199 



Num hanc recte ad speciem Neesianam retulerim, abscjue spechninis 

 authentici examine pro ccrto affirmare hand ausim, quum illustris Laurina- 

 rum monographus, qui in describendis his slirpibus alioquin omnes omnino 

 notas qnam diligentissime et accuratissime proponere solebat, hanc non nisi 

 paucis verbis adunabraveiït. Exsiccatione omnes partes pallidae, flores fusci. 

 Ramuli pelioli, foliorum nervi densius, (parenchyma parcius) nee non inflo- 

 resce?ilia, pube tenerrima, sub lente vix satis conspicua, obducta sunt, quasi 

 tenere furfuracea. Folia alterna , petiolis semiterelibus , antice planis medio- 

 que sulcatis, 3 — 4 lin. Jongis, susiea.a, aequilatera vel subobliqua, in acuraen 

 modicum obtusiusculum desinentia , 6—8}, vulgo 8-poll. longa, \\ — 2\ , 

 vulgo 2 lata, supra pube sparsa , in nervis densiore , subtus vero confertiore et 

 diutins persistente, instructa, costis fere rectilineis parallelis, prope marginern 

 curvulis et in reticulationes desinentibus , anastomosibus horizontalibus paral- 

 lelis reticalatis. Injlorescentiae , in superioiibus axillis solitariae, pedunculis 

 1 — 2-pollicaribus , tbyrsoideae, paniculaefoiTnes , axi ramisque leviter cora- 

 pressis , alternis, suboppositis oppositisve; bracieae caducae, cicatrices eleva- 

 tas semicirculares relinquentes ; rami circiter 4 lin. longi, bifidi vel sitnpli- 

 ces, ramulis vuigo apice trillorig. Flores pedicellati. Alabaslra obovoideo- 

 globosa. Perigonium 2 — 2JL lin. in diam., subrotatum , lobis obovato-oblongis, 

 Sext. paullo majoribus, intus spongioso-tomentellis. Slamina e perigonio vix 

 exserta , ut in sequenti specie. 



ÏAB. LIX. A. Ramus florens , nat. magnitudine. 



3. Wectatidra (Porostema) Pisi (n. sp.), foliis oblongis vel ellipti- 

 cis, raro sublanceolatis, acuminatis vel acutis, basi subcuneato-acuta re- 

 volutis, saepe inaequilateris , coriaceo-chartaceis, utrinque cura ramulis 

 pulverulento-puberulis , costis senis raro quinis, mferioribus praesertim in 

 axillis barbulatis, thyrsis in axillis superioribus solitariis, pedanculatis : 

 ramis trichotomo-ramulosis , pulverulento-tomenteïlis, floribus plerumque 

 ternis, extus hirtis, intus antherisque spongioso-tomentellis. 



Arborem floribus albis fructuque onustam , ad ripam fluminis prope 

 Bergendaal, m. Majo, legit cl. Focke, 



Praecedenti specie eo gradu affinis est, ut nisi foliorum forma, constanter 

 ut videtur diversa , obstaret, absque dubio ad illam. rctulissem. 



