. S.J.II. (U. ad a. cc.) syn. Bauh. Raj. Hall. II. cc. 



Fl. lapp. n, 368. syn. 0, descr.: ,,Fere arborescit. Rami 

 undique liirsutie alba tecti sunt. Folia subovata s. subrotunda, 

 apice obtuse acuta , integerr. , alba longa et laxa lana undique 

 tecta, ut nullae venae conspici possint, hinc tota arbor alba et 

 villosa apparet. Amentacei flores duo communiter ad apices ra- 

 mulorum anni praeced. exeunt et caps. glabrae sunt. " — Add. 

 obs. Dillenii , de synonymis dubii , ad quam L.: ,,Meam plan- 

 tam ( ait ) non esse var, alicuius alius speciei Salicis lapponicae, 

 nec nullo modo convenire cum n. 361. [ S. depressa~\ pro certo 

 statuo." 



„Var. (3. eandem esse cultura docuit." Sp. II. — 

 [ Cf. de hac infra et n. 73S4. var. §. Fl. S. I. et Sp. I. ; cf. 

 etiam Smith. brit. ed. Rbm. p. 1067., Fries Mant. p. 26. 

 et 57-8. R.~\ 



Fl. lapp. n. 361. syn. S. elaeagni seu oleae bohemicae folio. 

 Rudb. lapp. 99.; descr.: „ Arbor est parva. Caulis griseus, ra- 

 mulis summis pubesc. Folia ov. , utrinque acuta , superius viridia 

 glabra , subtus tomento brevissimo cinereo vestita, nervis tamen 

 prominentibus notata. Petioli laxi ; hinc sparsa pendent folia. " 

 — Add. obs. Dillenii de synonymis Bauh. Dill. etc. 



S. depressa Fl. S. II. syn.Tl. lapp. n. 361., S. folio ro- 

 tundo acuminato integerr. subtus sericeo. Hall. helv. 154.; 

 descr.: „ Fruticem ex Alp. Lulensibus in Hortum introduxi, qui 

 foliis proxime accedit ad S. capream, sed compactioribus ; in 

 Arbusculam non excrescit, sed ad terram depressus vix spithami 

 altitudine undique diffusus ut species sit distincta a sequenti [n, 

 7384. ]. Gemma valvula profunde emarginata est , quod in alia 

 Salice non vidi. Amenta ex eadem gemma cum foliis 3 , albo- 

 hirsuta, lana crispa, squamis amenti apice fuscis. " [Cf. de hac 

 uberius: Fries. mant. p. 57.] 



7378. S. lapponum Sp. I.: S. foliis integerrimis hir- 

 sutis lanceolatis. Fl. lapp. n. 366. t. 8. fig. t. Fl. suec. 

 I. n. 808. II. 893. (t. e.) Hall. helv. 155. n. 21. tab. 5. 

 Sp. 1. S. X. n. 20. , Sp. II. S. XII. n. 22. Habitat in Al- 

 pibus Lapponiae ubique, Helvetiae. t). [Sp. I. II.'] 



„Adeo affinis est S. arenariae, ut forte sola var.; a qua 

 dilf. foliis supra magis villosis, foliisque longioribus et undulatis. " 

 Fl. S. I. II. — „Habitus etiam ad S. glaucam proxime ac- 

 cedit. Folia utrinque tomentosa , sed subtus magis. Pedunculi 

 foliis instructi. Germina albo tomento hirsuta. Haec cum B e- 

 tula nana in Alpibus alit focum perennem Lapponum. " Fl. 

 S. II. 



Fl. S. I. II. syn. Hall. I. c, S. alpina humilis , surculis et 

 petiolis cum folii parte aversa candidis. Rudb. lapp. 100. , S. lu- 

 sitanica , salviae foliis auritis. Tourn. inst. 592. 



Fl. lapp. syn. S. ohlongo incano acuto folio. Bauh. pin. 

 474.?, S. angustis et longiss. foliis crispis , subtus albic. Raj. 

 hist. 1423?, Rudb. Tourn. II. cc.; descr.: ,,Frutex est humanae 

 altit. Caulis glaber , pallidus , carneus vel rufescens. Rami no- 

 velli alba hirsutie obteguntur. Fol. alterna, lanc. , secundum ve- 

 nas utrinque hirsuta, superius e cinereo - viridia s. viridia villis 

 albis confertis adspersa, subtus crassissimo vellere albo tecta. 

 Margo integer est , at non raro undulatus conspicitur. Nervus 

 longitudinalis foliorum saepe distinguit folium aequaliter, sed sae- 

 pius alterum latus angustius constituit. Caps. albae et crassissima 

 hirsutie tectae sunt." 



7379. S. arenaria Sp. I. : S. fol. integerrimis ovatis 

 acutis: supra subvil|osis, subtus tomentosis. Fl. suec. 

 I. n. 806. II. 894. It. gotl. p. 206. Sp. 1. S. X. n. 21., 

 Sp.II. S. XII. n. 23. (t. e.) S. foi. integris subtus villo- 

 sis ovatis acutis. Fl. lapp. n. 362. t. 8. fig. o. et q. — 

 S. fol. integris utrinque hirsutis lanceolatis. Hall. helv. 

 155. t. 5. f. 2. S. pumila , fol. utrinque candicantibus et 

 lanuginosis. Bauh. pin. 474. Raj. angl. 3. p. 447. Gmel. 

 sib. 1. p. 164. t. 36. f. 1. Habitat in Europae paludi- 

 bus. 74 - tj. [%/.//.] 



„ Arbuscula exlgua ubique in collibus sabulosis vetustioribus ad 

 litus [Faroen. ] crescens. Caules Vaccinio vix altiores; fol. ova- 

 lia , acuta , margine revoluta , sed integerrima , utrinque pube- 

 scentia et sericeo - splendentia. Petioli brevissimi, ut vix digno- 

 scendi. Ramuli rubentes : sed recentissimi pallentes et pubescen- 



tes." It. gotl. p. c. (esuec.) — [ Cf. de hac Fries mant. 

 p. 28. ] 



Fl. S. syn. Hall. 1. c. ( et Bauh. Gmel. II. cc. ined.IIda.); 



descr. cf. sp. sq. 



F l. lapp. syn. 0, descr.: „Frutex est altit. humanae. 

 Caules erecti , minus ramosi , cinerei vel rubri. Folia alterna, 

 erecta , ovata, acuta , crassa, superius viridia, secundum venas 

 rugosa , viliis tenuissimis raris et vix manifestis adspersa , suhtus 

 nivea, crassa hirsutie tecta, nervosa. Duae nobis adsunt varr. , 

 altera (t. 8. fig, q. ) est superne glabra et ad basin petiuli duo- 

 bus appendiculis instructa, Altera vero ( fig. o. ) superius leviter 

 villosa est et append. istis ad basin petiolorum destituta. " 



Obs. Cf. de hac sp. Smith. brit. , Fries. mant. — Descr. 

 brevis in Laches. lapp. 1. p. 234. — „Excl. syn. Halleri." 

 JUant. II. sq. 



7380. S. incubacea Sp. I. : S. fol. integerrimis lanceo- 

 latis: subtus villosis nitidis, stipulis ovatis acutis. Fl. 

 suec. I. n. 807. II. 895. Sp. I. S. X. n. 22. , Sp. II\ 

 S. XII. n. 24. S. fol. ovato-lanc. integerrimis , ramis de- 

 cumbentibus, rad. reptatrice. Roy. lugdb. 84. n. 16. 

 Dalib. paris. 299. — 5. fol. integris ovatis aliquot ii- 

 nearum longis, caul. vix assurgentibus.. Guett. stamp. 

 416. (Sp. //.) — S. pumila, fol. ellipticis integerrimis, 

 subtus glaucis , spica rotundiore. Hall. helv. 153. — Ha- 

 bitat in Europae pascuis duriusculis, uliginosis. 74. t). 



[%/.//.] 



„Diff. haec a praec. [n. 7379. ) cui similis in variis : illa fo- 

 liis magis ovatis est, haec vero magis lanc. ; illa supra vagis 

 pilis adspersis, haec omnino glabris ; illa subtus albis tomen- 

 tosis, haec subtus pilis contiguis albis; illa minime nitentibus, 

 haec sericeo - nitidis ; illa ramis rubris est, haec vero albo ■ 

 viridibus." F l. S. I. II. (cum syn. Roy. Hall. II. cc. ) 



[Obs. Hodie S. repens Autt. : cf. Fries. nov. p. 28, 66. ] 



7381. S. repens Sp. I. : S. fol. integerrimis lanceola- 

 tis utrinque subpilosis ( sub vill sis S. XII., nudiuscu- 

 lis S. XIII.), caule repente. F). suec. I. n. 814. II. 



896. Sp. 1. S. X. n. 23. , Sp. II. S. XII. n. 25. — S. 

 alpina pumila rotundifolia repens, inferne subcinerea. 

 Bauh. pin. 474. Raj. angl. 3. p. 448. .S. pumila lati- 

 folia prima Clus. hist. 1. p. 85. (Sp. II.) — Habitat inter 

 montes Sueciae, locis humidis. 1\. t). — Caulis crassitie 

 digiti. Rami virgati , decumbentes. Ramuli adspersi villis albis. 

 Folia ovata s. ovato - obionga , integerrima, utrinque glabra , sub- 

 tus glauca, petiolata , stipulis nullis: infima opposita transversim 

 et parum pilosa. Amenta lateralia. Feminis capsulae ruffescentes. 



[Sp. I. //.] 



„ Radix caule longior crassiorque. Caulis saepe pollicis trans- 

 versi longit. , pallidus , laevis , ramulis ruhcllis. Fol. alterna, 

 Ianc. , subpetiolata , longitudine caulis, rigidiuscula, utrinque gla- 

 bra vel pilis minimis tenuissimis nitidis, utrinque acuta, supra 

 saturata viridia, subtus albo - glauca. " Fl. S. I. ( nec II.) 



„ Hab. in palud. turfosis. Haec inter omnes vulgares ( ed. II. ) 

 minima est, et quidem vix major quam S. herbacea," Fl. 



S. I. II. ( absq. syn.), cum immergatur paludibus ut 



soli apices ramulorum emineant. " Fl. S. II. — [Obs. Var, sin- 

 gularis est, an S. plicata Fries ? Cf. Fr. mant. p. 67. al. R. ] 



7382. S. fusca Sp. I. : S. fol. integerrimis ovatis : sub- 



tus pubescens. S. XIII. n. 26., v illosis nit i dis. 



Fl. lapp. n. 364. t. 8. fig. r. Fl. suec. I. n. 803. II. 



897. (t.e.) Roy. lugdb. 84. Sp. I. S. X. n. 24., Sp. II. 

 S.XII. n. 26. - Jac ? . vind. 297. (Sp. II.) — S. pu- 

 mila, fol. utrinque glabro. Bauh. hist. 1. p. 217. Habitat 

 in Europae pascuis humidis. 1\. t). — Gemma unival- 

 vis , bipartita. Amentum absque foliis. [ Sp. I. II. ] 



,,FruticuIus repens, foliis ov. minimis, pilis subtus raris albo- 

 sericeis. Folia supra et Amenta communiter nigrcscunt." Fl. 

 S, I. II., cum syn S. alpina, myrti tarentini folio. Rudb. lapp. 

 100., Bauh. I. c. 



„ Fruticulus vix 2pedalis. Fol. lanc. , integerr., subtus vix ma- 

 nifeste villosa aut sericea." It. scan. p. 79. (e pratis ad 

 Hammar. ) 



„Affines sunt S. arenaria, incubacea, repens et 

 fusca. " S. XIII. p. 737. — ( Junctae ideo a Whlnb. suec, 

 Frics nov., sed contra Fries mant. p. 26. 64. sq., q. cf. ! ) 



Am. ac. % p, 207. gemmmae describuntur. 



Fl, lapp. syn. Rudb. L c.;Aescr.: „Fruticulus est hu- 



