52 



DR. K. KROGH- TONNING. 



[No. 2. 



voluit tamen Deus, ut peccatores satisfactionem illam . . . 

 agnoscant et fi.de apprehensam suam faciant ... Si quis 

 mediatorem fide non apprehendat, satisfactione pariter ejus, 

 et gratia Dei sua culpa, privetur, maneatque in offensa Dei. 1 — 

 Constat, fidem illam non esse nudum assensum sine ul lo volun- 

 tatis actu (sic enim esset fides mortua), et quia conjunctum 

 habet aliquem voluntatis actum circa Christum. 2 Fides appre- 

 hendit Christum. Apprehendere est ex parte voluntatis ferri 

 appetendo in rem cognitam tanquam in suum bonum . . . 

 idque velut manu conclusum tenere. 3 — Fides habet sibi 

 conjunctas spem et charitatem idque necessario: licet hæ non 

 habeant rationem causæ salutis. — Fiducia non est sine 

 dilectione. Ita ut fides vera non sit, nisi quæ per charitatem 

 est efficax. 4 



JBuddeus: Der lebendige Glaube, welcher die Rechtferti- 

 gung bedingt. ist ein solcher, in dem das geistige Leben mit 

 allen seinen Kraften wirksam gegenwårtig ist. Er muss na- 

 mentlich die Liebe enthalten als "Willen, alles Das zu thun, 

 was Gott Yvohlgefållig ist. Das geistige Leben des Glaubens 

 ist der Anfang zum ewigen Leben. 



Mortua fides non magis vera fides esse potest, quam homo 

 mortuus verus homo 5 — vita spiritual is præcipue in fide con- 

 sistit, quippe quæ omnium virium spiritualium, quæ in homine 

 regenito conspiciuntur, principium atque radix est. Hine 

 itaque etiam ad intellectum pariter ac voluntatem, ceterasque 

 mentis facultates sese extendit, quæ ceteroquin morti, seu 

 dominio peccati, erant obnoxiæ. 6 



Ad voluntatem quod attinet, in ea amoris atque propensio- 

 num variarum, hine exorientium, ordo ita immutatur ut . . . 

 nunc ad fiduciam in Christum et hine porro ad bona spiritualia 

 quævis, actiones etiam bonas, Deoque placentes, efficaci pro- 

 pensione prosequendas, excitetur. 7 



Der Glaube wird mifc dem geistigen Leben identificirt: 

 vita spiritualis seu fides, 8 und umfasst alle Fåhigkeiten und 

 Kråfte des Geisteslebens. 9 



1 Bajer, Compendium theol, positivæ. Ed. Preuss. Berol. 1864. S. 382 f. 



2 L. c. 388. 



3 L. c. 389. 



4 L. c. 396 f. 



5 Buddeus, Institt. theol. dogm. Lips. 1723. Tom. II. S. 1204. 



6 L. c. 1208 f. 



7 L. c. 1214. 



8 L. c. 1215. 



9 L. c. 1216. 



