156 



adulta glaberrima. Pedicelli 2 lin. longi. CaUjx I lin. brevior, demum irre- 

 gulariter pluri-crenulatus , junior 5-crenatus , glabriusculus. Corolla 4—5 lin. 

 longa. Slamina minora 2, majus 3 lin. longa. 



5. Solanum surinamense , Steüd. in Flora Ratisb. 1843. p. 762 

 (haud Sendt\. /. c), ab Hostmanno (n. 890, 1271), Kappler (n. 1664) et 

 a cl. Focke lectum est. Frutex elatior est, corollis albis, antheris vitellinis, 

 foliorum forrna variabilis, geminorum minore rotundatö, obovato vél 

 elliptico et acuto. Vix satis a S. diphyllo, Linn. , differre videtur. 



ASPERIFOLIAE. 



HELIOTROPIUM, Toornef. 



1. Meliotr opium helophilum , Mart. Herb. Flor. Brasil. p. 16o. 



In regionibus interioribus secus flamen Suriname, ra. Aprili legit 

 Kappler (n. 1810). 



H. bahiense , helophilum , filiforme species sistunt arde cognatas, in 

 Prodr. Candolleano caute quidem definitas, nee tarnen satis illustratas. 

 Quemadmodum apud nos Myosotides mira forraae variabilitate adeo Ia- 

 dunt ut certurn singularum specierum discrimen vix inveniamus , sic 

 inter exoticas Asperifolias , in Heliotropii etiam genere, complures sunt, 

 quae licet specifice distinctae, singulae adeo variabiles esse videntur, ut 

 non e paucis herbariorum speciminibus, sed diuturna saltem earum 

 in solo natali observatione notae differentiales solidae erui posterint. 



Radix lignosa, superne calamum scriptorium crassa, digitum Jonga, in 

 paucos ramos divisa. Caules plures, basi lignescentes , ramosi, digitum longi 

 vel fere spitbamei , ut videtur partim decumbentes; ramuli, folia utrinque , 

 inflorescentia et calyx extus densis appressisque strigulis incanescunt. Folia 



