in „breves" 74 divisum fuerat; ex his circiter 14 deperditæ sunt. 

 Sicut in plurimis codicibus translationes antehieronymianas conti- 

 nentibus scriptio codicis Claromontani vulgaris, multis mendis gratn- 

 raaticis, ex. gr. perrautationibus casuum accusativi et ablativi et 

 permutatione generis verborum, deforinata est. 



Sicut in aliis codicibus antiqvis in hoc codice quoque com- 

 pendiose constanter scripta sunt verba haec: deus, doniinus, iesus, 

 christus, spiritus sanctus ; itaque : ds (do, dm), dns (dno, dnm, dne), 

 ihs (ihrn, ihu), xps (xpm, xpo), sps ses (spm scm, spu sco). 



Non multa menda in editione Maiana — editore celeberrimo 

 peritissimo — inveni et notavi haec: 



C. 4, 15: galilea (editio Maiana: galilelae), 5, 23: qua frater 

 (ed. M. : quia frater); 6, 3: te autem facientem (ed. M. : te autem 

 faciente) ; 8, 1: sicuta est (ed. M. : secuta est); 8, 28: dae 

 raonumentis (ed. M. : de mon.); 8, 33: hi autem (ed. M. : illi autem); 

 9, 18: inpune (ed. M.: impune); 10, 35; adversum matrem (ed. M. : 

 adversus m.); 12, 18: spiretum (ed. M. : spiritum) ; 14, 10: iohannen 

 (ed. M-: iohannem) ; 14, 17; quinquem panes (ed. M.: quinque p.). 

 19, 12: sunt enim [spadones qvi de matris utero sic nati sunt et 

 sunt] spadones etc. (verba hie uncis [] inclusa omisit ed. M.) ; 

 24, 19: vae autem praegnantibus (autem omisit ed. M.) ; 25, 11: 

 relique virgines (ed. .M. : reliquae virg.); 25, 41: diabulo (ed. M. : 

 diabolo); 26, 13: qvod fecit haec (haec omisit ed. M.) ; 27, 11: 

 praesis (ed. M. : praeses); 27, 21: dismittam (ed. M. : dimittam) ; 

 27, 28: clamidem (ed. M. : clamydem) ; 27,49: si venet helias (ed. 

 M.: si veniet h.); 27, 60: osteum (ed. M. : ostium). 



Alia codicis menda in editione Maiana ab editore notata sunt. 



C. 12, 12: quanto magis mélior est homo ab oue! hebra- 

 ismum esse ex præpositione A. Maius opinatus est; 26, 18: it e 

 in ciuitatem ad dinan ! hellenismus: 7rpc£ tov osiva. 



Qvod in insolitis abnormibus aut corruptis inveni sæpe hoc 

 modo(!) signavi, ne forte leetor menda potius libri mei typographica 

 qvam scripturam codicis esse putaret. 



Restat ut gratias qvam maximas ago et præfecto bibliothecæ 

 Vaticanæ et aliis, qui munere ibi funguntur, ob benevolentiam 

 magnam præstitam mihi Romæ commoranti. 



Christianiæ mense Aprili 1891. 



J. Belsheim. 



