96 



DISSERT ATIO 



tantum haud impediant, sed ginglymo etiam suo 

 faciliorem reddant (0). 



Accedunt ad duo ossa majora arcuum branchia- 

 rum partes annexae, quae arcus superiora versus 

 cum cranio conjungunt, inferne autem apparatui 

 hyoïdeo adnectunt. De illis supra jam egimus, eas 

 sub nomine ossium pharyngealium superiorum de- 

 scribentes (vide Cap. V,) lias vero, quas in- 

 ferne positas esse diximus, age, hoe loco descri- 

 bemus (.b ). 



Quatuor sunt ossa ab utroque latere in serie 

 disposita. Primum os , ad arcum primum pertinens 

 ( Fig. 7 , ta ) semper elongatum est 9 eadem , quam 

 ossa majora arcuum habent, forma* praeditum. Ossa 

 arcuum majora ejusdem esse longitudinis diximus. 

 Quod autem arcus primus, caeteros cingens, iis 

 major videatur et revera sit, ipsi illi ossi (ta) 

 tribuen.dum est, caetera longitudine superanti. Al- 

 tero extremo cum basibyali atque entohyali cohae- 

 ret, altero cum osse inferiori arcus primi. Dein 

 sequitur os alterum (tp) magis cum entohyali con- 

 junctum, simile priori at brevius. Tertium os (ar) 

 tanto magis ad par suum accedit, quo magis uro- 

 hyale ( u ) in tenuem excurrit caudam. Plerümque 

 trianguli formam habent ossa hujus tertii paris , et 



sum- 



C a ) Vide de arcubus branchiarum Duvcrney, Mém. de 

 V Acad, des Sc. T. c. p. 226 9 217; Cu vier Legons. 

 T» IV. p, 2>7*i 373- sqq. i Geoffroy St. Hïlaire, 

 Phil, Anat. p, 215 , 216. Cf. Fig. 7. nostrae tabulae 

 Cquae est Fig. 82. apnd Geoffroy) ossa are un 111 superiora 

 ps. 1, 2 9 8» 4; ossa inferiora pi. 1,2,3,4. 



Qb) Vide Geoffroy Stv Hilaire, L, l. p, 224. sqq* 



