60 



DZIAŁ IIT. — BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



przytacza podobny do naszego przykład z okolicy Ojcowa i Krzeszowic, gdzie 

 jemioła na jodłach jest pospolita, zaś nigdy jej tam na drzewach liściastych 

 nie widział (List do redakcyi „Wszechświata:" Z powodu jemioły — „Wszech- 

 świat" 1893 r. Ko 9). 



O ile odmiana austryacka, odróżniona przez Wiesbaura jest tylko drze- 

 wom iglastym właściwa, o tyle znów typowa forma jemioły jest pasorzytem 

 przeważnie drzew liściastych. 



Otóż co do tej właśnie jemioły drzew liściastych spotykamy się z liczne- 

 mi domysłami, że musi jej być kilka lub kilkanaście lub jeszcze więcej gatun- 

 ków. Między innymi nasz ziomek, znakomity choć niedostatecznie jeszcze na- 

 wet po latach trzydziestu kilku po śmierci, oceniony i uczczony botanik An- 

 toni Andrzejowski, były profesor botaniki ńa uniwersytecie kijowskim, pozo- 

 stawił w niewydanym dotąd rękopisie, p. t. „Observationes in plantas rariores 

 ac minus cognitas TJcrainiae" '), wśród wielu nowych gatunków roślin opis no- 

 wego gatunku jemioły Viscumnervosum Andrzejowski, obserwowanej przezeń 

 w ciągu ćwierćwiecza na Podolu i Ukrainie 2 ). 



Nowy ten gatunek Andrzejowski uważał początkowo za odmianę jemio- 

 ły pospolitej i opisał ją pod nazwą var. [i. latifolium w II części swej kapital- 

 nej pracy p. t. „Izczyslenje rastenij Podolskoj gubernii i smieżnych z neju 

 miest" ( '„Kijewskija Uniwersitetskija Izwiestija" 1862 r. JSI» 7), w następujący 

 sposób: „foliis subrotundoellipticis, 3 nervis, baccis dessicatis carneis, Parasi- 

 ticum praecipue in ąuercubus 3 ). Jampol 1848. Folia exacte trinervia." 



Szczegółowy opis tego nowego gatunku Andrzej owskiego nie był nigdzie 

 ogłoszony. Podaję go poniżej na podstawie notatki rękopiśmiennej J. A. Knap- 

 pa, zrobionej przezeń ze wzmia nkowanego rękopisu Andrzej owskiego. 



„V. nervosum Andrz. Caule ramosissimo, verticillato, verticillis 3 — 7 ra- 

 diatis, ramulis terminalibus bifidis, angulato, glabro, ad nodos incrassato, post 

 foliorum lapsum cicatricibus notato; foliis falcato ellipticis obtusissimis 3 — 5 

 nerviis glabris carnoso — coriaceis, secundum ramorum dispositionem opposi- 

 tis, ternis verticillatisve; floribus in axillis ramificationum inter folia spicatis, 

 spiculis 5 — 7 floris ovatis, floribus toro oblongo suberoso-carnoso insidentibus 



') Niewiadomo, gdzie się obeenie ten cenny rękopis znajduje. Po śmierci An- 

 drzej owskiego (1868,) w Stawiszczaeh na Ukrainie, własności hrabiów Branickich, do- 

 stał się on J. A. Knappowi, w którego rękach był jeszcze w r. 1887, kiedy Akademia 

 Umiejętności w Krakowie, obdarzona przez lir. Branickiego całym zielnikiem Audrze- 

 jowskiego, zapragnęła dołączyć doń cenne spostrzeżenia tego autora, zawarte w owym 

 rękopisie i w tym celu weszła w pertraktacye z J. A. Knappem o jego nabycie. We- 

 dług zapewnienia profesora Rostafińskiego, nie zostały one jednak uwieńczone pomyśl- 

 nym skutkiem i rękopis pozostał podobno w rękach uczonego wiedeńskiego. 



2 ) Porównaj A. Rogowicz: „Obozrenije semennych i wyższich sporowych rastenij, 

 wchodiaszczich w sostaw flory gubernij Kiewskago uczebnago okruga: Wołynskoj, Po- 

 dolskoj, Kiewskoj, Czernigowskoj i Poltawskoj" („Kiewskija Uniwersitetskija Izwiestija" 

 za rok 1868 i 186<J). 



3 ) Choć spotykał ją też na wierzbach' koło Stawiszcz i Jampola. 



