Półkula północna 

 Półkula południowa 

 Obie półkule . . . 



styczeń 



lipiec 



Rok 



7\7 



21°.9 



14°.9 



17M 



9°.9 • 



13M 



12M 



15°.9 



14°.0 



Przypominamy, że w stosunku do powierzchni półkuli 255 X 10 6 Km powierzch- 

 nie pasów równoleżnikowych są następujące: 



,015 



600—50° 



100 



30°— 20° 



.158 



045 



50°— 40° 



, 123 



20°- 10° . , 



. . .168 



074 



40°— 30° 



, . 143 



10°— 0° 



. . .174 



Mając temperatury przeciętne dla równoleżników na obu półkulach można już 

 łatwo obliczyć odchylenia temperatur dla szeregu miejscowości od odpowiadających 

 wartości przeciętnych dla całego równoleżnika i w ten sposób otrzymać mapy izano- 

 mal, które były wykreślane zwłaszcza przez Dovego. Hopfnera, Sella i Liz- 

 n ar a. Ci dwaj ostatni proponują przytem nowe metody obliczań, w których szcze- 

 góły nie będziemy tutaj wchodzili. 



Na mapach izoterm Europy, podanych w końcu publikacyi niniejszej, dołączone 

 są także wykresy izanomal temperatury dla kolejnych miesięcy i dla całego roku. 

 Ze względu na małą skalę tych mapek dodatkowych linie izanomal przeprowadzone 

 zostały w odstępach co pięć stopni dla okresu od listopada do marca włącznie, 

 a w odstępach co 2°.5 .dla pozostałych miesięcy. 



W przeciętnej rocznej Europa jest niewątpliwie uprzywilejowana pod względem 

 termicznym; wybrzeża Norwegii oraz przyległe części Atlantyku są średnio blizko 

 o dziesięć stopni cieplejsze, niż to wypadałoby z temperatur przeciętnych dla równo- 

 leżników. W Polsce izanomala roczna spada od 5° na wybrzeżach Bałtyku do 3° 

 w okolicach Karpat i nawet do 1° — 2° w kierunku ku morzu Czarnemu. Zachodzą 

 tu jednak poważne różnice od zimy do lata w tym sensie, że gdy np. w styczniu 

 mamy anomalię -{- 25° w Norwegii, a — 5° między Uralem i morzem Kaspijskiem, 

 to w lipcu anomalia jest blizka do 0" na wybrzeżach norweskich, a natomiast wynosi 

 •+ 5° między Uralem i morzem Kaspijskiem. Nadto uwydatnia się na mapach iza- 

 nomal stale uprzywilejowane stanowisko Riviery francusko-włoskiej. 



Teisserenc de Bort a także i Wild zwrócili uwagę na ważne i interesu- 

 jące zależności, jakie istnieją między przebiegiem izanomal temperatury oraz rozkładem 

 izobar. Chodzi tu mianowicie o tendencyę do powstawania minimów ciśnienia na 

 obszarach wykazujących anomalię dodatnią temperatury i odwrotnie. 



$ 27. Mapy izoaraplitud dla Polski, dla Europy i dla kuli 

 ziemskiej. 



Pierwszy, kto wykreślał rozkład geograficzny wahania temperatury w okresie 

 rocznym był holender F. Krecke (Prov. Utrecht Genootsch. v. Kunsten en Wetens- 

 chappen, 1865). Odnośne krzywe nazywał Krecke isoparallagami i wyznaczał ich 

 przebieg dla półkuli północnej w rzucie biegunowym. W r. 1869 wykreślał takie 

 krzywe w małej skali Keith Johnston w „Proceed. R. Soc. Edinburgh, Vol. VI. 



