88 



DISSERTATIO 



§ 2. De sterno et radii s membranac 

 branchiostegae. 



Ex disquiskionibus viri Cl. G e o f f r o y S t. II ï- 

 laire sequitur vocabulum Stemt pro systc- 



mate partium usurpari, quae inferiora versus tho- 

 racem constituunt, et vel mechanicae organorum re- 

 spirationis actioni inserviunt; vel ipsa illa organa 

 includunt, tegunt, defcndimt. Partes sterni vel in 

 serie dispositae sunt, vel par pari adjungitur. In illa 

 dispositione nuraeris eas distinguere sufficit, et ster- 

 num primum , secundum , tertium ac sic porro vo- 

 care ; in hac vero alia nomina requiruntur , quae 

 excogitavit Geoffroy; epiuemale nimirum , en* 

 tosternaïe^ hyosternale^ hy post erna! e et xiphi 'ster- 

 nale ea vocavit. Pars anterior ( episternale duplex ) 

 semper sustentat claviculam furcuïarem , ubi haec 

 reperitur; entostemale vero claviculam coracoïdeam 

 sustinet, iis in animalibus, ubi haec multtim ad 

 humerum firmandum confert. Tertia et quarta pars 

 (oj hyosternale atque hy poster nale) multis et iisdem 

 litraque exposita est usuum formariimque diversita- 

 tibus ; deficiënte una , deficit et altera , et ubi utra- 

 vis adest, ambae adsunt. Utrumque os plerumque 

 duplex est, atque ossi entosternali a latere adhaeret. 

 Quintum os xiphistcrnale , cartilagmi xiphoïdeaè in 

 homine analogon, semper infimam sterni efficit par- 



tem , 



C»0 Ann, du Muséum T, X. p, 87—104; Philosophie 

 anatom, p. 57 ~'37« Vide esocis sterni iconem Fig. 8,quam 

 ex boe opere desumsimus; /, in Fig, 8. et Fig, 2 epister- 

 nale ; a, a in Fig. 1 , 2 , et s. s. in Fig, 8 et 6, costae sternales. 



