123 



X. Chłodny i umiarkowanie wilgotny: Wiedeń. Melbourne, To- 



ronto (Canada), Chicago (U. S. A.). 



XI. Chłodny i suchy: Taszkient, Simla (Indyc Wschodnie), Cheyenne. 



XII. Chłodny i bardzo suchy: Yarkand, Denver. 



XIII. Zimny (0° C i poniżej) i bardzo wilgotny: Ben Nevis (Szkocya). 



Sagastyr (Syberya, ujście rzeki Leny), Godthaab (wybrzeże zachodnie 

 Grenlandyi). 



XIV. Zimny i umiarkowanie wilgotny: Tomsk (Syberya Zachodnia), 



Pike's Peak, Polaris House. 



XV. Zimny i suchy. 



XVI. Zimny i bardzo suchy: Pamir. 



S 38. Klasyfikacja botaniczna klimatów według W. Kóp pen a. 



W r. 1901 ogłosił W. Kóp pen w roczniku VI-ym „Geographische Zeitschrift" 

 monografię p. t. „Versuch einer Klassifikation der Klimate vorzugsweise nach ihren 

 Beziehungen zur Pflanzenwelt". Opiera on się przytem na klasyfikacyi botanicznej 

 A. de Candolle'a oraz na mapach wegetacyi ziemskiej Griesebacha, Dru- 

 dego i innych; W. Kóp pen rozpatruje przedewszystkiem pewien idealny konty- 

 nent (por. Fig. 3), rozciągający się od jednego do drugiego bieguna i ograniczony 

 przez dwa południki odległe o 90 stopni. 



Po obu stronach tego idealnego kontynentu leżą dwa jednakowo rozległe 

 oceany. Zamiast łańcuchów górskich kontynent ten posiada charakter jednolicie 

 pagórkowaty. 



Na Fig. 3, przedstawiającej ów idealny kontynent, podany jest rozkład ogól- 

 ny stref roślinnych według grup A. de C a n d o 1 1 e'a. Dla lepszego dostosowania 

 do stosunków rzeczywistych strefa kserofilowa, charakterystyczna dla pustyń i stepów, 

 wtrącona została między 20 a 50 N oraz 20 i 50 S i to w ten sposób, że roz- 

 poczyna się ona od wybrzeży zachodnich aa, nie dochodząc jednak do wybrzeży 

 wschodnich bb. 



Przechodzimy teraz do charakterystyki klimatycznej stref roślinnych, zapropono- 

 wanych przez A. de C a n d o 1 1 e*a w r. 1874, przyjętych przez botanika D rudego 

 i zastosowanych do badań klimatycznych przez W. Kóp pen a. 



A) Strefa megatermiczna, charakterystyczna dla nizin pasa międzyzwrot- 

 nikowego. Rośliny tej strefy wymagają stale wysokiej temperatury i wil- 

 gotności (temperatura najchłodniejszego miesiąca ^powyżej 18° C oraz nie- 

 wielka amplituda roczna); przynajmniej w ciągu 1 miesiąca obfite opady. 

 O ile występują w tej strefie wyraźne pory suszy, główny okres suszy 

 przypada na zimę i na wiosnę, przyczem największe upały zdarzają się 

 zwykle w końcu tego okresu. Pory deszczowe występują tu jako poje- 

 dyńcze i podwójne. 



Jako charakterystyczne rośliny strefy megaterm wymienić można: 

 sago, pieprz, kakao, baobab, kawę, trzcinę cukrową, banany i t. p. 



