15 



jak dla minimum; dla maximum mamy na ten odstęp niecałe 1' godziny, gdy dla 

 minimum blisko 3 godziny, t. j. dwa razy więcej. 



Odstęp czasu między maximum i minimum temperatury wzrasta od grud- 

 nia i7 h 7 m ) do czerwca (ll h 21"')- W przeciętnej rocznej wypada na ten odstęp 

 9 godzin. 



Temperatura średnia występuje w Krakowie najbliżej południa (10 h 16 m rano) 

 w styczniu, potem coraz wcześniej, najwcześniej w czerwcu (8 h 29 m rano). Po połud- 

 niu średnia dzienna jest osiągnięta przeciętnie między 8 h (grudzień) a 8 h 31 m (lipiec) 

 wieczorem. 



Co do zmian najszybszych temperatury, to w zimie, przed południem, przypa- 

 dają one między godziną 10 — 11, na wiosnę wcześniej (około 8 a '), w lecie między 

 7 — 8, w jesieni około 10*. Po południu zaś około 5p w zimie i jesienią, wiosną 

 o 6p, w lecie po 7p. 



§ (i. O przebiegu dobowym temperatury dla dni pogodnych i pochmurnych 



w Krakowie. 



W tomie XLV „Sprawozdań Komisyi Fizyograficznej" Akademii Umiejętności 

 w Krakowie ogłosił w r. 1911 Dr. Herkulan Weigt rozprawę p. t. „Wpływ za- 

 chmurzenia na dzienny bieg temperatury w Krakowie". Badania nad wpływem 

 zachmurzenia na przebieg dobowy temperatury były już przeprowadzone przez 

 Queteleta, Rykatchewa, Augustina i zwłaszcza Angota l ). 



H. Weigt opracował materyał krakowski z 28 lat: 1883—1910, uważając za 

 dni pochmurne wyłącznie dni o zachmurzeniu 10, a za dni pogodne o zachmurzeniu 0. 

 Przeciętnie w ciągu roku w Krakowie znałazł Weigt tylko 16 dni zupełnie pogod- 

 nych, a 67 dni zupełnie pochmurnych. 



W Tab. IV przedstawione są odchylenia temperatury w przebiegu dobowym dla 

 ogółu dni oraz dla dni zupełnie pogodnych i pochmurnych w Krakowie. W Tab. V 

 podane są nadto szeregi harmoniczne dla tych odchyleń. 



Widać stąd, że zachmurzenie wpływa na temperatury przeciętne pór roku w ten 

 sposób, że wartości średnie dla dni pochmurnych są w jesieni i w zimie wyższe od 

 średnich dla dni pogodnych, a niższe na wiosnę i w lecie. 



Maximum temperatury wypada w zimie dla dni pochmurnych znacznie wyższe 

 niż dla dni pogodnych, w innych porach roku jest ono niższe. Minimum zaś tempe- 

 ratury dla dni pochmurnych jest we wszystkich porach roku i w przecięciu rocznem 

 wyższe, niż dla dni pogodnych. 



Amplituda odmian (w zimie i. 85, w lecie 2.03; dla dni pochmurnych jest we 

 wszystkich porach roku kilkakroć mniejsza niż dla dni pogodnych. Dla dni po- 

 godnych najmniejszą amplitudę spotykamy również w zimie (6.88), a największą 



') Alfred Angot. Influence de la nebulosite sur la variation diurne de la temperaturę 

 a Paris. (Annales du Bureau Central Meteorologiąue de France. Memoires de 1888. p. 133). 



Rykatchew. La marche diurne de la temperaturę a St. Petersbourg aux jours sereins et 

 aux jours couverts (Wild's Repertorium fur Meteorologie. T. III, M> 6, 1874). 



A u g u s t i n. Ober den Einfluss der Bewólknng auf den tiiglichen Temperaturgang in 

 Prag. 1881. 



