li 



DZIAŁ II. — GEOLOGIA Z CHEMIĄ. 



około st. Stryków wysokość wynosi 164,8 m (w. 107), a 151,8 m na w. 110 

 około samej Moszczanicy. 



O 250 sąż. za w. 110 dno doliny tej rzeki obniża się do 145,25 m. 



Dalej na wschód poziom miejscowości podnosi się znowu ze znacznemi 

 wahaniami: na w. 111 dosięga 159,3 m, o 250 sąż. za w. 112 mierzy już 168 w. 

 na w. 113 obniża się znowu do 161 m, st. zaś Glinnik (w. 114), leży na wy- 

 sokości 168,2 ni. 



Dalej wysokość miejscowości wzrasta do 130,3 m na w. 116, na samym 

 brzegu małej rzeczułki Czarnawki, która wszakże posiada dolinę dość szeroką 

 (do 300 sąż.) i głęboką (poziom, dna 167,4 m). 



Około w. 118 poziom dosięga 195,5 m, a nieco dalej, około wsi Stempo- 

 wizna (w. 119 i 120) nawet 201,2 m. 



Przy wiorście 120 rz. Bzura płynie w wązkiej, lecz głębokiej dolinie, 

 której dno leży na wysokości 186,5 w. Za Bzurą miejscowość znowu się pod- 

 nosi do 202,2 m około st. Zgierz, na w. 121; dalej tor bieży ponad głębokiemi 

 dolinami rzeczułek, których dna mierzą 191 w, a nawet 188 m nad p. m. 

 (w. 125); około w. 124 tor przechodzi przez najwyższy punkt na całej swej dłu- 

 gości, na wysokości 212 m nad poziomem Bałtyku. 



Dalej ku Łodzi miejscowość zachowuje swój charakter wzgórzysty, lecz 

 obniża się stopniowo, do 195 m na w. 128, do 191 m na w. 129 około rz. Łód- 

 ki, która wyraźnej doliny nie posiada. St. Łódź leży na wysokości 195,5 m. 



Na zachód od Łodzi zmniejsza się ilość wzgórz, miejscowość przeto sta- 

 je się słabo falistą. Jednostajność ukształtowania przerywają tylko pojedyn- 

 cze i rzadkie wydłużone pagórki, z piasku i żwiru złożone, i wielkie doliny 

 Warty i Prosny. Miejscowość cała zwolna i stopniowo obniża się ku za- 

 chodowi. 



Na w. 134 wysokość wzrasta do 190,6 m, spada zaś do 173 jh na wscho- 

 dnim brzegu rz. Neru, na w. 138, około przystanku Laskowice. Na wiorstę sze- 

 roka dolina Neru obniża się stopniowo do 169 m, następnie stromo opada do 

 1 65,3 im; na tym poziomie leży nierówne dno doliny, przecięte licznemi zarzu- 

 conemi korytami rzeki i pagórkami piaszczystemi. Zwierciadło wód Neru 

 podczas stanu średniego wznosi się do 163,8 m. Wzgórze, do 179,8w się wzno- 

 szące, tworzy zachodni brzeg Neru; za tym pagórkiem poziom spada do 175 m 

 i aż do Pabianic na w. 144 waha się od 177 do 182 m. 



Przy samych zaś Pabianicach tor przecina pasmo wzgórz piaszczystych, 

 które do 187 w. się wznoszą; dalej miejscowość się obniża do 183 m przed 

 w. 150, podnosi się do 193,2 m w pagórku na w. 150, za przystankiem zaś 

 Dobrań na w. 152 poziom obniża się do 176,6 m. 



Dalej miejscowość znowu się podnosi, dosięgaj 183,2 m na w. 155, i zno- 

 wu obniża się do 172,3 m około st. Łask na w. 160; stąd poziom miejscowo- 

 ści słabo wzrasta do 103 », na wiorście 169 około Zduńskiej Woli, dalej zaś 

 ku zachochodowi obniża się stopniowo, ku dolinie Warty. Przystanek Gra- 

 bowiec na 178 w. leży na wysokości 162,7 m, na 181 w. zaś tor na pozio- 

 mie 143,15 m wchodzi do szerokiej na 5 wiorst doliny Warty; od 163 w. za- 



