9* 



D I S S E KT A T I O 



malium osse hyoïdeo sit comparandus. Sed videa* 

 mns primum de generalioribus quibusdam. 



Os hyoïdes in homilie compluribus forinatur par- 

 tibus ; errant énim qui ossa lingualia unum conti- 

 nuüm os esse perbibent (#\ Partes illae quinque 

 simt; duo sc. comua dnteriora {super tor a in sta- 

 tut verticali) s. os sic u la pisiformia , quae in mam- 

 malibus , quorum caput protractum est, accrescunt et 

 cum ossibns ( processibus ) styloïdcis conjunguntur ; 

 duo comua posteriora , quae cum corpore efficiunt 

 soleam ferream {hoef -ijzer Belgice), cujus mar- 

 gini adhaeret larynx , et hujus interventu cum aspera 

 arteria et toto pulmonum apparatu conjungitur; cor- 

 pus denique ipsum, quod eo firmiorem his parti- 

 bus omnibus basin praebet , quo pluribus atque va- 

 lidioribus antagonistis musculis ad locum suum ad-- 

 haerescit. 



In parte convexa corporis tuberculum est s. 

 apophysis, quae in plerisqtie mammalibus , praeser- 

 tim in gliribus , ruminantibus , solipedibus protra- 

 hitur. Nondum distinctum in gliribus os est neque 

 in ruminantibus; sed in solipedibus et apophysis adest, 

 et huic adhaerent partes ad extremitatem sejunctae. 

 Adsunt igitur in equo novem partes ossis hyoïdei : 

 corpus cornüa superiora ( 2 , 3 ) , comua pos- 



teriora (4, 5), duo appendices corporis £6, 7), 

 duo denique ossa inter cornua superiora et apophy- 

 ses styloïdeas (8, 3). Ipsae porro illae apophy- 



ses styloïdeae in equo valde magnae sunt, quas 



» 



si 



( x y S. Th. Soemmering, de corporis hu mant f alin- 

 ea. 1794. 8vo. I. p. ao8. 



