90 



venis prominulis reticulatisque, floribus axillaribus e tuberculo numero- 

 sis, pedunculis filiformibus petiolum multo superantibus , sepalis duobus 

 majoribus, duobus minoiibus, petalis obovatis, starninibus 16 — 20, fila- 

 mentis basi liberis, ovario hemisphaerico sulcato, stigmate sessili peltato 

 pluii-radiato. — Garcinia brasiliensis , Mart. /. c. p. 34 forma major 

 in Para Iecta , quae a genuina specie, cui folia minora, pedunculi brevio- 

 res, imo stigma obiter 4-lobum, separari debet. 

 In Surinami regionibus interioribus Kappler detexit (n. 593 a ). 



Folia breviter petiolata, 5 — 6 poll. longa , \\ — 2\ lata , costa subtus acu- 

 tangula, supia obtusata , utrinqjie prominente venisque horizontalibus tertia- 

 riisque etiam utiinque manifestis. Pedunculi filiformes , pollicares. Sepala 

 concava , rotundata , pelala iis duplo majoia, basi attenuata. Filamenla lon- 

 giuscula basi complanata, antherae ut praecedentis. 



3. Garcinia? parvifblia (Benth. in Lond. Journ. of Bot. Tom. 2. 

 p. 370), in monte Carawiene Guianae anglicae a cl. Schombürgk detecta. 



CLÜSIA, Linn. 



1. Clusia grandifloru, (Splitg. in Tijdschr. v. Nat. Gesch. Tom. 9. 

 p. 101), foliis obovatis basi cuneatis, petalis octo albis, stigmate 14 — 15- 

 radiato, capsula 14 — 15-valvi, globoso ovoidea. 



Haud procul ab urbe Paramaribo , prope Blaauiveberg alibique Focke, 

 Splitgerber , HosTMA^N (n°. 572), Kappler (n°. 1698) legerunt. 



Species perquam spectabilis, Clusiae insigni olim a cl. Bentham an- 

 numerata , cui, quantum ex Martii Nov. Gen. et Spec. Tom. 3. p. 164. Tab. 

 288 et ex Splitgerberi adumbratione meisque eximiis speciminibus dijudicare 

 licet, certe quam maxime afBnis est. Statura grandiore autem, floribus 

 5 — 6 poll. in diametro , petalisque albis a brasiliensi illa differe videtur, 

 cui flores 4 poll. lati, petala extus alba, intus purpurea tribuuntur. 



