23 



Stosunki te odżywcze dla buraka cukrowego ujawniają się najwyraźniej w ostat- 

 niej rubryce powyższego zestawienia, gdzie obliczono, ile powinno się wyprodu- 

 kować buraków cukrowych z przypadającą ilością liści (w zestawieniu podano tylko 

 ilość samych korzeni), gdyby się wzięło pod uwagę ilość każdego składnika pokarmo- 

 wego oddzielnie. Z cyfr tych wynika, co zresztą poprzednio już zaznaczano, że naj- 

 większe zapasy dla buraków cukrowych na wszystkich typach ziem dotyczą potasu, 

 najmniejsze najczęściej azotu, zaś ilość kwasu fosforowego pozostaje w po- 

 środku. Można byłoby z tego faktu wyciągnąć ten praktyczny wniosek, że pragnąc 

 produkować wprawdzie rabunkowo, ale najtaniej, wystarczyłoby nawozić buraki do- 

 datkowo tylko nawozami fosforowymi i azotowymi, aby pobudzić całą ilość rozporzą- 

 dzanego potasu do działania; szerzej jednak o tern pomówimy na innem miejscu. 



Pozostaje nam jeszcze stwierdzić, o ile wyniki analiz chemicznych są zgodne 

 z obrazem zapasów, przedstawionych poprzednio. W tym celu zestawiono poniżej 

 średnią zasobność gleb w składniki pokarmowe, określone na drodze chemicznej (prze- 

 ważnie przy użyciu degestyi na zimno 25° HC1, częściowo jednak przy zastosowaniu 

 także degestyi na gorące 10% HC1) oraz ich ilość pobraną przez plony buraków cu- 

 krowych w tych samych miejscowościach. Obliczenia te przeprowadzono identycznie, 

 jak w poprzedniem zestawieniu, podając oddzielnie ilość składników pokarmowych za- 



GLEBA. 



[loŚĆ doświadcz. I 



Procentowy 

 skład gleb 

 w % 



Przeciętny 

 plon z ha 

 w q (pol. 

 bez n.szt.) 



| Zwyżki plonów otrzymane 

 pod wpływem 2 nawozów 



sztucznych z ha w q 

 korzeni '[ liści 



Ilość skł.pokar. 

 1 pobrana przez 

 1 plony korzeni 

 i liści z ha w kg. 



Skład, pokarm 

 pobrane przez 

 zwyżki plonów 

 z ha w kg. 



Całkowita ilość 

 rozpuszczalnych 

 składn. pokarm, 

 z ha w kg. 



d 

 oT 



° Z 



* i 



ko- 

 rzeni ; 





d , q 



oT , K 



Z 



o 



CL 



O 



£ 



Z 



Cl 



O 



Z 



d 



CL 



O 

 i*: 



Z 



d 



CL 





Szczerki 





11 



0.061 



0.062 0.099 



203.1 



50.8 



44.4 50.2 



32.7 



11.1 



12.5 



8.2 



20.4 



76.2 



55.8 



4.7 



18.8 



9.0 



25.li 950 64.8 



Bielice 





10 



0.059 



0.051 0.111 



199.9 49.7 



22.3 26.7 



29.0 



5.6 



6.7 



7.2 



20 



74.6 



54.9 



2.3 



10.0 



8.0 



22.2 



85 1 62.7 



Lóssy . 





5 



0.057 



0.0091 0.141 



231.2 



57.8 



45.6 82.5 



79.7; 



11.4 



20.6 



19.9 



24.4 



86.7 



63.6 



4.8 



30.9 



21.9 



29.4 



117.7 85.5 



Gliny . 



'. ' 



i 



0.018 



0.0291 0.078 



185.0 46.2 



19.6 60.0 49.0i 





15.0 



12.2 



19.41 69.3 



50.9 



2.1 



22.5 



13.5 



21.5 



91.8 64.4 



Rędziny 







0.142 



0.207 0.120 



171.3 42.8 



83.6 40.3 



28.8 



■HK9 



11.6 





18.0 64.2 





8.8 



17.4 



7.9 



26.8 



81.0 55.0 



Czarnoz. 



zdegr. 





0.079 



0.085 0.094 



261.3 65.9 



37.9 54.5 24.5 



9.5 



13.1 



6.1 



27.5 



98 9 



72^0 



4.0 



19.7 



6.7 



31.5 



118.6 78.7 



Czarnoz. 



bag. . 



3 I 



0.043 



O.044 0.103; 



202.9 50.8 



21.2 17.4 



15.5 



5.3 



4.3 



3.9 



21.3 



76.3 



55.9 



2.2 



6.5 



4.2 



23.5 



82.7 60.1 



wartą w plonach zebranych na poletkach nienawożonych nawozami sztucznymi, a od- 

 dzielnie te ilości poszczególnych składników odżywczych, które uzyskano jako nad- 

 wyżki przy stosowaniu dwóch nawozów, przy badaniu zasobu w glebie składnika 

 trzeciego; ostatnia kolumna zawiera całkowitą ilość przystępnych dla buraków cukro- 

 wych składników pokarmowych, jako wypadkowa z dodania poprzednich wielkości. 



Zestawienie powyższe stwierdza dotychczas panujący pogląd, że wyniki analiz 

 chemicznych gleb nie dają dostatecznej podstawy do wnioskowania o ich zasobności 

 w rozporządzalne dla roślin składniki pokarmowe. Widzimy np., że najbogatsze w kwas 

 fosforowy rędziny, w najdogodniejszych warunkach wegetacyi (przy nawożeniu potaso- 

 wo-azotowem) oddały burakom mniej tego składnika, aniżeli czarnoziemy zdegrado- 

 wane lub lóssy, które pod tym względem okazały się analitycznie o wiele uboższe. 

 To samo spostrzegamy też przy porównywaniu wyników analiz gleb co do potasu 

 a jego ilością zebraną w plonach. Ubogie w ten składnik, według rozbioru chemicz- 

 nego, czarnoziemy bagienne były w możności oddać w plonach buraków większą ilość 

 tego składnika, aniżeli rędziny, które wykazały analitycznie zawartość jego największą. 

 'Natomiast lóssy i czarnoziemy zdegradowane, mimo odmiennych wyników analitycz- 



