122 



3. Dziedzina ciepła. 



3 a) Wybrzeży Zachodnich z deszczami zimowymi. (Typ Śródziemno- 

 morski). 



3b) Wybrzeży Wschodnich z deszczami letnimi. (Typ Chiński). 



3 c) Śródlądowa nizinna. (Typ Turański). 

 3d) Płaskowzgórz. (Typ Irański). 



4. Dziedzina pustyń i krajów mi ę d z y z w r o t n i k o wy c h. 



4 a) Zachodnich pustyń zwrotnikowych. (Typ Sahary). . 

 4b) Wschodnich krajów zwrotnikowych. (Typ Monsunów). 

 4 c) Płaszczyzn międzyzwrotnikowych. (Typ Sudański). 



5. Dziedzina płaskowzgórz i gór międzyzwrotnikowych oraz 



podzwrotnikowych. (Typ Tybetański). 



6. Dziedzina nizin okołorównikowych. (Typ Amazonki). 



§ 37. Typy klimatyczne hygrotermalne według łtaveusteina. 



Biorąc pod uwagę ważne znaczenie wilgotności względnej jako czynnika klima- 

 tycznego, odgrywającego tak wybitną rolę zarówno w życiu ludzkiem jako też w rol- 

 nictwie i przemyśle, zaproponował Ravenstein podział klimatów ziemskich 

 na 16 typów hygrotermalnych. 



Typy te, ugrupowane według zależności między temperaturą powietrza a wil- 

 gotnością względną, są następujące: 



I. Upalny (powyżej 22° C) i bardzo wilgotny (ponad 80% wilgot- 



ności względnej). Przykłady: Batawia (wyspa Jawa), Mombasa (Afryka 

 Wschodnia). 



II. Upalny i umiarkowanie wilgotny (66 — 80%): Havana (Cuba). 



Calcutta (Indye Wschodnie). 



III. Upalny i suchy (51 — 65%): Bagdad (Mezopotamia), Lahore (Indye 



Wschodnie), Khartum (Sudan Wschodni). 



IV. Upalny i bardzo suchy (50% i niżej): Disa, Wadi Halfa (Nubia), 



oaza Kuka (Sahara). 



V. Ciepły (15° — 22° C) i bardzo wilgotny: Walfish Bay (Afryka 

 ' SW), Arica. 



VI. Ciepły i umiarkowanie wilgotny: Lisboa, Rzym, Damaszek, 



Tokyo, New Orleans (U. S. A.). 



VII. Ciepły i suchy: Cairo, Alger, Kimberley (Afryka S). 



VIII. Ciepły i bardzo suchy: Mexico, Teheran. 



IX. Chłodny (powyżej 0° do 15° C włącznie) i bardzo wilgotny: 

 Greenwich, Cochabamba. 



