21 



prawidłowy bardzo przebieg wyrazu pierwszego, a silniejsze wahania w wyrazie 

 drugim i trzecim. 



Krzywe przebiegu dobowego temperatury powietrza w Warszawie przedsta- 

 wione są graficznie (por. Fig. I w tekście streszczenia francuskiego). Na rysunku 

 widać dokładnie przesuwanie się maximów popołudniowych i minimów rannych 

 od zimy do lata; dokładniejsze czasy występowania oraz wielkość maximów i mini- 

 mów podane są w końcu str. 20. Wartości te wyznaczane były rachunkowo, biorąc 

 niewielkie części krzywej koło punktów zwrotnych i przedstawiając je za pomocą wzoru 

 interpolacyjnego, ograniczonego do dwu pierwszych wyrazów. 



S = S + (t - to) A S + i (t ~ t ) 2 A' S . 



Biorąc pochodną względem czasu i przyrównywując ją do zera otrzymujemy 



a wtedy 



S,„ == S -j- + (t m — t,,) A S . 



We wzorach powyższych brano za S wartość temperatury dla momentu t 0ł po- 

 danego w tabelach i najbliższego do chwili występowania maximum lub minimum. 

 Za AS brano połowę sumy dwóch pierwszych różnic, w które wchodzi S , a za A 2 S 

 odpowiednią różnicę drugą. 



Porównywając czasy występowania minimów temperatury powietrza z momen- 

 tami wschodu słońca w Warszawie, konstatujemy, że w miesiącach letnich temperatury 

 najniższe naogół się nieco opóźniają, gdy w zimie różnice wypadają nieznaczne. 

 Zarazem w półroczu letniem maxima temperatur występują później po południu, niż 

 w okresie zimowym. 



Chwile najszybszych zmian temperatury powietrza występują między godzinami 

 7 i 10 rano oraz 4 i 8 wieczorem, zależnie od pory roku. 



§ 8. Uwagi o zależności między przebiegiem temperatury, wilgotności względnej 

 i prężności pary wodnej według wzorów De fan ta. 



Zmiany okresowe wilgotności względnej w ciągu doby przebiegają naogół w spo- 

 sób odwrotny względem odnośnych zmian temperatury powietrza. Maximum popo- 

 łudniowemu temperatury odpowiada minimum wilgotności względnej, a podczas mini- 

 mum temperatury przed wschodem słońca mamy zazwyczaj maximum procentowe na- 

 sycenia powietrza parą wodną. 



Powodem tego zjawiska jest ta okoliczność, że dopływ pary wodnej nie wystar- 

 cza zazwyczaj do utrzymania pewnego stopnia nasycenia; im szybcej przytem nastę- 

 pują zmiany temperatury, tern trudniej jest o zasilenie powietrza świeżym dopływem 

 pary potrzebnym do utrzymania danego stanu nasycenia. 



Poniższe wzory, dyskutowane w T. XXXII „Meteorologische Zeitschrift" przez 

 A. Defanta, pozwalają na wyprowadzenie ilościowe związku między zmianami tem- 

 peratury a wilgotności względnej powietrza. 



