42 



DZIAŁ JI. — GKOLOGIA Z CHEMIĄ. 



łoża, dla tego też jest ważiiem, aby było ono położone płytko. Gliny czer- 

 wone tycłi bielic na północy są czerwieńsze od takich samych bielic położo- 

 nych bardziej na południe kraju naszego, po części dla tego, że są to ziemie 

 cieplejsze i czynniej sze. 



Wszystkie gleby (prócz żwirowych i piaszczystych) wyżej pomienione 

 są dobremi warsztatami rolniczemi, wadą ich jest poniekąd faliste położenie 

 powodujące wiele nieużytków i utrudniające zastosowywanie racyonalnego 

 płodozmianu wskutek zbyt częstych przejść jednej gleby w drugą. Doliny 

 dawnych jezior, zanikających rzek lub bagien przedstawiają częściowo kwa- 

 śne łąki miernej wartości, częstokroć zalesiane olszyną i obracane na pastwi- 

 sko, częściowo przestrzenie torfowe, eksploatowane na miejscow}^ użytek. 

 Pas leżący najwyżej, a od jezior najdalej jest zasuchy, zapewne wskutek 

 stromości zbocz i przepuszczalności. Pas bielic i glin czerwonych obfituje 

 w krynice i uderza bogactwem wody zaskórnej. Klimat gleb suwalskich na- 

 ogół znacznie surowszy od gleb rypińskich, czemu jedynie przypisać należy 

 brak plantacyj buraków, które na ziemiach tego rodzaju doskonale się 

 udają. 



Budowa gleb gminy Maćków powiatu suwalskiego jest, jak widać ze 

 szkicu niniejszego, nadzwyczaj prosta. Różnice jednak między kawałkami 

 jednego i tego samego pola mogą być nawet bardzo znaczne, zależnie od poło- 

 żenia. Pod względem wysokości położenia zachodzą ogromne różnice. Od 

 nich. zależą warunki wilgotności gleby, a co za tem idzie i ilości nagromadzo- 

 nej próchnicy. Niejednolitość pól tem tylko daje się tłumaczyć. Wspólną 

 dla wszystkich tych gleb skałą macierzystą jest glina czerwona piaszczysta. 

 Z niej to pod wpływem różnorodnych czynników atmosferycznych powodu- 

 jących wietrzenie wszystkie te gleby powstały. 



Prócz gleb szlamowych (zeszlamowanych naturalnie) wszystkie inne 

 cierpią na brak potasu, kwasu fosforowego i próchnicy. 



Spostrzeżenia, notatki oraz profile otworów świdrowych gleb powyż- 

 szych dotyczące podawać będę w charakterystyce typów gleb Królestwa 

 Polskiego w miarę ich ustalania dla tem lepszego ich uzasadnienia. Obecnie 

 w szkicu niniejszym chodzi mi o scharakteryzowanie i zestawienie gleb każ- 

 dej z badanych miejscowości kraju naszego. 



Gleby guberni kieleckiej 



z tablicą Ki^a od 244 — do 2G2. 



Grtibernię kielecką cechuje nadzwyczajna rozmaitość formacyj geolo- 

 gicznych. W granicach tej guberni, jednej z najmniejszych w Królestwie 

 Polskiem, występują wszystkie formacye osadowe, jakie tylko spotykamy 

 w kraju naszym. 



