9 



ratur rzeczywistych; potrzebne w tym celu poprawki wyprowadzał prof. Stecz- 

 kowski 1 ) z dostrzeżeń wykonywanych cogodzinnie w Padwie we Włoszech i w Leith 

 w Anglii, a prof. Karliński z danych analogicznych dla Pragi Czeskiej. 



Aby uzyskać wprost dla Krakowa niezbędny szereg dostrzeżeń cogodzinnych 

 temperatury, poczynione zostały próby z termografem systemu Kreila, a w r. 1867 

 przerobiono ten ostatni na system Pfeiffera (por. Zeitschrift der Ósterr. Ges. fur 

 Meteorologie; T. II. str. 567). Próby, wykonane w listopadzie r. 1867, wykazały uży- 

 teczność tego ostatniego przyrządu, z którym od 1 grudnia r. 1867 rozpoczęto szereg 

 obserwacyjny, kontrolowany częstemi dostrzeżeniami bezpośredniemi. Szereg ten do- 

 ciągnięto do końca kwietnia r. 1873; okazało się bowiem, że wykresy tego termografu 

 były już niedokładne w maju r. 1873 i na jego miejsce zamówiony został nowy ter- 

 mograf elektryczny Hippa, będący następnie w użyciu. 



Tak zwykłe termometry, jak i termograf, ustawione są w Krakowie przy oknie 

 północno-zachodniem drugiego piętra budynku na wysokości 12 m. nad powierzchnią 

 gruntu. 



Do końca r. 1875 notowano temperaturę według skali Reaumura. Pierwszy 

 termometr, używany do 1 /VII r. 1834, pochodził z Paryża od Fort i na; termometr 

 drugi, używany przez 39 lat (do 15/X 1873), pochodził z Berlina od Greinera, 

 a psychrometr trzeci od Kapellera z Wiednia. Zmiana termometrów w r. 1873 

 była konieczna z tego względu, że rurki szklane, otaczające podziałki termometrów 

 Greinera, z biegiem czasu straciły na przezroczystości. Do notowania temperatur 

 maximum i minimum służył, od 1 /VI 1837 do 15/VIII 1869, termometr metaliczny 

 w kształcie zegarka roboty Jiirgensena w Kopenhadze; następnie zaś używano 

 do tego celu dwóch osobnych termometrów, roboty B a u d i n a w Paryżu, z których 

 jeden rtęciowy dawał maximum. a drugi alkoholowy minimum temperatury. 



Poniżej (por. Tab. I), podany jest przebieg dobowy temperatury powietrza w Kra- 

 kowie dla okresu 1867 — 1873, według rozprawy prof. Karlińskiego w „Pamiętniku 

 Akademii Umiejętności" (Tom II, 1876). Pomijamy przytem tabele z odchyleniami 

 temperatury dla każdej godziny, gdyż znaleźć je można w postaci gotowej w rozpra- 

 wie powyższej. 



TAB. I. Równania przebiegu dobowego temperatury powietrza w Krakowie, 

 7 lat: 1867 — 1873 (według Karlińskiego). 



Series harmoniąues de la marche diurne de la temperaturę de fair a Cracovie, (7 ans: 1867—1873 

 d'apres Karliński). 



I 1.32 Sin (226°.4 -f t) + 0.59 Sin (40°.9 + 2 t) + 0.19 Sin (226°.9 -f 3 t) 



II 2.01 Sin (219°.9 t) + .67 Sin (43°.0 + 2 t) -j- .16 Sin $33°.6 -f 3 t) 



III 2.87 Sin (218°.5 + t) + .62 Sin (33°.0 -f 2 t) + .09 Sin (356°.3 -f 3 4) 



IV 3.89 Sin (222°.5 -f t) -f .55 Sin (39°.2 -f 2 t) -j- ,35 Sin ( 19°.2 + 3 t) 



l ) Prof. Dr. Steczkowski. Resultate der an der Krakauer Sterwarte gemachten meteorolo- 

 gisclren und astronomischen Beobachtungen. (Kraków, str. 4, 1839). 



*) Prof. Dr. Karliński. Ober mittlere Temperatur zu Krakau nach 40-jahrigen Beobach- 

 tungen (1826—1865). Jahrbiicher der K. K. Zentral-Anstalt fur Meteorologie; Jahrgang 1866, str. 19*1). 



Pam. Fizyogr. - Tom XXV. — Meteorologia. 2 



