6 



DZIAŁ V. — MISOELLANE A . 



niłem jo i uporządkowałem w r. 1903. Załączony spis przedstawia wyniki 

 mojej pracy florystycznej. 



Zbiory faunistyczne kompletowane w dalszym ciągu przez lata 1902 

 i 1903, pomnożyły nasze poprzednie zdobycze. Niestety, nadzwyczaj chłodne 

 i mokre miesiące letnie (lipiec i sierpień) lat 1902 i 1903 utrudniały nam nie- 

 zmiernie poszukiwania faunistyczne. Pomijając bowiem codzienne niemal 

 deszcze, które przeszkadzały nam opuszczać na czas dłuższy naszę pracownię 

 dla jakiejś dalszej lądowej lub wodnej wycieczki, — w czasie tym okazy zoolo- 

 giczne — szczególniej ze świata owadziego — zjawiały się nadzwyczaj rzadko 

 i skąpo: chłody i ciągła niemal wilgoć nie sprzyjały rozwojowi świata zwie- 

 rzęcego. 



P. K. Czerwiński gromadził matcryały do fauny wigierskiej pajęczaków 

 wodnych i ryb, poławianych w tamtejszych jeziorach i w Czarnej Hańczy. 

 P. R. Minkiewicz, asystent uniwersytetu kazańskiego, odwiedzał nas już 

 w r. 1901. Następnie zaś podjął się opracowania fauny planktonicznej 

 na podstawie materyału bądź zebranego osobiście, bądź przez nas mu do- 

 starczonego. 



Podając niniejsze sprawozdanie ze swych badań fizyograticznych dotych- 

 czasowych, pragnę z jednej strony uczynić zadość przyjętym nasię zobowiąza- 

 niom, z drugiej zaś — zachęcić innych przyrodników -kolegów, do przystąpienia 

 do naszej pracy; jest bowiem rzeczą dla nas niewątpliwą, że tylko zbiorowemi 

 siłami zdołamy wypełnić ten obszerny program, jaki Porel zakreślił badaniom 

 limnologicznym i którego postanowiliśmy według możności i sil naszych trzy- 

 mać się jaknajściślej. 



Szczególniej pożądaną byłoby rzeczą, by podjęte zostały wycieczki przez 

 biologów na jezioro, przez nas badane, w innych niż dotychczas porach roku: 

 na wiosnę i jesienią. Zbiory bowiem zgromadzone przez nas w miesiącach 

 lipcu i sierpniu stanowią z natury rzeczy mat ery ał bardzo niekompletny, 

 gdyż jak wiadomo, tak rozkwit roślin jak występowanie różnych gatunków 

 zwierzęcych związane jestzróżnemi okresami czasu, poczynając od wczesnej 

 wiosny, a kończąc na późnej jesieni. 



Nie mniej pożądany jest udział w naszych pracach geologa. 



Chociaż uchodzi za rzecz niewątpliwą, że wszystkie jeziora Pojezierza li- 

 tewskiego (według innego podziału: polskiego) są pochodzenia lodowcowego, 

 to jednak nadzwyczajna różnorodność nietylko w ustroju różnych jezior, lecz 

 i różnych części składowych jednego i tego samego każe przypuszczać, że wie- 

 le rzeczy ciekawych a dla nauki i naszej fizjografii nowych zostałoby wypro- 

 wadzonych na jaw, przez bieglejszego od nas speeyalistę —geologa. 



Pozostawiając szczegółową geologię okolic jeziora Wigierskiego przy- 

 szłości, tymczasem w r. 1903, wzięliśmy się do systematycznych pomiarów 

 głębokości jeziora. Wspólnie z p. Czerwińskim wymierzyliśmy w różnych 

 kierunkach jeziora, Czarne i „Wigierki", t, j. tę północną część zachodniego 

 rogu jeziora Wigierskiego, która od wsi Uawryehy rozciąga się do przejścia 

 (zapomocą rzeczki) do jeziora Okrągłego. 



