ROZDZIAŁ V. 



O podziałach klimatycznych na kuli ziemskiej. 



§ 34. Uwagi ogólne o klasyfikacji klimatów. 



We wszelkich podziałach klimatycznych uderza odrazu duża różnica w ilości 

 typów dla półkuli północnej i południowej. Nie tylko pierwsza jest bardziej zróżnicz- 

 kowana pod względem klimatycznym, ale przedstawia zarazem większe kontrasty, 

 a typy kontynentalne są tu szczególnie silnie rozwinięte. 



Różnice charakterystyczne przedstawiają także wybrzeża zachodnie kontynentów 

 w przeciwieństwie do takichże wybrzeży wschodnich. Gdy pierwsze mają typ wybit- 

 nie oceaniczny, w drugich uwydatniają się silnie wpływy lądowe; wybrzeża wschodnie 

 są zarazem areną monsunów. 



W paragrafach poniższych przedstawione są w streszczeniu następujące klasyfi- 

 kacye klimatów: 



a) Próba nowego podziału klimatów ziemskich na 22 grupy, a nadto stary po- 



dział Su pa na na dzielnice klimatyczne?, których jest conajmniej 35. 



b) „Dziedziny geograficzne" Herbertsona, który rozróżnia 6 dziedzin głów- 



nych z 15 typami. 



c ) Typy klimatyczne hygrotermalne Ravensteina w liczbie 16. 



d) 24 dziedziny klimatyczne (6 stref głównych) według klasyfikacyi botanicz- 



nej Kóppena. 



e) 103 prowincye klimatyczne (33 działy) według Hulta. 



f) 15 dziedzin klimatycznych Pencka według podziału hydrograficznego. 



g) 9 typów klimatu według Hettnera. 



h) 4 grupy z 7 działami (30 dzielnic) klimatycznymi według Martonne'a. 



We wszelkiej klasyfikacyi klimatów opartej na rozkładzie temperatur i związa- 

 nych z tern stref roślinnych na kuli ziemskiej nie można nie liczyć się z faktem, 

 że temperatura zmniejsza się nie tylko od równika ku biegunom, lecz również w miarę 

 wzrastającej wysokości ponad powierzchnią gruntu. Na dostatecznie dużej wysokości 

 ponad równikiem znajdziemy takąż temperaturę jak na biegunie, a w związku z tern, 



