6 



M. J. MONEAr. DE LOCIS QUIBUSDAM PLOTINIÅNIS. 



existentem (v. potius: ut qui sit) solum ut est, dum necessitate 

 verborum dicitur esse", h. e. siquidem aliter de eo loqui non pos- 

 sumus, quam ut esse dicamus, quamquam probe scientes, etiam ver- 

 bum, quod est esse, ei non proprie convenire. Namque in .univer- 

 sum summum principium a Plotino tam pure et abstracte sumitur, 

 ut nihil prorsus de eo praedicari possit ac ne esse quidem illud 

 affirmandum sit, et si quid tamen de eo eloqui cogamur (siTtsp 

 oXto; xac O^sjjLiTov (f^éyyeaxl^a.i, cap. 12) — ne ad illam aL-yiqv a[xrj)(^avov, 

 quam postremus scholae successor Damascius ut ultimum refugium 

 satis consequenter proclamat, reducamur — si quam igitur principio 

 determinationem verbo tribuamus, haec continuo revocanda sit. Ita 

 si dixerimus, principium illud esse, statim addere oportet, idem 

 etiam non esse, quia non twv ovtwv est; et si |posuerimus illud 

 sic (ut est, neque aliter) esse, ne hoc sic quidem retinendum. (aXXa 

 TO oi)TG) p.dvov xauoux aXXwc* aXX' ou5s to outw^, outw yap av opiaai^ 

 eiriQ KOLL Tohe ti* aXX' saTt, T(3 ihov-i oihk to outoc st-Tietv hj^aa^ai 

 ou8' æj TO [XT] ouTG)^, cap. 9). 



Philologicis hisce micis observatiunculam addamus logico-meta- 

 physicam. 



Quod Plotinus tanta sedulitate, paene dixerim anxietate, cavet, 

 ut summum principium, jTrspouaiov illud, purum, infinitum, ab omni 

 determinatione liberum concipiatur, id eam vim habet, ut re vera 

 inane evadat et prorsus nihil contineat, nihil sit, ut quod neque 

 esse neque cogitari possit. Quam ille ut purissimam lucem vene- 

 rabundus imaginatur, ea re vera in densissimas tenebras abit, et 

 quod supra omnem cogitationem evehere conatur, in ista subli- 

 mitate evanescit et in nihilum diffluit. Inde sequitur, ut de eo 

 ne loqui quidem possimus, et, quem nuper laudavimus, Damascius 

 justa sane conclusione illam o-''Yifjv aixTjxavov inducit, qua cuncta 

 Graecorum philosophia postremum obmutuisse dici potest. 



Inest tamen in Plotini ratione quasi inscio auctore semen 

 quoddam fertilius, cujus fructus, ab omnibus ejus successoribus neg- 



