rKZYCZ. DO SPRAW Y .lEDNO- LUB WIELOOATdNKOWOŚCl .( KMIOŁY . 



77 



Jeśli (1 o tych spostrzeżeń Andrzejowskiego o jemiole, często n;i dębach 

 spotykanej w pow. jampolskiin i olhopolskim na Podolu, dodamy od siebie, 

 udzieloną mi przez panią Teresę z lir. Sobańskich lir. Tyszkiewiczową wiado- 

 mość, o znajdowaniu się na dębach w okolicy Obodówki na Podolu (pow. ollio- 

 polski), jakiejś jemioły 1 ), to aie zadziwi już nas bardzo doniesienie prof. .1. 

 Schni.alhau.sena z Kijowa, o znalezieniu przezeń jemioły na dębach około roku 

 18D0 pod Ostrogiem na Wołyniu (Flora Rossyi środkowej i południowej, tom I, 



star. 430). 



Czy wobec znalezienia jemioły dębowej na Wołyniu oraz w Galieyi 

 W schodniej, jest możebnem znalezienie jej w Królestwie? Sądzę, że tak: 

 choć dotąd nikomu się to jeszcze nie udało. najstarszej w piśmiennictwie 

 wzmiance Frndtla, o znajdowaniu się jemioły na dębach pod Warszawą, wspom- 

 nieliśmy już wyżej, że pozbawiona jest wszelkiego niemal prawdopodobień- 

 stwa. Nie więcej godną wiary jest przytoczona przez P. Aschersona, w poda- 

 nym wyżej artykule, o jemiole na dębach (w XIII roczniku Towarzystwa bo- 

 tanicznego brandenburskiego), wiadomość Ferdynanda Karo, podana na ety- 

 kietce okazów jemioły z okolic Łosic na Podlasiu, wysłanych przezeń wraz 

 z innemi zasuszonemi roślinami z tamtych stron Aschersonowi. Ponieważ 

 p. Karo nie był w możności przysłać na prośbę Aschersona okazów z kawał- 

 kiem gałęzi dębowej, przeto jemioły na dębie sam nie spotykał; podał zaś tę 

 wiadomość Aschersonowi na podstawie cudzej mylnej informacyi. Że tak 

 musiało być w istocie, świadczy okoliczność, że p. Ferdynand Karów żadnej 

 drukiem ogłoszonej późniejszej pracy, nie podał wiadomości o jemiole na dę- 

 bach., mimo że miał na nią zwróconą uwagę przez Aschersona. A przejrzałem 

 prócz jego dwu prac, drukowanych w Oesterreichische botanische Zeitschritt: 

 Einiges zur Flora von Polen, insbesonderen des Stadtehens Łosice (1871), oraz 

 Znr Flora von Polen, insbesonderen des Stadtehens Łosice (w których wcale je- 

 mioły — nawet sośnianej -nie podano), katalogi z kilku lat (1870 — 1874). wie- 

 deńskiego związku wymiany roślin zielnikowych (Wiener botanischen Tausch- 

 Yereinj, do którego, jak świadczą sprawozdania w Oesterreichische botanische 

 Zeitschritt, p. Karo często rośliny z Królestwa posyłał do wymiany. Nie spo- 

 tykamy też wiadomości o znalezieniu przez p. Karo jemioły na deltach w Pro- 

 dromusie flory polskiej profesora J. Rostafińskiego, w którym zamieszczone 

 zostały wszystkie zdobycze florystyczne p. Karo z Królestwa w jego pra 

 cach drukowanych, oraz w jego zbiorach zawarte. Fr. Th. Koppen w wy Dor- 

 nem dziele sweni p. t. Geographisehe Yerbreitung der Holzgewachse des eu- 

 ropaischen Russlands und des Kaukasus, powtórzył za Aschersonem dec/, 

 bez podania źródła!), wiadomość o znalezieniu jemioły na dębie koło Łosic 

 <tom I, str. 659), co podwójnie jest nieprawdą. I»» w żadnym z obu wykazów 

 roślin łosickich. z których późniejszy dopiero w r. 187!) ogłoszony, jemioh 

 zupełnie nie znajdujemy. Nadesłane więc Aschersonowi okazy jemioł} 



') Może gazownika (Loranthus cnropaiMis L.», który znany j 1 "* 1 z sa-ii-lnii-LT" po- 

 wiatu bracławskiego? Pr»y pitek mutotra). 



