.(. LEWIŃSKI. -SI'RAWUZIUNIK Z HADA.Ń (łKO LOGICZNYCH. 



75 



5) Exogyra sp. 



6) Inocoramus c f . 1 a t u s Mnstr. 



7) Boi i vi na aff. decurrens Marss. 



8) Boi im i na. Murchisoniana d'Orb. 



9) Cristellaria rotulata d*Orb. 



10) Globigerina cretacea d'Orb. 



11) Mar gi Hu lin a b a c i 1 1 u m Reuss. 



12) Nodosaria o 1 i g o s t e g i a Reuss 



13) R o s a 1 i n a ammonoides Reuss. 



14) Rosalina moniliformis Reuss. 



15) Rotalia nitida Reuss. 



16) Planorbulina sp. 



1 7) T e x t u la r i a sp. 



Zmienną jest głębokość, na jakiej występują utwory kredowe, lecz z ze- 

 stawienia wszystkich wychodni wynika, że układ ich ogólny jest dość prawi- 

 dłowy. Tworzą one fałdę antyklinalną, której szczyt tworzy wychodnię mar- 

 glu kredowego koło Dobronia, o 7 wiorst na zachód od Pabianic. Podane po- 

 niżej cyfry potwierdzają istnienie tej fałdy. Mianowicie w Warszawie otwór 

 świdrowy w Targówku napotkał utwory kredowe dopiero na głębokości 

 240.95 »i, a więc o 155 poniżej poziomu Bałtyku; na zachód od Warszawy 

 utwory kredowe się podnoszą: otwór świdrowy w Rudzie Guzowskiej spotkał 

 je na głębokości 191,8 »n, — o 101,5 m poniżej poziomu morza. W Łowiczu (we- 

 dług Skrynnikowa) margle kredowe leżą na głębokości 105,5 w, a więc tylko 

 o 18,5 m poniżej poziomu morza. W Tjodzi, jak zaznaczałem poprzednio, war- 

 stwy kredowe leżą o 70 — 80 m pod powierzchnią ziemi, a więc są wyniesione 

 o 115 -125 ni ponad poziom Bałtyku, w Dobroniu zaś utwory kredowe dosię- 

 gają najwyższego punktu i na wyniesieniu 180 - 178 m wynurzają się na po- 

 wierzchnię. Ku zachodowi znowu obniża się poziom margli kredowych, tak 

 że w Radliczycach, na 131,4 m ponad poziom morza wyniesionych, zalegają 

 one na głębokości 63,(5 w, o 67,8 iii tylko powyżej poziomu Bałtyku. Dalej jesz- 

 cze, w Kaliszu, na studwudziestometrowem wyniesieniu aż do głębokości 

 103 w, utworów kredowych nie napotkano. 



Z danych powyższych wynika, że istotnie w poprzek zbadanego prze- 

 ze mnie obszaru ciągnie się podziemne pasmo, ze skał starszych złożone, a ku 

 północo-zachodowi skierowane, które tworzy oczywiście przedłużenie siodła 

 jurskiego, widocznego pod Tomaszowem, lecz pasmo to, przez Puschajuź prze- 

 widziane, tak szybko obniża się ku północy, że w granicach badanego przeze 

 mnie obszaru, nad utworami jurskiemi leży jeszcze na 600 w gruba warstwa 

 pokładów kredowych. Co zaś dotyczę czasu, kiedy pasmo to powstało, to 

 z zachowania się utworów trzeciorzędowych, z obu stron doń przylegających, 

 wnioskować możemy, że utworzyło się ono ku końcowi epoki kredowej lub też 

 w zaraniu trzeciorzędu i istniało już podczas osadzania się warstw oligoce- 

 nowych. 



