MATKRYAŁY DO FIZYOGK A KI I JEZIORA WIGIKRSKIF.UO. 



wątpliwie w miejscach plytszych, z t. zw. mielizn. Że tak jesi rzeczywiście, 

 dowodzą następujące dane: 1) nizki, błotnisty Loh charakter; 2) obecność nie- 

 których wysp w fazie zarodkowej, „embryonalnej". W niektórych miano- 

 wicie miejscach, jak np. naprzeciw t. zw. „bindugi" '). W pobliżu (Jawryeh, 

 na jeziorku Wigierskiem, przy wejściu do jeziorka (iawarzec z Długiego, na je- 

 ziorze Porty, w okolicach Bryzgla, i innych istnieją mielizny, porośnięte l>ar- 

 dzo bujną roślinnością wodną. Łódka przepływająca nad taka mielizną Latem, 

 ociera się dnem o sploty rdestnie i ramienicy, gęstym kobiercem okrywające 

 ją z wierzchu. Mielizny te stanowią zresztą jeszcze bardzo wczesną fazę 

 „zarodkową" przyszłej wyspy. Za dalszy etap rozwoju uważać musimy 

 takie mielizny, które zaczęły już porastać sitowiem i trzciną, i jaką widzieli- 

 Śmy właśnie w południowej części jeziora Oawarzec. Wreszcie za naj- 

 starszą pod względem rozwojowym uważać trzoba szczególny utwór, zwie- 

 dzony przez nas na jeziorze Perty: podczas wysokiego wiosonnego po- 

 ziomu wody stanowi on mieliznę, latem zaś, kiedy woda nieco obniży się— 

 tworzy bardzo nizką, nasiąkniętą, jak gąbka, wodą. uginającą się pod 

 nogami wyspę. Widziałem już tam nieco roślin kwiatowych 2 ) (w r. 1901) 

 i mnóstwo gniazd kaczych. „Wyspa" ta roiła się od pijawek; bardzo dużo 

 kokonów ich znajdowaliśmy w rozgrzeby wanych, opuszczonych już gniazdach 

 ptasich. 



Tworzenie się i powstawanie wysp „wtórnych" przypisać zatem musimy 

 rozrostowi roślin pierwotnie wyłącznie wodnych, następnie ziemnowodnych 

 i wreszcie lądowych (bagiennołąkowych). 



Co do niektórych nizkich wysepek, położonych w pobliżu ujścia Czarnej 

 Hańczy (Cimochowskie Grondziki) do jeziora Wigierskiego, to w tworzeniu 

 się ich niewątpliwie ważny udział miały i zwierzęta wodne. Obserwowaliśmy 



') Nazwą, tą ludność miejscowa oznacza wysokie, pochyłe brzegi o równej po- 

 wierzchni, nagie, niezarośnięte. Jedna taka binduga znajduje się w pobliżu wsi Ga- 

 wrychy nad jeziorem Wigierskiem; na brzegach Czarnej Hańczy, szczególnym w dol- 

 nym jej biegu, w pobliżu połączenia z kanałem Augustowskim bindug takich spoty- 

 kaliśmy wiele. 



Jakeśnry się naocznie przekonali, służą one za miejsce spuszczania drzewa, do- 

 wożonego z lasów na wodę. Niewątpliwie bindugi zostały porobione sztucznie przez 

 oczyszczenie odpowiednich brzegów z drzew i zarośli. Na rozległych, równych polan- 

 kach, przylegających do bindug. składane bywa drzewo, przeznaczone do wywo/n. 

 Obrobione belki lub oczyszczone tylko z gałęzi olbrzymie sztuki staczane bywają 

 z Łych polanek wprost do wody. 



Koło tych bindug odbywa się wiązanie drzewa w tratwy. Stąd prawdopodobnie 

 powstała nazwa bindugi (binden— niem. wiązać). 



Binduga wigierska świadczy o dawniejszym wywozie stąd drzewa z lasów au- 

 gustowskich; dziś, dla malowniczego położenia swego, jest już tylko ulubionem miej- 

 scem majówkowiczów suwalskich; smugi widoczne na rys. 2 — są to ścieżki, wydeptane 

 przez bydło, przypędzane tu z lasu do jeziora na bindudze wigierskiej rys 2 i (5>. 



•) Niestety nie zebranych i nie zanotowanych. 



