6 



DZIAŁ IV. — ANTKOPOI.OCUA I A UCH KOL<)( ; I \ I> RZEDDKEEJOWA. 



bnież dwa małe schroniska w Lusikmaej skale zawierały tylko trochę kości 

 zwierząt. 



W dalszym ciągu rozpatrzę bliżej zabytki czyli wykopaliska z pomie- 

 nionycli jaskiń i schronisk kolejno wedle ich ważności. 



I. 



Jaskinia puhacza. 



W skale tegoż nazwiska, na lewym brzegu rzeki Prądnika (zob. plan) 

 odległa jest ud Góry zamkowej Ojcowa blisko 2 kilometry, a około 80 metr. 

 od dna Wąwozu smardzewskiego w pobliżu jego ujścia do głównej doliny. 

 O 24 metry poniżej jaskini przechodzi drożyna leśna, prowadząca do wsi 

 Smardzewice. 



Jaskinia pubacza położona jest u stóp pionowo stromej skały wapienia 

 białego jura, wznoszącej się kilkadziesiąt metrów nad poziom gruntu, pokry- 

 tego wierzchem cienką warstwą czai'noziemu. spodem zaś grubym pokładem 

 gliny dyluwialnej. 



Jaskinia owa powstała przez oberwanie się kilku olbrzymich odłamów 

 skały głównej, które oparły się o nią i o skały podziemne, tworząc wąską 

 komorę, 16 metrów długą, o trzech wejściach, (jak to widać na planie pozio- 

 mym i przekroju pionowym). 



Wejście główne czyli środkowe W do jaskini szerokie na wstępie 2 me- 

 try, leży między dwiema olbrzymiemi skałami SI i <Sjp, opartemi o pionową 

 ścianę główną Sg Skały puhaczej, i tworzy rodzaj małego przedsionka, dłu- 

 giego 5 metrów, szerokiego 2 — 3 m Przedsionek ten prowadzi do samego środ- 

 ka jaskini, szerokiej tu 3 m, wysokiej do 8 m. U góry widnieje wielki otwór 

 O między dwoma głównemi złomami skał prawym i lewym Sp i SI- w tym 

 ostatnim u dołu znajduje się otwór jamki j głębokiej \ x j 2 metra. 



Między odłamem skały prawym Sp, mniejszym a ścianą główną Sg leży 

 komora prawa Kp jaskini, z wyjściem bocznem Tl}) nazewnątrz. Po stronie 

 przeciwnej, między odłamem skały lewym SI większym a tąż ścianą główną 

 leży komora lewa KI, z wyjściem trzeciem W! dość wąskiem. Obie komory 

 razem stanowią rodzaj korytarza długiego 16 metrów, ciągnącego się w kie- 

 runku od północozachodu ku południowschodowi, przy wejściu głównem 

 pośrodku rozszerzonego do 4 metrów, a zwężającego się po końcach przy 

 wyjściu prawem i lewem do 1 metra zaledwie. Wysokość owego korytarza 

 pośrodku od powierzchni nainuliska pierwotnej wynosiła przeszło 8 metr., 

 przy wyjściu lewem Wl 3 »>., przy prawem Wp blisko 2 metry; po wykopa- 

 niu i wywiezieniu warstwy wierzchniej namuliska wysokość ta powiększyła 

 się o 1 / 2 do 14/2 metra. 



Pierwotna powierzchnia namuliska przed wejściem środkowem W 

 przedstawiała spadzistą pochyłość przy drożynie leśnej, skierowaną ku połu- 

 dniowi, porosłą jałowcem i sosną. W samem wejściu pochyłość namuliska 



