36 



DZIAŁ TH. — BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



Erythraea pulchella Fr., Gralium palustre, Inula britannica, Leontodon au- 

 tumnalis, L. hastilis i wiele innych. 



Niektóre z wyliczonych roślin rosną również i na miedzach, przy drodze, 

 przeważnie w miejscach suchych. Do tej kategoryi roślin należy również 

 i rzadko spotykana u nas Cenolophium Fischeri K.; w Poginiu rośnie ona na 

 suchem słonecznem wzgórzu, niedaleko od rzeki Gini. 



Na miejscach bardziej w wilgoć obfitujących rośnie Myosotis palustris 

 Rth., Parnassia palustris L., Hypericum quadrangulum L., Lythrum Salica- 

 ria L.; typowej jednak formacyi błotnej prawie niema w pobliżu, gdyż wa- 

 runki orograficzne nie sprzyjają temu. Gdzieniegdzie tylko spotykamy nie- 

 wielkie wklęsłości z większą zawartością wody, jak np. niewielka sadzawecz- 

 ka niedaleko domu, obecnie zupełnie zarośnięta głównie przez 3 gatunki roś- 

 lin, a mianowicie: Scirpus silvatica L., Veronica Beccabunga L. i Ranuncu- 

 lus sceleratus L. 



Roślinność pól uprawnych i ogrodów ma, jak i wszędzie, charakter ko- 

 smopolityczny. Wśród pól uprawnych zwróciła moję uwagę nadzwyczaj ob- 

 ficie wyrastająca łopucha (Raphanus Raphanistrum L.); niektóre pola żółcą 

 się zdaleka, jakgdyby kto umyślnie obsiał je tym chwastem; zato w bardzo 

 niewielkiej ilości spotykałem tak pospolite gdzieindziej maczki polne i tylko 

 jeden gatunek — Papaver dubium L. Inne rośliny synantropijne nie przedsta- 

 wiają nic ciekawego. Dokładniej wskazane stanowiska znajdzie czytelnik 

 w niżej przytoczonym spisie. 



Do oznaczania roślin korzystałem przeważnie z następujących źródeł: 



1. Garcke A. Illustrierte Flora von Deutschland. Wydanie 18. Berlin. 



1898. 



2. Schmalhausen J. Flora średniej i jużnoj Rossii, Kryma i siew. Kaw- 

 kaza. T. I. 1895. T. II. 1897. Kijów. 



3. Waga Jakób. Flora Polska. T. I. 1847. T. II. 1818. Warszawa. 



