138 



Charakterystyczne dla tej strefy są rozrzucone wszędzie monotonne 

 lasy z niewielu gatunków drzew iglastych, a także brzoza z dodatkiem ja- 

 rzębiny i osiki. 



D 3 . W klimacie buków antarktycznych opady występują we wszystkich miesiącach; 

 różnica temperatur dla miesięcy skrajnych nie dochodzi do 10° C, miesiąc 

 najcieplejszy ma conajwyżej 16° C, a najzimniejszy przynajmniej 0° C. 



Na półkuli południowej klimat ten występuje w Patagonii Zachodniej, 

 w części górzystej Nowej Zelandyi i Tasmanii; w Europie znajdujemy po- 

 dobny klimat na wyspach Szkockich i Wilczych (Faróer). Także i w gó- 

 rach stref okołorównikowych D 3 występuje w wązkim pasie. 



Charakterystyczne dla tego klimatu są drzewa liściaste i iglaste, 

 występujące w postaci kosodrzewiny i krzewów na bardzo wietrznych 

 stokach gór. 



W strefie hekistotermicznej czyli klimatów zimnych temperatura najcieplejszego 

 miesiąca leży między 10° a 0° C. Nie wystarcza to już do wyrastania drzew wysoko- 

 piennych, które występują tylko w postaci karłowatej od strony równikowej tej strefy. 

 Ze względu na brak bardziej charakterystycznych roślin, poddziały tej strefy oznacza 

 W. Kóp pen według bardziej rozpowszechnionych tam gatunków zwierząt. 



E, . Klimat lisa podbiegunowego lub arktyczny klimat tundry. Jest to kontynen- 

 talny klimat nizin z dużem wahaniem rocznem temperatury; różnica war- 

 tości średnich dla miesięcy skrajnych przenosi tu 20° C (dochodząc 

 do 60° C). Zima jest mroźna i względnie sucha, lnto krótkie, lecz wy- 

 wołujące ożywioną wegetacyę. 



E, . Klimat pingwinów (bezlotków) lub antarktyczny jest klimatem oceanicznym 

 lub wyspowym o małej amplitudzie rocznej (przeważnie 4° do 15° C, 

 maximum 20° C). Deszcz, grad i burze śniegowe zdarzają się we wszyst- 

 kich porach roku. 



Typowymi przedstawicielami tego klimatu są wyspy Kerguelen i Geor- 

 gia Południowa; wyspy Niedźwiedzie na północy tworzą już przejście do E,, 

 gdy Islandya i Falklandy do D 2 i D 3< 



W strefie hekistotermicznej niezbędne było rozróżnienie klimatu ni- 

 zin (Ej, E 2 ) od klimatu wyżynowego (E 3 i E 4 ). 



Ej.. Klimat yaków (byków tybetańskich) lub klimat pamirski jest charakterystyczny 

 dla płaskowzgórz i ma charakter kontynentalny o dużej amplitudzie rocznej 

 (powyżej 20° C). Opady są tu nieznaczne. 



E 4 . Klimat kozic lub wyżyn alpejskich ma amplitudę mniejszą w przebiegu rocz- 

 nym (poniżej 20° C), która przytem słabnie wraz z wysokością. Opady 

 bywają tu dość obfite. 



Jako ostatnią strefę (F) mamy dziedzinę wiecznego mrozu, w której tempera- 

 tura miesiąca najcieplejszego nie przekracza 0° C. Spotykamy tę strefę 

 na obszarach wyżynowych w głębi Grenlandyi i Antarktydy oraz na wyso- 

 kich górach ponad izotermą 0°. 



