J. TUR. WAHANIA INDYWIDUALNK JAJ GAWKONA. 



51 



W tablicy powyższej litery: t i o — oznaczają rozmieszczenie barwnika 

 ciemnego bądź Jednostajne na całej powierzchni skorupy jaja, bądź bardziej 

 wyraźne jego skupienia na końcu tępym (t) lub ostrym (o) skorupy. Zuaki za- 

 pytania stosują się do jaj uszkodzonych podczas bądź wydobywania z gniazda, 

 bądź przewożenia, w ten sposób, że oznaczenie pomiaru szerokości lub długo- 

 ści stało się niemożliwe, lub też waga jaja oznaczona być niemogła z powodu 

 wysączenia się pewnej ilości białka. W ten sposób mogłem oznaczyć dłu- 

 gość skorupy w 205 przypadkach, szerokość w 206, a wagę zaledwie w 200 

 przypadkach. Średnie tych trzech pomiarów wynoszą: 

 Długości. .... 40,16 mm. 

 Szerokości .... 28,41 mm. 

 Wagi 16,013 g. 



Przytem maximum długości wynosi 45,0 mm (.\'} V z pomiędzy jaj „po 

 za seryą"), minimum zaś =35,0 mm (Gniazdo Nr 61, jajko />). Różnica mię- 

 dzy maximum i minimum długości wynosi 10,0 mm t. j. 24,9'ji długości średniej. 



Maximum szerokości skorupy = 31,2 mju (Gniazdo Nr 38, jajka a i 

 minimum zaś — 26,0 mm (Gniazdo Nr 70, jajko c). Różnica między maxi- 

 mum i minimum wynosi 5,2 mwz, t. j. 18,3?o szerokości średniej. 



Maximum wagi jaj wynosi 20,5 //. (Gniazdo Nr 38, jajko b), minimum 

 wagi = 13,0 g. (Gniazdo Nr 11, jajko a). Różnica między maximum i mi- 

 nimum = 7,5 9, t. j. aż 46,84^ wagi średniej. 



Z tablicy I, zawierającej materyał surowy, ułożyć należy przedewszyst- 

 kiem tablicę klas częstości (Classes of Frequency) występowania poszczegól- 

 nych wielkości zmiennych. 



Wzorem cytowanej wyżej rozprawy O. H. Lattera oznaczyłem klasy te 

 co 0,5 mm i co 0,5 g. Zestawienie ich załączam na tabl. II, a prócz tego po- 

 daję ich oznaczenia graficzne, w postaci trzech „wielokątów częstości" — 

 (fig. 3, 4 i 5). Co do owych krzywych, to muszę tu zauważyć, że krzywa 

 zmienności długości skorupy jest dość podobna do wykreślonej przez Lattera 

 takiejże krzywej dla jaj kukułki, natomiast krzywa Lattera szerokości skoru- 

 py wykazuje — w okolicy średniej — nader wybitny „wskaźnik izolacyi" 

 („Index of Isolation"), którego niema zupełnie w mojej krzywej szerokości jaj 

 gawrona. 



Na podstawie zastawień powyższych można obliczyć dwie wielkości, na 

 których zasadzie najlepiej określa się stopień zmienności, a mianowicie t. zw. 

 „zboczenie normalne" („Standard deviation' ), oraz „współczynnik zmienno- 

 ści" („Coefficient of variability") Pierwsze oblicza się na zasadzie wzoru: 



') Por. C. B. Davenporta: „Statistical Methods witli special refcieuce to biologi- 

 cal Yariation", 2-giewyd. 1904. a także G. Dunckera: ,Die Methode der Yariationsstatis- 

 tik". Arch. fiir Entwickelungsmechanik". VT1I tom I zesz. 1899. 



