6 



DZlAh IV. — 



ANTROPOLOGIA I AKCHEOLOOIA PKZEBDZIEJOWA. 



palisko „ansa lunata" w Lelowicach (dział I, str. 454j, oraz ocenia jego donio- 

 słość i znaczenie dla archeologii słowiańskiej. 



Rezultat taki otrzymany z pola Zachoinie pobudził mię do staranne- 

 go obserwowania i przeszukiwania innych pól tej wsi. 



Taż pod dworem wsi Lelowice (piękny ten zabytek budownictwa drew- 

 nianego zamieściłem w Wiśle. T. XVII, zeszyt III 1903 r.), na polu ,,nad Dzie- 

 rżawką" (Ae 2 planu), natrafiłem również na liczne jamy mieszkalne. Poszuki- 

 wania tu prowadziłem 1890, 1903, 1904 i opisałem w Materyałach komisyi 

 antropologicznej. Następnie na polu ku wsi Wrócimowice, na wyniosłości 

 Łysa Gróra (,,kontrowers" »\9 3 planu), znalazłem ubogą stacyę krzemienną (opis 

 w Materyałach autropol. archeol.i etnograf. T. V. Dz. I. Akad. Umiejęt. 1901;. 

 W dolnych Lelowicach na polu ,, pogorzel" nad rzeką Cieklec (prawy brzeg), 

 na gruntach ukazowych włościańskich, zalegają ślady osady przedhistorycz- 

 nej 7 planu), ułamki grubej ceramiki urabianej z ziarnami kwarcu. Nieco 

 dalej ku zachodowi na włościańskich polach ,, mogiłki" {M 6 planu,), w brzegach 

 przecinającego je wąwozu (przekrój naturalny), na znacznej głębokości okazu- 

 ją się kości szkieletów ludzkich; poszukiwania tu wyklucza przynależność pól 

 do włościan, oraz znaczna niekiedy głębokość. 



W przecięciu {X° 6 planu) dwu wąwozów, jednego wiodącego do wsi Wró- 

 cimowice, drugiego do wsi Smoniowice, poza zabudowaniami włościan (sto- 

 doły), ze ścian wąwozu wystawały czaszki i kości ludzkie. Jest nawet trady- 

 cya, że w miejscu tem wykopano szkielet człowieka i konia (?). 



(Aby wykluczyć mieszanie tych szkieletów z pozostałościami bitwy 

 4 kwietnia 1794 roku, proszę przeczytać pracę m oj ę drukowaną w Przewodniku 

 Naukowym i Literackim. Rok XXXIII, zeszyt IV, kwiecień, 1905, Lwów, pod 

 tytułem: ,,Dla czego, gdzie i jak bitwa 4 kwietnia 1794 r. musiała być stoczo- 

 na", studyum terenowe). Nieco ku południowi od tego miejsca w punkcie 

 gdzie w rogu pola ,,nadogrodzie" 5 planu) zwanego, stoi kopiec graniczny, 

 dobywają się z ziemi ułamki grubej ceramiki przedhistorycznej (1905 r.). 



Na zasadzie wyżej powiedzianego, wnioskować można, że cała niemal 

 przestrzeń Lelowie (27 włók) usiana jest przeddziejowemi siedzibami człowie- 

 ka, a siedliska te, jak np. na polu Zachoinie, kryją bardzo cenne dla nauki 

 zabytki. 



Ze względu właśnie na tę ważność oraz liczebność śladów przedhisto- 

 rycznych w Lelowicach wypada zaznajomić'czytelnika z tem, co kryją naj- 

 bliższe sąsiednie wsi otaczające. Da nam to niejaki pogląd na całość przed- 

 wiekowej kultury tego miejsca. 



Poczynając od północy we Wi'ócimowicach, w miejscu zwanem ,,u Fili- 

 pa" (obecnie pole Grarmulewicza), nad samą rzeką Cieklec i strumieniem z pa- 

 stwiska ,,kontrowers" płynącym, na polu ornem zaległy jamy mieszkalne przed- 

 historyczne. W 1890 r. zebrałem tam połowę pięknego polerowanego młota 

 kamiennego, oraz zdol)ne ciężarki tkackie lul) do wrzecion, gliniane (opis złp- 

 żyłem 29 października 1890 r. w ręce prezesa Majera w Akad. Umiejętności). 

 Obecnie pole to kryje odłamy grubej ceramiki, nalepy gliniane wylepiające 



