Z PRACOWNI GLEBOZNAWCZEJ. 



Gleby typowe gubernii Kieleckiej. 



Przez 



Sławomira o)KikIaszewskiego. 



Nakreślenie mapy gleboznawczej Królestwa z natury rzeczy poprzedzo- 

 ne być musi uszeregowaniem i uklasyfikowaniem gleb u nas spotykanych. 

 Materyałów do takiej klasyfikacyi, pomimo skrzętnego zbierania ich przez De- 

 legacyę Gleboznawczą posiadamy zbyt mało, aby na tej podstawie dziś już 

 można było zbudować coś, coby nie było dowolnem. Istnieją typy rolnicze 

 gleb ustalone przez rolników praktyków. Niektóre z tych typów, np. bielica, 

 są najzupełniej jasno określone i każdy, kto choć raz miał z typową bielicą do 

 czynienia, pozna ją zawsze i wszędzie. W danym razie praktyka i teorya 

 charakteryzują ten typ gleby jednakowo i badania potwierdzają spostrzeżenia 

 praktyków. 



Nie wszystkie jednak typy przez praktyczne rolnictwo stworzone są tak 



jasno określone. 



Przytem istnieje mnóstwo nazw dla oznaczania jednych i tych samych 

 gleb. Delegacya Gleboznawcza, zebrała około 300 nazw gleb Królestwa Pol- 

 skiego, gdy gleb typowych Królestwo posiada zaledwie kilkanaście i śmiało mo- 

 żemy powiedzieć, że mało jest prawdopodobieństwa, aby kiedykolwiek, po naj- 

 staraiiniVjsz<.'jii zebraniu dostatecznych materyałów, dało się ich utworzyć 

 więcej aniżeli 20. 



Z wyżej przytoczonych względów wynika, że dla ustalenia możliwie 

 niewielkiej ilości typów gleb krajowych, pod których kategoryę dafyby się 

 podciągnąć wszystkie gleby Królestwa Polskiego, należy, opierając się na 

 tern, co nam daje praktyczne rolnictwo, wybrać z pomiędzy istniejących ty- 

 pów te, które są typami rzeczywistemi, jasno je scharakteryzować i naukowo 

 uzasadnić. Gdyby zaś praktyka jakiegoś typu nie znała i nie uwzględniała, 

 to go trzeba stworzyć i ustalić. 



