54 



§ V.K O okresach krótkotrwałych w przebiegu zmienności temperatury 

 z doby na dobę. 



Jako punkt wyjścia w badaniu okresów krótkotrwałych bierzemy t. zw. „Metodę 

 of time correlation", rozwiniętą przez S. Newcomba w pracy pod tytułem 

 „A Search for fluctuatioris in the Sun's thermal radiation through their influence on 

 terrestrial temperaturę" (American Phil. Soc. N. S. Vol. VII). 



Niechaj w równych odstępach czasu 



t, 2t, 3t . . . . 



dane są odchylenia od średniej m 



a 0t a l > a 2> 3 3 • • • a n— 1> 3n 



Mnożąc kolejno a przez następne odchylenia, a następnie powtarzając tę samą 

 operacyę dla a 1; a 2 i t. d. znajdujemy szereg iloczynów 



(A) 



a a 0; a a l9 a a 2 

 a^ a^ , H| a^ ; a^ a^ 



c ^2 > ^3 ' ^2 ^4 



a n -i a n — i, a n — i 

 a n a„ 



O ile w przebiegu zachodzi okresowość i okres jest większy od 2 t, to oprócz 

 wyrazów 3| a ; zawsze dodatnich, wyrazy odpowiadające okresowi i jego wielokrot- 

 ności również będą dodatnie. Wyrazy pośrednie mogą być dodatnie lub ujemne, 

 wszelako naogół wystąpią rytmiczne wzmożenia, niezatuszowane przez odchylenia 

 nieokresowe. 



S. Newcomb oblicza wyrażenia 



(B) 



a o a ! + 



+ a 2 a 3 + 



+ a i a i + 



a, a 4 + . 



a n -f a t aj + a 2 a 2 + 



a n a s -f a t a 4 + a 2 a 5 -f 

 a a + a x aj + a 2 a 2 + 



+ 



+ . . . + a n 



+ 



+ a n-3_i 

 + a n a n 



S a ; ai 



_0 



n 



£ ai ai 



o 



