i>É SCELETÖ PISCIUM- $ 



Organon auditus piscium, sine cujus cognitione 

 bssium eorumque foraminum structura vix potest 

 intelligi, a me breviter alio loco descriptum est (j )• 

 Quod nunc propterea animadverto, ut hac occasio- 

 ine vitia possem corri<fere , quae ibi irrepsere. In 

 illa enim disputatione , cum mihi praecipue agendam 

 esset de aure audituque hominis, brevi et gene- 

 rali expositione eorum, quae eo usque de anima- 

 lium aure nota erant, defunctus sum. Liceat igi- 

 tur concise hoe loco auditus officinam in piscibus 

 jpersequi, simul ad ossa ipsa habita ratione; in 

 qua descriptione ea praesertim afferam, quae in ci- 

 tata disputatione praetermissa aut minus recte dicta 

 sunt. Hac in re utemur disquisitionibus Ernesti 

 Henrici Weberi, qui quod scio recentissimus 

 de aure piscium auctor, singulari omnia diligentia 

 persecutus est, et praeclara exposuit perspicuitate. 



Ihter pisces, quo ad organon auditus mira reg- 

 iiat diversitas, quam tarnen triplici classe complexus 

 est W e b e r u s , ad quarum primam unum tantum ge- 

 nus Petromyzontis pertinet , et ex analogia arbitror his- 

 ce forsan etiam Ammocoetes et Myxine , reliqua cy- 

 clostomarum genera , esse adnumeranda. In his adest 

 tantummodo vestibulum membranaceum , a cartila- 

 gineo, eandem formam habente, inclusum, quod a 

 cranii cavitate sejunctum est. Haec capsula cartila- 

 ginea elliptica cranio in utroque latere posteriori 

 adjuncta est, et parietes habet exiguae sed aequalis 

 crassitiei. „ In facie vestibuli cartilaginei cavitati 



„ era- 



C s ) In Disputatione anatomico - pliysiologica de organo 

 auditus in homine. Traj. ad Rh. 8vo. 1822. p. 8— 11. 



G 2 



