.1. LEWIŃSKI.— -SPRAWOZDANIE Z HA DAŃ < 1 EO I.O( I ICZN* Y U 1 . 



5 



łudnio-zachód, oddalając się od doliny Warszawsko-Berlińskiej, tedy i wyso- 

 kość, na jakiej leży linia, zmniejsza się stopniowo od Warszawy do Sochacze- 

 wa, od Sochaczewa do Łowicza poziom obniża się znacznie wolniej i w pobli- 

 żu tego miasta spada do minimum, za Łowiczem zaś wzrasta znowu ku za- 

 chodowi. 



Rys ten ogólny poprzemy liczbami: kolej Kaliska zaczyna się w Warsza- 

 wie koło ulicy Żelaznej, na wysokości 113,95 m nad poziomem morza; stąd 

 poziom obniża się stopniowo i jednostajnie, wyjąwszy sztuczne wykopy na 

 3 i 7 wiorście, i około przystanku Ożarów (14 wior.) obniża się do 100,75 m, 

 do 90 im, około przystanku Józefów (21 wior.), przechodzi przez wzmiankowa- 

 ną już dolinę Utraty, aż do st. Błonie (27 w.) bieży po zupełnie równej miej- 

 scowości, osiągając w Błoniu poziom 89,5 m. Od st. Błonie aż do Sochaczewa 

 (51 w.) poziom miejscowości, wyjąwszy drobne doliny, pozostaje stały, waha- 

 jąc się od 90 do 92 m. St. Sochaczew leży na wysokości 91,7 m. 



Za Sochaczewem droga żelazna przechodzi przez drobne doliny rzek 

 Kawki i Suchej; poziom obniża się na 63 w. do 82,8 m. Aż do przystanku Be- 

 dnary poziom się podnosi do 88 m, i po kilku nieznacznych wahaniach spada 

 nad brzegiem rz. Skierniewki znowu do 84,95 m na w. 75, około samej stacyi 

 Łowicz. 



Od tego punktu poczynając, poziom miejscowości podnosi się stale, tor 

 kolei przechodzi przez cztery obecne i dawniejsze koryta rz. Smierdzianki. Po- 

 czątkowo, poziom podnosi się zwolna; od st. Łowicz aż do 83 w., na prze- 

 strzeni ośmiu wiorst wyniesienie stanowi tylko 15,6 ni, od 85 m do 100,6 m, 

 dalej zaś wysokość miejscowości wzrasta znacznie szybciej; na 88 w. około 

 przystanku Domaniewice wynosi ona już 121,6 m, a brzeg rz. Domaniewki. 

 której dolina leży na poziomie 115,9 m, wyniesiony jest nad poziom morza na 

 126,4 m. 



Na zachód od Domaniewki zmienia się zupełnie charakter ukształtowa- 

 nia powierzchni; staje się ona wybitnie falistą, cechują ją liczne nieprawidło- 

 wo rozmieszczone wzgórza, między któremi wiją się wyraźne i względnie głę- 

 bokie doliny rzek i rzeczułek. Poziom podnosi się szybko aż do okolic Zgierza. 



Na w. 91, o półtorej wiorsty na zachód od doliny Domaniewki, miejsco- 

 wość wznosi się do 133,5 ?>», dosięga 137,8 ni na w. 93, odkąd stopniowo się 

 obniża aż do doliny rz. Mrogi, której brzeg wschodni na w. 96 wznosi się tyl- 

 ko do 132,7 m. Dolina Mrogi, na 1 w. szeroka posiada stromy brzeg wschodni, 

 który obniża się do 121,4 m, na tej wysokości, wahając się od 121,5 w do 

 122 m leży terrasa łąkowaMrogi. której zwierciadło, podczas nizkiego stanu wód 

 mierzy 120 m nad p. m. Szerokość terrasy łąkowej wynosi 130 sąż. Brzeg zaś 

 zachodni, wznosząc się do 126,2 m, tworzy terrasę starszą, nadłąkową, na 

 350 — 400 sąż. szeroką, a na 126.2 m do 127,8 m nad p. m. wzniesioną. Do- 

 piero za w. 97, tor kolei spotyka stary wyniosły brzeg Mrogi, który około >r 

 Główno mierzy 134,2 m. 



Za Głownem poziom miejscowości wznosi się do 144 m na w. 100, aż do 

 170,7 m na w. 105; stąd znowu następuje spadek do doliny rz. Moszezanioy; 



