158 



W każdej prawie grupie klimatów można rozróżnić poddział kontynentalny 

 z dużą amplitudą termiczną od poddziału morskiego z małem wahaniem rocznem. 

 Wreszcie należy uwzględniać działanie monsunów oraz wpływ wyniesienia nad po- 

 ziom morza. 



45 



30° 



15 

















_. f 



ł 



\ / 7 





Schemat związków między klimatami strefy umiarkowanej a międzyzwrotnikowej 

 (według E. de Martonn e'a). 



Scheme des relations des climats des zones: temperće et tropicale 

 (d'aprćs E. de Martonne). 



Przechodzimy teraz do krótkiej charakterystyki poszczególnych typów klimatu. 



A. Klimaty okołorównikowe. Wahanie roczne temperatury i wilgotności 

 powietrza nie przekracza tu 5° C, a przeciętna temperatura roczna wynosi 

 conajmniej 25° C. Wysokość roczna opadów wynosi tu powyżej 150 cm, 

 a wilgotność względna przekracza przeważnie 80%. Wobec dużej ilości 

 pary wodnej zachmurzenie przeciętne jest dosyć znaczne (wyżej 5), bu- 

 rze są częste. 



Wszystkie te właściwości występują szczególnie jaskrawo w typie oce- 

 anicznym klimatu okołorównikowego, w którym amplituda temperatury waha 

 się około 1°, opady w żadnym miesiącu nie są mniejsze od 100 mm, 

 a w sumie rocznej przekraczają 2 m. Ten typ klimatu z atmosferą go- 

 rącą i duszną jak w parni spotykamy na wyspach Marszałkowskich 

 (np. w Jaluit). 



W typie kontynentalnym mamy nieco wyższe (przeważnie jednak po- 

 niżej 3°) wahanie roczne temperatury oraz mniejsze i mniej jednolicie 

 rozłożone opady miesięczne. Zależnie od właściwości i ukształtowania 

 terenu przebijają się tu nawet okresy opadów najwyższych i najniższych. 



