I. LEWIŃSKI. SI-KAWOZDANIK /. liADAŃ GIEOŁOGICZNTCH. 



71 



szwu dawniej szych moich badań, nowe wysnuć można wnioski, potwierdzają- 

 ce zdanie przeze mnie wypowiedziane. 



Żadnych postaci wspólnych, żadnego związku ściślejszego między fauną 

 wapienia dicerasowego a leżącego na nim muszlowca na wschodniein zboczu 

 wyżyny środkowo polskiej nie odnalazłem. W Burzeninie natomiast, jak to 

 wykazano.powyżej wapieniebiałe miaryow'e, odpowiadające diccrasowym. zawie- 

 rają formy spólne z leżącemi w ich stropie ławicami ostrygowemi, wypełniając 

 w ten sposób pozorną lukę w szeregu utworów jurskich, opisanym przeze mnie 

 w cytowanej rozprawie. 



Łatwo zrozumiałą jest przyczyna różnic powyższych: na wschodniein 

 zboczu wyżyny środkowo-polskiej marglowate muszlowce ostrygowe leżą bez- 

 pośrednio na czystym wapieniu koralowym z dicerasami i nerynjami; pod 

 Burzeninem natomiast przejście do marglowatych wapieni z P li o lad o my a 

 do ławic ostrygowych jest bez porównania mniej raptowne, różnica facyalna 

 jest mniej znaczna, istnieją przeto formy organizmów obu utworom wspólne, 

 podczas gdy organizmy do czystej wody raf koralowych przystosowane istnieć 

 nie mogły w wodzie ławic ostrygowych, zanieczyszczonej mętami lądowemi. 



Utwory opisane powyżej, a do najwyższego poziomu kimerydżu dolnego 

 przeze mnie zaliczane, kończą szereg utworów jurskich w granicach obszaru 

 opisywanego, gdyż niedowiedzionem jest istnienie szarych glin, wzmianko- 

 wanych przez Siemiradzkiego '), ;i z których składać się ma pasmo wzgórz, 

 ciągnących się od St rumian przez Dąbrowę Widawską do Zborowa; Siemi- 

 radzki zaliczył te gliny do piętra wirgatowego, choć żadnych w nich skamie- 

 niałości nie znalazł. Niestety, nigdzie; dostrzedz nie mogłem glin, choćby po- 

 dobnych do przytoczonych przez Siemiradzkiego, a wzgórza, o ile na podsta- 

 wie wykopów przydrożnych sądzić można, składają się z utworów dyluwial- 

 nych. 



SYSTEM KREDOWY Cr. 



W istniejącej Literaturze naukowej żadnych prawie niema danych dotyczą- 

 cych utworów kredowych w badanym przeze mnie rejonie. Tylko w jednern miej- 

 scu, w Łowiczu stwierdzono istnienie pokładów kredowych, a Skrynnikow 

 przypuszcza na podstawie ogólnych poglądów na upad warstw kredowych ku 

 północy od pasma Lubelskiego, że utwory kredowe stanowią podkład wai -tw 

 trzeciorzędowych północnej części Królestwa Polskiego, i leżą nieckowato. 

 osiągając największą głębokość w okolicach ^Varszawy. Nic nie wiadomo na- 

 tomiast o utworach kredowych na zachód od Łowicza, i Skrynnikow powta- 

 rza 3 ) zdanie Puscha o istnieniu pasma jurskiego pod Łodzią. 



') Sprawozd. z badań geol. w gub. Piotrk. i Kalisk., str. 8. 

 *) Skrynnikow. Obzor. trieticz. otłoż. str. 122—126. 

 s ) Tamże, str. 212. 



