135 



Typ międzyzwrotnikowy wschodni (C 1( C 2 , C 3 ) posiada obfite deszcze w ciągu 

 upalnego lata (miesiąc najcieplejszy 22 — 28° C z opadem przynajmniej 80 mm) oraz 

 zimy z mrozami potęgującymi się szybko ku północy Do tej grupy należą znaczne 

 przestrzenie w części wschodniej Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Japonia 

 z Formozą (prócz wybrzeża SW): na wybrzeżach wschodnich Australii i Ameryki Po- 

 łudniowej mamy przytern obfite opady we wszystkich porach roku. W grupie tej obfi- 

 tują lasy, zarośla i łąki trawiaste z bogactwem krzewów i drzew, zwłaszcza iglastych. 



C, . W klimacie kamelii miesiąc najchłodniejszy ma temperaturę od Ą- 2° do 

 -f- 18° C; mamy tu plantacye herbaty i krzewu mate w Chinach i Indyach 

 oraz w Paragwaju, a także główną strefę uprawy ryżu i bawełny. Klimat 

 ten charakteryzuje się mnóstwem wiecznie zielonych gęstwin, których brak jest 

 natomiast w strefie C 2 i C 3 . Spotykamy tu liczne kępy magnolii w Bur- 

 mie i w stanach południowo-wschodnich Ameryki Północnej, kępy araukaryi 

 w Brazylii Południowej i na wybrzeżu wschodniem Australii. 



C 2 . W klimacie hickory, jak i w następnym klimacie kukurydzy (C 3 ), temperatura 

 średnia miesiąca najzimniejszego leży poniżej -f- 2° C; oba te klimaty, wy- 

 stępujące tylko na półkuli północnej, posiadają jednak różny rozkład opa- 

 dów w ciągu roku. W klimacie C, dżdżysty jest koniec lata, a wiosna 

 uboga w opady w obrębie Azyi, gdy w Ameryce mało różni się od lata 

 pod względem deszczów. 



Jako rośliny charakterystyczne dla C 2 występują różne gatunki spo- 

 krewnione z naszym orzechem laskowym, jako to: Juglans mandshurica, 

 Juglans nigra, a zwłaszcza różne rodzaje Carya (Hickory); z drugiej zaś 

 strony spotykamy tu liczne drzewa znane nam w przyległej strefie 

 dębu, jako to: sosna Weymutha (Pinus Strobus) w Ameryce, Thuja occi- 

 dentalis, jodła (Tsuga canadensis). W strefie tej mamy główną uprawę 

 pszenicy. 



C 3 . Klimat kukurydzy stanowi przejście do klimatów B 7 i C 4 z tego względu, że po 

 zimie z krótkotrwałą powłoką śnieżną następuje dość wilgotna wiosna i po- 

 czątek lata. ale suche lato właściwe i początek jesieni. Podobny rozkład 

 wilgoci zdarza się i na obszarach z cieplejszemi zimami, ale spotykamy go 

 na tak drobnych stosunkowo terytoryach (w częściach Hiszpanii, w kraju 

 przylądkowym Kaplandu i w Australii SE), że nie ma racyi wydzielanie 

 go w osobny poddział. Klimat kukurydzy C 3 jest charakterystyczny dla 

 Rumunii, dla niziny Lombardzkiej i w obszarze St. Louis w Stanach 

 Zjednoczonych. 



Do klimatu C s zaliczył W. Kóp pen (rozważając stosunki opadowe 

 w czasie wegetacyi poza przerwą zimową) także dolne obszary pagórko- 

 wate od Urmii do Kokandu w Azyi i kawałek terenu między górami Kas- 

 kadowemi i Skalistemi w Ameryce. 



Od typu podzwrotnikowego wschodniego (C,, C,, C 3 ) przechodzimy teraz do 

 do klasycznych klimatów podzwrotnikowych o łagodnych i wilgotnych zimach oraz 

 ubogich w opady latach. 



Temperatura przeciętna miesiąca najchłodniejszego waha się tu od 2° do 18° C. 

 Spotykamy tu rzadziej lasy, a natomiast wiecznie zielone lub też zrzucające liście 



