6 



DZIAŁ III. — BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



Czerwiec, listopad. Powierzchownie podobny do Penioph. incarnata Fr., od 

 którego różni się wyraźnie obecnością gleocystidij. 



* Peniophora A 1 1 e s ch e r i Bres. Fung. Trident. p. 62 T. CLXXTI. 

 Zarodniki podłużne, 8 -14=3 — 5,5 jx. Na opadłej gałęzi leszczyny i osiny. 

 Stołpno, Liski. Sierpień, wrzesień. 



-f Peniophora Eichleri Bres. G atunek ten od r. 1896 dopiero 

 po raz drugi znalazłem w r. zaprzeszłym, w czerwcu, na starym pniu brzozo- 

 wym, w parku międzyrz. Zarodniki ma szeroko-eliptyczne, brodawkowate 6 — 

 8 = 5 — 7 \l. cystidia wrzecionowate, gładkie, 70 — 100=7— 12 jj.. 



-\- Peniophora gigantea Fr. Zarodniki podłużne 6—8=3 jj.. cy- 

 stidia wrzecionowate, chropowate 50 — 90 = 8 — 15 \>.. Prawie pospolity na sta- 

 rych pniach i kłodach sosnowych okrytych korą. Jesień — wiosna. Schroeter 

 błędnie zaliczył ten gatunek do podrodzaju Leioplaca, który, jak to sam autor 

 powiada, cechuje się brakiem cystidij w obłóczce. 



+ Peniophora 1 a e v i g a t a (Fr. ) Bres. Pen. Juniperi Karst. Zaro- 

 dniki podłużne 6 — 10 = 3 — 4 jjl. Na uschłych gałęziach jałowca. Stołpno, Mo- 

 szczona. Jesień — wiosna. Stare okazy rzeczonego grzyba oddzielają się czasa- 

 mi brzegiem od podłoża i nabierają podobieństwa do gatunku z rodzaju Ste- 

 reum. Forma takiego kształtu (f. biennis Bres.) ma być według Bresadoli 

 Stereum areolatum Fr. Wobec powyższego twierdzenia jest rzeczą bardzo 

 możliwą, że St. areolatum, wymieniony w moich „Materyałach", był innym ga- 

 tunkiem, tembardziej, że przytrafiał się na pniach dębowych. Wątpliwości tej 

 jednak obecnie już sprawdzić nie mogę, gdyż nie mam dawnych okazów, 

 a świeżych ma/próżno poszukiwałem w tej samej miejscowości, którą przed kil- 

 koma laty zwiedzałem. 



-f- Peniophora cinerea Fr. W „Materyałach" podałem dla tego 

 gatunku tylko jedno stanowisko, mianowicie las Stołpno, później przekona- 

 łem się, że przytrafia się dosyć często w wielu innych miejscowościach zadrze- 

 wionych, zwłaszcza na uschłych gałęziach lipy, leszczyny, osiny, niekiedy na 

 iwie, tarninie, brzozie, raz nawet na uschłej gałęzi sosny, obnażonej z kory. 



+ Peniophora c o r t i c a 1 i s Buli. sub Auricularia. Corticium 

 ąuercinum Fr. Pospolity na uschłych lub opadłych gałęziach dębu, oprócz te- 

 go zwykłego podłoża spotykałem, lubo rzadko, na następujących krzewach lub 

 drzewach: Syringa vulgris, Corylus Avellana, Betula alba, Tilia, Carpinus 

 Brtulus, Fraxinus excelsior. 



* Coniophora Betulae (Schum.) Karst. Zarodniki przeważnie 

 jajowate, brunatnawo-żółto, 9 — 11 - 6 8 \l. Na korze starego pnia brzozowe- 

 go i olszowego. Stołpno, liski. Jesień— wiosna. 



4- Stereum s a n g u i n o 1 e n t u m Alb. et Schwein. Na pniach 

 i opadłych gałęziach sosnowych, w lasach międzyrzeckich dosyć pospolity. 

 Według Bresadoli St . sang. nic jest identyczny z St. crispum Pers. jak to 

 Schroeter poda je. 



-f Stereum gausapatum Fr. St. spadiceum Fr. (non Pers.) St. cristatum 

 l^ućl. i Bres. Kung. Kunst p. 41). Na korze starych pni dębowych. 



