« 



210 



babile mihi videtur. Plane enim congruit spathae spadicisque descriptie 

 quam Mautids proposuit cum speciraine meo Palmae Award ; quum vero 

 speciem suam acaulem dicat , exinde atque e froridium descriptione et 

 synonymo adjecto («Palma Para-macca Splitg.") fere conjicerem, cel. 

 auctori frondëm Bactris alicujus, forsan paraënsis Splitg., quam Pa- 

 ra-macca proprie vócant Surinamenses , cum inflorescentia Astrocaryi , 

 in manibus fuisse. — Stirps junior, quam Palmae Aioara nomine, in 

 Hort. Bot. Amstelod. misit cl. Focke, Astr. aculeati characteres satis con- 

 gruos obtulit. 



Teste b. Splitg. caudex est 10 — 25-pedalis, erectus , cylindricus ; 5—7 

 poll. crassus, annulis 7 — 10 poll. a se invicem distantibus , basim versus sub- 

 ioermis, superne in interstitiis annulorum aculeis densis, atris, nitidis , maxi- 

 mis, quinquepollicaribus , inaequalibus, erectis et recurvis horridus. Frondes 

 10 — 12-pedales. Stipes nsque quadripedalis. Rhachis aculeatissima , versus 

 apicem subinermis , pinnis subtus baud argenteo-albis. Drvpae aurantiacae, 

 ad putamen Chris longitudinalibus percursae, edules. 



In inflorescentia , a cl. Focke missa: Pedunculus a spathae insertione nsque 

 ad p ri mum florem lOipollicaris , cylindrico-compressiusculus , 3 — 4 lin. cras- 

 sus, striulatus, albido-tomentellus , aculeisque purpurascenti-atris nitidis com- 

 pressis inaequalibus, ci rei ter semipollicaribos , subpatulis, per series subobli- 

 quas irregulares dispositis, armatus. Spadicis pars Jiorens pede paulo lon- 

 gior, ramosa, i. e. in spadicilias numerosas divisus, albo-tomentellus. Spa- 

 dicillae pedunculo partiali circiter semipollicari , albo-tomentello aculeisque 

 parvis flexuosis instructo, angulato, sustentae,2 — 2\ poll. longae, sordide albi- 

 cantes , profundis foveis subrotundis adeo densis exsculptae ut parenchymatis 

 fere nil nisi rete inter eas supersit; bis foveis Jlores masculini inserti, parum 

 exserti: perigonii phylla externa (calycis) brevia , interna (corollae) ob- 

 ovata, naviculari-concava , membranacea , glabra, alba, vertice maculis pur- 

 pureo-fnscis minute maculata Antherae perigonii phylla interna haud su- 

 perantes, sagittato-lineaics , albidae , connectivo in sicco nigrescente. Flores 

 feminei immediate infra masculos , solitarii in quavis spadicilla , crassi , bul- 

 billum referentes, pedunculi parti dilatatae marginatae innixi, a latere bractea 

 utrinque una oblonga vel oblongo-lanceolata , scarioso-coriacea, semitecti (quibus 

 interne adhuc minores lineares bracteolae appositae sunt) , aculeisque flexuos's 

 purpurascentibus fere circumdati. Perigoniiim externum (calyx) urceolatum 



