161 



Klimat chiński nie posiada okresu suszy, a od maximum w zimie lub 

 na wiosnę następuje tylko nieznaczny spadek opadów ku porze letniej. 

 Jakkolwiek obfite deszcze spadają w Chinach Południowych pod wpływem 

 monsunu letniego, to jednak depresye, przesuwające się ku NE w zimie 

 na krańcach maximum syberyjskiego, wystarczają dla wywołania większych 

 opad^:\ . Współistnienie przychylnych warunków termicznych (bez okresu 

 chłodnego) z nieprzerwanym okresem deszczów wywołuje piękny drzewo- 

 stan i wegetacyę charakterystyczną dla Chin Południowych. 



W kierunku ku północy lub zachodowi wahanie termiczne uwydatnia 

 się coraz bardziej w okresie rocznym, a wraz z tern i pora zimowa oraz 

 suszy. Znajdujemy tu stopniowe przejście do klimatu Mandżuryi. 



Klimat chiński odnajdujemy także w Stanach Zjednoczonych Ameryki 

 Północnej, a mianowicie w stanach nadbrzeżnych zatoki Meksykańskiej 

 oraz południowego wybrzeża atlantyckiego (New-Orlean, Charlestown). 

 Uwydatniają się tu wpływy monsunów, a antycyklon Manitoby odgrywa 

 podobną rolę jak maximum syberyjskie. 



Również do typu chińskiego zaliczyć można klimat znacznej części 

 Parany i Paragwaju w Ameryce Południowej, a także w Australii Wschod- 

 niej i w Afryce Południowej. 



Klimat śródziemnomorski różni się od właściwych klimatów zwrotni- 

 kowych swoistym przebiegiem opadów, spadających w porze zimowej, 

 a nie w lecie. 



Na wybrzeżach Atlantyku i w części północnej morza Śródziemne- 

 go (w połowie zachodniej) wahanie termiczne jest przytłumione, a okres 

 dżdżysty wczesny i obfity. Ten typ o cechach oceanicznych można 

 nazwać portugalskim, chociaż występuje on najdobitniej na wyspach 

 Azorskich. 



Typ normalny, który nazwiemy klimatem greckim, odznacza się więk- 

 szą amplitudą temperatury, opóźnieniem się okresu dżdżystego i zmniej- 

 szaniem się sum opadowych w miarę posuwania się ku wschodowi. 

 W tym też kierunku słabnie zachmurzenie; Tunis, Palermo, Ateny, Smyrna 

 i Jerozolima dają nam przykłady tych przejść stopniowych, a zarazem 

 prowadzą niepostrzeżenie do typu zbliżonego do klimatów pustynnych 

 i stepowych, jak to widzimy już w częściach kontynentalnych Syryi oraz 

 w Iranie (klimat syryjski, którego przykładem jest Mossul, Teheran). 



Niestałość prądów atmosferycznych cechuje obszar śródziemnomorski 

 zwłaszcza w porze chłodnej oraz na terytoryach przejściowych. Pod 

 wpływem depresyi barometrycznej powstają wiatry lokalne, zwiększające 

 kontrasty termiczne. Leveche w Hiszpanii, Sirocco w Tunisie, Algierze 

 i Sycylii, Mistral w Provence. Bora w Dalmacyi nadają cechę charakte- 

 rystyczną klimatowi krajów, w których występują. 



Typ śródziemnomorski klimatu odnajduje się na wybrzeżach Kali- 

 fornii i Chile, gdzie ogranicza się jednak tylko do wązkiego pasa nad- 

 brzeżnego. Dzieje się to pod wpływem Sierra Nevada. które zatrzymują 

 wiatry dżdżyste, wywołując na sąsiednich płaskowzgórzach już klimat ste- 

 powy typu aralskiego. Przejście jest tutaj tern bardziej nagłe, że na wy- 

 Pam. Fizyogr. — T. XXV. — Meteorologia. 21 



