de SCELETÖ PISCIUM, 



99 



iHa ossa yocavit, et , cum in quovis arcu duo re- 

 periantur, distinxit in superior a atque infcriora ; ol> 

 Servans simul, atque icone ostendens in Struthionis 

 pleurealibus liujus divisionis apparere vestigia. Quod 

 denique ossa illa in avibus minora sint, êx theoria 

 de organorum rudimcntis optime perspicitur, et Ion- 

 giori explicatione haud indiget. 



. Sunt tarnen qui arctis branchiarum pro veris cos- 

 tis habent , quam sententiam , a D uvcrncyo pro- 

 latam, cum nuper etiam Carus amplexus sit, quo. 

 minus silcntio praetereamus vetat hor urn virorum 

 auctoritas (e . Ac primum quidem aliae partes 

 in piscibtis adsunt , jam descriptae a nobis , quae 

 majori jure costae dicuntur. §ed praeter hoe alia 

 sunt, eaque multa quae contra Duverneyi sen- 

 tentiam militant. Ut enim hoe utar, nuila in classe 

 eostarum pectoralium numerus tam constans est 9 

 quam esset in piscibus, si revera arcus branchia- 

 rum pro ccstis habere vellemus. Neque hoe tan- 

 tum, quod minoris est , licet forsan non plane nul- 

 lius auctoritatis argumentum, sed iilud etiam nullo 

 niodo intelligo, quae esset singularis illa partium 

 dispositio, et inaudita atque a. toto naturae ordine 



ap 



Cf. Tabulae explicationem et ipsum opus laudatum Philo- 

 sophie Anatomique'* p. 390 — 394. Similem figuram jam ex- 

 hibuit Ingra-m, pone disquislttones Herissantii, de vo« 

 ce quadmpedum ct avium. Mémoires de V Acad. des Sc. 

 pour V annêe 1753. Paris. 175?. 4*o. p. 279. sqq. PI. 12'. 

 Fig. 2. II er is s a n t i 11 s vero de iis pleurealibus nihil 

 addidit. 



f e ) Vide Duverney Mém, de F Acad. T, c, p. 21? 

 Carus, Zoölomie S, \oi 102. § 164, 



N 2 



