MATKHYAłiY l><> IMZYOO I! \ KI I I EZI0RĄ WIGIERSKIEGO. 



do badań hydrograficznych przeznaczone, nic wiole liczyliśmy na nasze 

 zdobycze w tym względzie. Zresztą i pod wzglądem faunistycznym, zmu 

 szeni wiele rzeezy robić poomacku, wiele dróg, jako dla siebie nowych 

 wypróbowy wać, wiele czasu i pracy traciliśmy nieraz bezowocnie. Zresz- 

 tą, mając do czynienia z jeziorem rządowem, krępowani byliśmy w wielu 

 razach przepisami różnemi i zakazami, szczególnie dotyczącemi połowu ryb. 

 Jednem słowem, pierwsza nasza wycieczka na Wigry nie wydała nam spodzie- 

 wanych plonów naukowych. 



Pod jednym jednak względem była ona dla nas bardzo ważna: nabraliśmy 

 doświadczenia. Rozejrzeliśmy się naocznie w ogólnej topografii jeziora, — szcze- 

 gólniej północnej jego części, odnotowaliśmy miejsca najbogatsze i naju- 

 boższe pod względem faunistycznym, poznaliśmy własności dna i — z gruba— 

 głębokość jeziora, wreszcie nauczyliśmy się zastosowy wunia w praktyce tych 

 metod badawczych, które przedtem znane nam były wyłącznie prawie z leoryi. 



1 jeszcze jeden wzgląd, który stanowił nam z jednej strony istotną prze- 

 szkodę w mozolnych dociekaniach i połowach, z drugiej zaś — zachęcił do częst- 

 szych, a bodaj i corocznych wycieczek w te strony. Mam tu na myśli malowni- 

 czość wybrzeży Wigierskich, z ich uroczcmi wzgórzami, z pełnemi melancho- 

 lii łąkami i moczarami, z pełnemi zadumy i powagi lasami. 



Lato r. DOI było wyjątkowo pogodne; -życic organiczne w całej pełni 

 i rozkwicie nęciło nas swym powabem jako całość, skłaniając; raczej do wchła- 

 niania w siebie wrażeń, niż do żmudnych dociekań mikroskopowych i do de- 

 terminowania nagromadzonego materyału przy pomocy nielicznych, pozostają- 

 cych wówczas w naszem posiadaniu źródeł naukowych. Na każdym niemal 

 kroku, na każdej wycieczce, skierowanej czy to do malowniczych zatok jezior- 

 nych, czy Wgłąb lasów i moczarów, spotykaliśmy się z taką rozmaitością zbioro- 

 wisk roślinnych, z tak zawiłem ich ustosunkowaniem i z tak skomplikowanem 

 uzależnieniem od warunków lizyezno-geologicznych, żeśmy nieraz szczegóły 

 poświęcali całokształtowi tamtejszej przyrody: zjawisko bodaj nieodłączne od 

 początku studyów, rozpoczynanych na nowym, silnie przemawiającym do du- 

 szy terenie. 



Bogata roślinność okolic wigierskich podniecała nas do zabiegów, by 

 skłonić którego z naszych botaników do udziału w naszych badaniach - do za- 

 biegów, które jednak jak dotychczas spełzały na niczem. 



Odwiedzał nas wprawdzie w l. L902 i 19015 p. Feliks Wermiń-ki. stwier- 

 dził osobiście słuszność naszego mniemania o bogactwie tamtejszej llory. dla 

 braku jednak czasu, nie mógł zająć się badaniami llorystyezneini. 



Że zaś w latach ubiegłych zajmowałem się już kolekcyonowaniem roślin 

 w okolicach Warszawy, w Lubelskiem, w Radomskiem, na Wołyniu i na Li- 

 twie, postanowiłem sam wziąć się do tej sprawy. Zaopatrzywszy się więc 

 w niezbędne źródła i klucze do determinowania rodzajów i gatunków roślin- 

 nych, już podczas powtórnej naszej wyprawy na Wigry (w r. 1902} zacząłem 

 zbierać rośliny, spotkane na brzegach jeziora, szczególniej kwiatowe. Lzujieł- 



