8 



§ 4. O przebiegu dobowym temperatury powietrza w Krakowie. 



(Serya dawna). 



Temperatura powietrza w Krakowie była już oddawna przedmiotem poszukiwań 

 różnych uczonych. W r. 1839 ogłosił w tym kierunku niektóre dane Steczkowski, 

 następnie posługiwali się obserwacyami krakowskiemi Dove w r. 1848 i 1853, 

 Weisse w r. 1853, Buys-Ballot w r. 1861, Jelinek w r. 1867, Karliński 

 w r. 1868 i 1876, Kuczyński w r. 1884. Przebiegiem dobowym specyalnie intere- 

 sowali się Jelinek i Karliński oraz V a 1 e n t i n. 



Poniżej podajemy dokładniejsze tytuły prac, po polsku ogłoszonych i specyalnie 

 dotyczących Krakowa: 



1. Karliński Fr. prof. dr. O okresowych zmianach ciepłoty powietrza w Kra- 

 kowie. Pamiętnik Akad. Urn. Wydz. Mat.-Przyr. T. H, str. 157. 1876. 



2. Kuczyński Stef. prof. dr. Przebieg roczny ciepłoty powietrza w Krako- 

 wie. Pamiętnik Akad. Urn. Wydz. Mat.-Przyr. T. IX, str. 73—112. 



3. Dzienny przebieg ciepłoty w Krakowie. Sprawozdanie Komisyi Fizyograficz- 

 nej Akad. Urn. T. 34, str. 204. 



NB. Zawiera surowy materyał dla lat 1894 — 1898, podany przez prof. 

 Karlińskiego. 



4. Sprawozdanie Komisyi Fizyograficznej Akad. Urn. w Krakowie z r. 1876, 

 str. 6—7. Także t. XXXII z r. 1897, str. 8. 



NB. Zawiera poprawki, podane przez prof. Karlińskiego, dla redukcyi do 

 średnich rzeczywistych. 



5. H. Weigt. Dzienny bieg temperatury w Krakowie wedle spostrzeżeń z pię- 

 ciolecia 1894 — 1899. Sprawozdanie Wyższej Szkoły Handlowej w Krakowie za 

 r. 1908; str. 7—10. 



6. H. Weigt. Dzienny bieg temperatury w Krakowie według 28-letnich 

 spostrzeżeń. Sprawozdanie Komisyi Fizyograficznej Akademii Umiejętności, w Krako- 

 wie. T. XLIV. 1910. str. 81—115). * 



7. H. W e i g t. Wpływ zachmurzenia na dzienny bieg temperatury w Krakowie. 

 (Ibidem, T. XLV, str. 85 — 110; Kraków, 1911). 



Już w roczniku z r. 1866 (str. 191) „Jahrbiicher der K. K- Zentral - Anstalt fur 

 Meteorologie", podane zostały przez prof. Karlińskiego przyczyny, dla których 

 szereg dawnych spostrzeżeń krakowskich (od 1/V r. 1792 do 1/VIII r. 1825) jest mniej 

 przydatny dla dokładnych zestawień klimatograficznych. 



Powodami tymi są niepewność i niestałość terminów obserwacyjnych, częste 

 przerwy dostrzeżeń oraz zupełny ich brak z lat 1807/1810; w tym ostatnim czasie 

 obserwacye dokonywał adjunkt M i 1 h a m m e r, który (według dochowanej w aktach 

 notatki ówczesnego dyrektora prof. Józefa Littrowa) zabrał z sobą dziennik do- 

 strzeżeń opuszczając Kraków. 



Od 1 /VIII r. 1825 do końca r. 1836, zapisywano dostrzeżenia cztery razy dzien- 

 nie (7a, 12 w południe, 3p i 9p); od 1/1 r. 1837 przyjęto godziny: 6a, 2p i lOp, 

 a nadto od 1/ VI r. 1837, notowano temperaturę maximum i minimum. Wobec 

 braku dostrzeżeń cogodzinnych nie można było znajdować wprost średnich tempe- 



